Чу Иблиси дуни ҷо ба минбар намӯд

چو ابلیس دون جا به منبر نمود

Худоу паямбарашро бар ситуд

خدا و پیمبرش را بر ستود

Вазон пас бигуфто : худоро сипос

وزان پس بگفتا: خدا را سپاس

Ки исломро дошт аз фитнаи пос

که اسلام را داشت از فتنه پاس

Язиди он шаҳаншоҳи ойини вкиш

یزید آن شهنشاه آیین وکیش

Бишуд Комрони брбдондиши хеш

بشد کامران بربداندیش خویش

Чароғи алӣ ( ъ ) , шоҳи аҳли дурӯғ

چراغ علی(ع)، شاه اهل دروغ

Шуд аз куштани пӯр ӯ бе фурӯғ

شد از کشتن پور او بی فروغ

Дар онҷои бади пери мурӣди заъиф

در آنجای بد پیر مرید ضعیف

Варои ном , Абдуллоҳи ибни афиф

ورا نام، عبدالله ابن عفیف

Ба сафину ҷанги ҷамал , неки рой

به صفین و جنگ جمل، نیک رای

Ду бинанда дода ба роҳи худоӣ

دو بیننده داده به راه خدای

Ба масҷиди шабу рӯзи бади ҷой ӯ

به مسجد شب و روز بد جای او

Ба даргоҳи яздони ҳамеи суди рӯ

به درگاه یزدان همی سود رو

Чу бишунид гуфтори нопоки мард

چو بشنید گفتار ناپاک مرد

Дили ҳақи парастиш дар омад ба дард

دل حق پرستش در آمد به درد

Ба по хост дар он бузурги анҷуман

به پا خاست در آن بزرگ انجمن

Бигуфто : ки эй пӯри бадкораи зан

بگفتا: که ای پور بدکاره زن

Туу онкии брхўди падари доне аш

تو و آنکه برخود پدر دانی اش

Дигар онкии дорои дайни хуоне аш

دگر آنکه دارای دین خوانی اش

Дурӯғаст ойину кори шумо

دروغ است آیین و کار شما

Буд аҳримани шаҳриёри шумо

بود اهرمن شهریار شما

Нишинии абои душмани кирдигор

نشینی ابا دشمن کردگار

Барӣни ҷои пайғамбари тоҷдор

براین جای پیغمبر تاجدار

Бигӯе ба авлод ӯ носазо

بگویی به اولاد او ناسزا

Худо чун бад-ӣн кор бошад ризо

خدا چون بدین کار باشد رضا

Бар оварадӣ аз хонадонии ту дӯд

بر آوردی از خاندانی تو دود

Ки ҷони офаринашон ба покӣ ситуд

که جان آفرینشان به پاکی ستود

Ҳанузат дрослом бошад умед

هنوزت دراسلام باشد امید

Касе инчунин хира рӯе надид

کسی اینچنین خیره رویی ندید

Кашии пӯру онгоҳи чашм баӣ

کشی پور و آنگاه چشم بهی

Бидорӣ збобш , зиҳии аблаҳӣ

بداری زبابش، زهی ابلهی

Мҷу аз писари куштагони оштӣ

مجو از پسر کشتگان آشتی

Шукр кӣ хурӣ , ҳанзал ар коштӣ

شکر کی خوری، حنظل ار کاشتی

Дариғо кҷоинди шерони нар ?

دریغا کجایند شیران نر؟

зи авлоду ёрони хиролбшр

ز اولاد و یاران خیرالبشر

Ки ҷӯянд аз ту знозодаҳи кин

که جویند از تو زنازاده کین

Намонанд , Монӣ ба рӯй замин

نمانند، مانی به روی زمین

Бади ахтари зи гуфтори онро мард

بد اختر ز گفتار آن را مرد

Дилаши гашт аз хашм , лабрези дард

دلش گشت از خشم، لبریز درد

Бигуфто : ки ин бехирад мард кист ?

