Яке нома омад ба ибни зиёд
یکی نامه آمد به ابن زیاد
з назд язиди он сар ҳар фасод
ز نزد یزید آن سر هر فساد
Ки сарҳои оли алӣ ( ъ )ро тамом
که سرهای آل علی (ع) را تمام
Абои аҳли байташи сӯии шаҳри шом
ابا اهل بیتش سوی شهر شام
Равони соз бо мардумии ҳӯшманд
روان ساز با مردمی هوشمند
Ки дар раҳ наёяд барояшони газанд
که در ره نیاید برایشان گزند
Ба амри язиди он бади андеши дайн
به امر یزید آن بد اندیش دین
Яке лашгар орост аз аҳли кин
یکی لشگر آراست از اهل کین
Супурди он сарону занони асир
سپرد آن سران و زنان اسیر
Ба зҷри бен Қайс ва ба шимури шарир
به ضجر بن قیس و به شمر شریر
Дигар Муҳсин шавам нопоки зод
دگر محسن شوم ناپاک زاد
Ки бади тғлбаҳи боби он бади нажод
که بد تغلبه باب آن بد نژاد
Ба найза барафрохтанад он сипоҳ
به نیزه برافراختند آن سپاه
Сари поки шаҳроу ёрони шоҳ
سر پاک شه را و یاران شاه
Занони ҳарими расӯли худоӣ
زنان حریم رسول خدای
Бараҳнаи сар ва бар шутури бастаи пой
برهنه سر و بر شتر بسته پای
ЗкўФаҳ супурданд як лухти роҳ
زکوفه سپردند یک لخت راه
Ба наздик равад Фуроти он сипоҳ
به نزدیک رود فرات آن سپاه
Гузиданд манзил ба вайрона Эй
گزیدند منزل به ویرانه ای
На вайронае балки ғмхонаҳ Эй
نه ویرانه ای بلکه غمخانه ای
Сари шоҳу ёрони он шоҳ ро
سر شاه و یاران آن شاه را
Ки буданд партав фикан , моҳ ро
که بودند پرتو فکن، ماه را
Ба девор вайрона овехтанд
به دیوار ویرانه آویختند
Фалакро ба сари хоки ғам бехтанад
فلک را به سر خاک غم بیختند
Взони пас ба май бргшўднди даст
وزآن پس به می برگشودند دست
Чу аз бода ӣ ноби гаштанди маст
چو از باده ی ناب گشتند مست
Бидиданд он мардумони палид
بدیدند آن مردمان پلید
Шуд аз ғайб ногоҳ дастии падед
شد از غیب ناگاه دستی پدید
Ба калакии зи Фўлои д бо хӯн навишт
به کلکی ز فولا د با خون نوشت
Ба девор , к-эии мардуми бади сиришт
به دیوار، کای مردم بد سرشت
Ба дашти балои ташна бо теғи кин
به دشت بلا تشنه با تیغ کین
Бикуштед сибти расӯли амин
بکشتید سبط رسول امین
Ҳамоно шумо рост , зон шаҳриёр
همانا شما راست، زان شهریار
Умеди шафоат ба рӯзи шумор ?
