Ба наздики Мансури Илёс бар

به نزدیک منصور الیاس بر

Фиристода Эй рафт ва додаш хабар

فرستاده ای رفت و دادش خبر

Ки бад одамӣ шаваму нопокдин

که بد آدمی شوم و ناپاکدین

Амир аз язид , андари он сарзамин

امیر از یزید، اندر آن سرزمین

Ба фармони ваии мардуми он диёр

به فرمان وی مردم آن دیار

Бибастанд ойин ба ҳар раҳгузар

ببستند آیین به هر رهگذر

Сипаҳ чун ба шаҳр андар омад зи роҳ

سپه چون به شهر اندر آمد ز راه

Баромад ба ногоҳ абрии сиёҳ

برآمد به ناگاه ابری سیاه

Буғурреду барқӣ аз он шуд падед

بغرید و برقی از آن شد پدید

ТўгФтии ҷаҳаннами нафас дар кашид

توگفتی جهنم نفس در کشید

Аз он барқи пас оташӣ барфурӯхт

از آن برق پس آتشی برفروخت

зи мардуми яке ним бо шаҳри сӯхт

ز مردم یکی نیم با شهر سوخت

зи марду зани шаҳри ним дигар

ز مرد و زن شهر نیم دگر

Ҳросндаҳи гаштанду осемаи сар

هراسنده گشتند و آسیمه سر

Ки ?бурма баборед хашми худоӣ

که برما ببارید خشم خدای

зи бедоди ин мардуми тираи рой

ز بیداد این مردم تیره رای

Аз он ҳол , он қавми нопокдин

از آن حال، آن قوم ناپاکدین

Ҳросндаҳи гаштанду андӯҳгин

هراسنده گشتند و اندوهگین

Ба зӯдӣ аз он шаҳр берун шуданд

به زودی از آن شهر بیرون شدند

Абои он асирон ба ҳомӯн шуданд

ابا آن اسیران به هامون شدند

Чу лухтӣ бирафтанд зонҷои фароз

چو لختی برفتند زانجا فراز

Яке қалъау марзи диданди боз

یکی قلعه و مرز دیدند باز

Яке мард шавам аз нажоди ҳаром

یکی مرد شوم از نژاد حرام

Ки ӯ бади сулаймони Юсуф ба ном

که او بد سلیمان یوسف به نام

Дар он ҷойгаҳ буд Фрмонгзор

در آن جایگه بود فرمانگزار

Бародари яке будаш он нобакор

برادر یکی بودش آن نابکار

Ки бо вай дар он қалъаи анбоз буд

که با وی در آن قلعه انباز بود

Ба дил бо алӣ ( ъ ) кӣнаи пардоз буд

به دل با علی (ع) کینه پرداز بود

Ҳамеи хост ҳар як аз он ду шарир

همی خواست هر یک از آن دو شریر

Ки он лашгару корвони асир

که آن لشگر و کاروان اسیر

зи дарвоза ӣ вай дар ояд ба шаҳр

ز دروازه ی وی در آید به شهر

Ки ӯро шавад аҷри он кори баҳр

که او را شود اجر آن کار بهر

Аз он гуфтугӯи он ду нопокдин

از آن گفتگو آن دو ناپاکدین

Кашиданд бар рӯй ҳам теғи кин

کشیدند بر روی هم تیغ کین

Ба теғи бародар ба поёни кор

به تیغ برادر به پایان کار

Сулаймон бишуд куштаи дркорзор

سلیمان بشد کشته درکارزار

Яке сахт пайкор омад падед

یکی سخت پیکار آمد پدید

Чу зонгўнаҳи шеър бдохтр бидид

چو زانگونه شعر بداختر بدید

Бипечед аз онҷои сари корвон

بپیچید از آنجا سر کاروان

Шитобон ба сӯй ҳалаб шуд равон

شتابان به سوی حلب شد روان

Чу аз роҳ , он нокасони араб

چو از راه، آن ناکسان عرب

Расиданди наздики шаҳри ҳалаб

رسیدند نزدیک شهر حلب

Дар он ҷойгаҳ буд як кӯҳсор

در آن جایگه بود یک کوهسار

Ки гургаш , ҷамалро намӯдӣ шикор

که گرگش، جمل را نمودی شکار