بگفتا: که این بی خرد مرد کیست؟

Ки аз мо , варо дрдл озарм нест

که از ما، و را دردل آزرم نیست

Бигирӣд ва бандед ӯро ки ҳам

بگیرید و بندید او را که هم

Сазоӣ варо дар канораши нуҳум

سزای و را در کنارش نهم

Ғуломон гирифтанд пиромнш

غلامان گرفتند پیرامنش

Ки банданд бозуии шери афканаш

که بندند بازوی شیر افکنش

Азуи гавҳаронро Биҷӯшед хӯн

ازو گوهران را بجوشید خون

Ббрднд ӯро зи масҷиди бурун

ببردند او را ز مسجد برون

Нҳштнд то биравӣ ояд газанд

نهشتند تا بروی آید گزند

Ки бад дар азали меҳтарии арҷманд

که بد در ازل مهتری ارجمند

Ба айвони змсҷд чу шуд бади ниҳод

به ایوان زمسجد چو شد بد نهاد

Дилии пари зи хашму сиррии пари зиёд

دلی پر ز خشم و سری پر زیاد

Сипоҳӣ биёрост зи оли музир

سپاهی بیاراست ز آل مضر

Ҳамаи кӣнаи ҷӯёни прхошхўр

همه کینه جویان پرخاشخور

Ба солории пӯри Ашъас ки буд

به سالاری پور اشعث که بود

Зкини алӣ ( ъ ) синааш пари зи дӯд

زکین علی (ع) سینه اش پر ز دود

Бакӯшед гуфто ки ин марди пер

بکوشید گفتا که این مرد پیر

Биёред назд маниши дастгир

بیارید نزد منش دستگیر

Бирафтанд он мардуми дев сор

برفتند آن مردم دیو سار

Сӯии ҷони Абдуллоҳи номдор

سوی جان عبدالله نامدار

Азуи гавҳарон огоҳӣ бофтанд

ازو گوهران آگاهی بافتند

Ба разми бад андеш бишитофтанд

به رزم بد اندیش بشتافتند

Гуруҳеи ҳам аз мардумони Яман

گروهی هم از مردمان یمن

Барояшони пайвасти душмани шикан

برایشان پیوست دشمن شکن

Ба наздики кошона ӣ пермард

به نزدیک کاشانه ی پیرمرد

Ба ҳам боз хӯрданд ва бархест гирд

به هم باز خوردند و برخاست گرد

Ба гардун бар омад ғўи гиру дор

به گردون بر آمد غو گیر و دار

Бкрднди мардони яке корзор

بکردند مردان یکی کارزار

Ки гуфтӣ фалаки теғи боради ҳаме

که گفتی فلک تیغ بارد همی

Ҳаво бар замини найзаи корди ҳаме

هوا بر زمین نیزه کارد همی

Чу шуд аз ду сӯи кушта бисёр мард

چو شد از دو سو کشته بسیار مرد

Дигаргунаи гардуни яке кор кард

دگرگونه گردون یکی کار کرد

Азу рой зад лашгари кФркиш

ازو رای زد لشگر کفرکیش

Ки буданд аз эшон аз андоза беш

که بودند از ایشان از اندازه بیش

Чу шуд пари азуи бастаи дасти ситез

چو شد پر ازو بسته دست ستیز

Гирифтанд дар пеши роҳи гурез

گرفتند در پیش راه گریز

Дар хона ӣ перро бо табар

در خانه ی پیر را با تبر

Шикастанд кунад оварони музир

شکستند کند آوران مضر

Яке духтараш буд чун он бидид

یکی دخترش بود چون آن بدید

Хурӯшед к-эии боб , душман расед

خروشید کای باب، دشمن رسید

Ҳам айдун шӯии кушта ё дастгир

هم ایدون شوی کشته یا دستگیر

Дариғо ки ман низ гирдами асир

دریغا که من نیز گردم اسیر

Маро кошкӣ буд неруии ҷанг

مرا کاشکی بود نیروی جنگ

Ки бар душманат кардамӣ кори танг

که بر دشمنت کردمی کار تنگ

БдўгФти Абдуллоҳи сарфароз

بدوگفت عبدالله سرفراز

Ки ту хешро ҷойанда мсоз

که تو خویش را جای انده مساز

Бунаи даста ӣ теғ дар чанги ман

بنه دسته ی تیغ در چنگ من

Сипас дида бигушоӣ бар ҷанги ман

سپس دیده بگشای بر جنگ من

Заҳри сӯ ки тозад ба ман кӣнаи хоҳ

زهر سو که تازد به من کینه خواه

Ту бинанда ам бош ва бинмоӣ роҳ

تو بیننده ام باش و بنمای راه

Бадв дод шамшер ва аз чапу рост

بدو داد شمشیر و از چپ و راست

Ҳаме гуфт духташ ки душман куҷост

همی گفت دختش که دشمن کجاست

Замонии чунин гарм пайкор шуд

زمانی چنین گرم پیکار شد

Басии кишту охир гирифтор шуд

بسی کشت و آخر گرفتار شد

Чу духташ чунин дид ва бигирист зор