امید شفاعت به روز شمار؟
Ба пои хостнди он гуруҳи шарир
به پا خاستند آن گروه شریر
Ки шояд бигиранд дасти дабир
که شاید بگیرند دست دبیر
зи бинанда ӣ он сипоҳи палид
ز بیننده ی آن سپاه پلید
Мрони даст фархунда шуд нопадид
مرآن دست فرخنده شد ناپدید
Дигар раҳ чу зон кори лухтии гузашт
دگر ره چو زان کار لختی گذشت
Ҳамон дасти ғайбии падедори гашт
همان دست غیبی پدیدار گشت
Навишт он касоне ки киштанд зор
نوشت آن کسانی که کشتند زار
Лаби ташна , шаҳро лаби рӯдбор
لب تشنه، شه را لب رودبار
Нигараданд рӯзи ҷазои комёб
نگردند روز جزا کامیاب
Худоашон ба дӯзахи намояди азоб
خداشان به دوزخ نماید عذاب
Дигар раҳи сӯии дасти бурданди даст
دگر ره سوی دست بردند دست
Ниҳони гашт зон қавми шайтони параст
نهان گشت زان قوم شیطان پرست
Аз он кор , пари бими гашти он сипоҳ
از آن کار، پر بیم گشت آن سپاه
Ҳамон дам аз онҷо гирифтанд роҳ
همان دم از آنجا گرفتند راه
Ба наздики ткрит чун омаданд
به نزدیک تکریت چون آمدند
Пазирндаи мардум бурун омаданд
پذیرنده مردم برون آمدند
Даронҷои гуруҳе зтрсо баданд
درآنجا گروهی زترسا بدند
Ки даракяшу дайн масеҳо баданд
که درکیش و دین مسیحا بدند
Занӣ чанд диданди уштури савор
زنی چند دیدند اشتر سوار
Сиррӣ чанд бар найзаҳо устувор
سری چند بر نیزه ها استوار
Пажӯҳиш намуданд кин қавми зор
پژوهش نمودند کاین قوم زار
Асирони рӯманд ё Зангбор ?
اسیران رومند یا زنگبار؟
Бигуфтанд : худ ол пайғамбаранд
بگفتند: خود آل پیغمبرند
Ки уштури савор ва бараҳна саранд
که اشتر سوار و برهنه سرند
Чу бар ҳоли эшон шносо шуданд
چو بر حال ایشان شناسا شدند
Ҳамон дам ба сӯй килисо шуданд
همان دم به سوی کلیسا شدند
Таъаҷҷуби кунони даст бар сар заданд
تعجب کنان دست بر سر زدند
Ҳамеи зори ноқавси ғам бар заданд
همی زار ناقوس غم بر زدند
Ки фарзанди пайғамбари хеш ро
که فرزند پیغمبر خویش را
Бикуштанд ва шоданд зини моҷаро
بکشتند و شادند زین ماجرا
Кунун ол ӯро бараҳна , савор
کنون آل او را برهنه، سوار
Намуданд бар ноқаҳо сӯгвор
نمودند بر ناقه ها سوگوار
Шуморанд худро мусулмони ҳаме
شمارند خود را مسلمان همی
Бидонанд аз аҳли имони ҳаме
بدانند از اهل ایمان همی
ТФўи бод бар расму ойинашон
تفو باد بر رسم و آیینشان
Кунад довари пок , нафринашон
کند داور پاک، نفرینشان
Худоёи ту моро бадишони мгир
خدایا تو ما را بدیشان مگیر
Ки ҳастем аз кори ин қавми сайр
که هستیم از کار این قوم سیر
зи ткрит чун он гуруҳи лӣом
ز تکریت چون آن گروه لئام
Бирафтанд бо оли хиролоном
برفتند با آل خیرالانام
Ба саҳрои нахлаи хурӯшу фиғон
به صحرای نخله خروش و فغان
Шуниданд аз лашгари ҷинён
شنیدند از لشگر جنیان
Ки буданд дар мотами шаҳриёр
که بودند در ماتم شهریار
Хурушону гирён чу абри баҳор
خروشان و گریان چو ابر بهار
Расиданд чун он бади ахтари сипоҳ
رسیدند چون آن بد اختر سپاه
Шитобон ба мршод аз гирди роҳ
شتابان به مرشاد از گرد راه
Зану марди онҷои зи перу ҷавон
زن و مرد آنجا ز پیر و جوان
Чу диданди сарҳо ва он бонувон
چو دیدند سرها و آن بانوان
Бидоданд бо гиряу мӯяи сар
بدادند با گریه و مویه سر
Дуруди фаровон ба хиролбшр
درود فراوان به خیرالبشر
Ба бадхоҳи дайни амири араб
به بدخواه دین امیر عرب
Паёпай ба нафрин гушӯданд лаб
پیاپی به نفرین گشودند لب
Ба ҳурони дарун чун сипоҳ омаданд
به حران درون چون سپاه آمدند
Тани осӯда аз ранҷ роҳ омаданд
تن آسوده از رنج راه آمدند
Ба телии яке марди Мӯсои параст
به تلی یکی مرد موسی پرست
Бадаши хона ва ҷойгоҳ нишаст
بدش خانه و جایگاه نشست
зи ҳақи он сарафрози фаррухи ниҳод
ز حق آن سرافراز فرخ نهاد
Бадаши номи яҳёу некӯи нажод
بدش نام یحیی و نیکو نژاد
Чу дид он сипаҳроу чандини асир
چو دید آن سپه را و چندین اسیر
Барои тамошо биёмад ба зер
برای تماشا بیامد به زیر
Сари шоҳро дид кандар синон
سر شاه را دید کاندر سنان
Дамодам ҳаме ҷунбад ӯро лабон
دمادم همی جنبد او را لبان
Чу некӯи ниўшиди он сарфароз
چو نیکو نیوشید آن سرفراز
Ҳаме хонд қуръон ба лаҳни ҳиҷоз
همی خواند قرآن به لحن حجاز
Злшгр бипурсед : кин сари зкист ?
زلشگر بپرسید: کاین سر زکیست؟
Дигар боб ва моам варо ном чист ?
دگر باب و مام ورا نام چیست؟
Чу гуфтанд ва бишнохт ӯ шоҳ ро
چو گفتند و بشناخت او شاه را
Падараши он шаҳи арши харгоҳ ро
پدرش آن شه عرش خرگاه را
зи динӣ ки худ дошт печиди сар
ز دینی که خود داشت پیچید سر
Даромад ба ойини хиролбшр
درآمد به آیین خیرالبشر
Зср , поки дастори худ роди мард
زسر، پاک دستار خود راد مرد
Бияфканад онро , сипас пора кард
بیفکند آن را، سپس پاره کرد
Ба ҳар зани яке пора чун зон бидод
به هر زن یکی پاره چون زان بداد
Яке ҷома ӣ хаз бадаши покзод
یکی جامه ی خز بدش پاکزاد
Биоварад онро ба назд эмом
بیاورد آن را به نزد امام
Бигуфто : ки эй пӯри хиролоном
بگفتا: که ای پور خیرالانام
Мари ин ҷома ӣ нағзу динор чанд
مر این جامه ی نغز و دینار چند
Маро ҳаст , бипазир аз ин мустаманд
مرا هست، بپذیر از این مستمند
Чу диданди кирдори он некбахт
چو دیدند کردار آن نیکبخت
Сипаҳи наъра ҳо баркашиданд сахт
سپه نعره ها برکشیدند سخت
Ки эй марди зин ҷо бирав барканор
که ای مرد زین جا برو برکنار
Туро чист бо душмани шоҳи кор ?
تو را چیست با دشمن شاه کار؟
Чу ин дид яҳё кашид аз миён
چو این دید یحیی کشید از میان
Сабки теғ ва зад бар сафи кӯфӣон
سبک تیغ و زد بر صف کوفیان
Басии кишт ва шуд кушта дар роҳи дайн
بسی کشت و شد کشته در راه دین
Ба ҷонаши дуруд аз ҷаҳони офарин
به جانش درود از جهان آفرین
Ба ҳурони мар ӯро яке боргоҳ
به حران مر او را یکی بارگاه
Буд токунӯн ҳамчу дар чарх , моҳ
بود تاکنون همچو در چرخ، ماه
Паноҳи хилоиқ буд дар гуҳаш
پناه خلایق بود در گهش
Ба ртбт , бар , азчрх , хоки раҳаш
به رتبت، بر، ازچرخ، خاک رهش
Аз он ҷойгаҳ чун супурданд роҳ
از آن جایگه چون سپردند راه
Ба сӯии насибин Кӯфаи сипоҳ
به سوی نصیبین کوفه سپاه