چو دختش چنین دید و بگریست زار

Бигуфто : Фсўсо ки гаштем хор

بگفتا: فسوسا که گشتیم خوار

Касе нест то ҷӯям аз ваии паноҳ

کسی نیست تا جویم از وی پناه

Ки бастанди боби маро бе гуноҳ

که بستند باب مرا بی گناه

Басӣ гуфт аз аинсону барзади хурӯш

بسی گفت از اینسان و برزد خروش

Надоданд бар зориаш ҳеҷ гӯш

ندادند بر زاری اش هیچ گوش

Ббрднди он перро бастаи даст

ببردند آن پیر را بسته دست

Бар пӯри мараҷона ӣ худ параст

بر پور مرجانه ی خود پرست

Бадв гуфт марди сияҳи рӯзгор

بدو گفت مرد سیه روزگار

Ки азмни ситоиш ба парвардгор

که ازمن ستایش به پروردگار

Ки аинсони туро назд ман хор кард

که اینسان تو را نزد من خوار کرد

зи ман даври андӯҳ ва тимор кард

ز من دور اندوه و تیمار کرد

Бигуфто : дариғо ки ин рӯзгор

بگفتا: دریغا که این روزگار

Дарини перӣ ва кӯрӣ ам шуд дучор

دراین پیری و کوری ام شد دچار

Гарм буд бинанда ӣ рӯшано

گرم بود بیننده ی روشنا

Набӯдӣ туро чираи ?гий бар мно

نبودی تو را چیره گی بر منا

Дигар бораи гуфто бар ӯ нобакор

دگر باره گفتا بر او نابکار

Ки бркўрӣ эй душмани кирдигор

که برکوری ای دشمن کردگار

Ки дарҳоли Усмони туро чист рой ?

که درحال عثمان تو را چیست رای؟

Ба минӯ ва ё дӯзах ӯ рости ҷой

به مینو و یا دوزخ او راست جای

Ба посух бадв гуфт донандаи мард

به پاسخ بدو گفت داننده مرد

Чаҳ пурсӣ змни токаи Усмон чаҳ кард ?

چه پرسی زمن تاکه عثمان چه کرد؟

Гуруҳе бар ӯ теғ кин тохтанд

گروهی بر او تیغ کین تاختند

з рӯй ҷаҳонаш барандохтанд

ز روی جهانش برانداختند

Кунад чун аёни доварӣ , додгар

کند چون عیان داوری، دادگر

Диҳад кайфари марди бидодгар

دهد کیفر مرد بیدادگر

Ту аз боб ва аз модари хештан

تو از باب و از مادر خویشتن

Бипурс азмн акнӯн ки гӯям сухан

بپرس ازمن اکنون که گویم سخن

Туро модарӣ буд насутӯда кор

تو را مادری بود نستوده کار

Падар низ , аммо бурун аз шумор

پدر نیز، اما برون از شمار

Ҳам ар хоҳӣ аз боб ва моам язид

هم ار خواهی از باب و مام یزید

Намоями куҳани достонро ҷадид

نمایم کهن داستان را جدید

Бигуфто бадви бади гуҳар бо ту ман

بگفتا بدو بد گهر با تو من

Нагӯям дигар ҷузи зкштни сухан

نگویم دگر جز زکشتن سخن

Бихандед вгФтои бадви пери пок

بخندید وگفتا بدو پیر پاک

Набошад зкштни марои биму бок

نباشد زکشتن مرا بیم و باک

Марои солиён буд ин орзӯӣ

مرا سالیان بود این آرزوی

Ки ёбам шаҳодат шавам сурх рӯй

که یابم شهادت شوم سرخ روی

Чу дрчшми ман тирагӣ шуд падед

چو درچشم من تیرگی شد پدید

Шудам аз чунин давлатии ноумед

شدم از چنین دولتی ناامید

Ба яздони сипосам ки поёни кор

به یزدان سپاسم که پایان کار

Бидод ончӣ аз вай бидам хостор

بداد آنچه از وی بدم خواستار

зи гуфтор ӯ шуд бдохтр ба хашм

ز گفتار او شد بداختر به خشم

Бигуфто : нарафт аз ту беҳудаи чашм

بگفتا: نرفت از تو بیهوده چشم

Ҳар онкў чу ту мард астизаҳ ҷӯаст

هر آنکو چو تو مرد استیزه جوست

Дўчшмон ӯ баҳр гӯйӣ накӯаст

دوچشمان او بهر گویی نکوست

Сипас гуфт то хӯн ӯ рехтанд

سپس گفت تا خون او ریختند

Танишро зи дории броўихтнд

تنش را ز داری برآویختند

Бидон пери бахшоиши кирдигор

بدان پیر بخشایش کردگار

Ки дар роҳ дидан кард мардонаи кор

که در راه دیدن کرد مردانه کار

Аз он пас нависандаро пеш хонд

از آن پس نویسنده را پیش خواند

Суханҳо ки боист бо вай баранд

سخن ها که بایست با وی براند

Яке нома бинвишт сӯии язид

یکی نامه بنوشت سوی یزید

Аз он кӣна ҷустани зи шоҳи шаҳид

از آن کینه جستن ز شاه شهید