Бадии ъсқлонро яке марзбон
بدی عسقلان را یکی مرزبان
Ки ёқӯби бади номи он бади гумон
که یعقوب بد نام آن بد گمان
Мари ин бдгҳр буд дар Карбало
مر این بدگهر بود در کربلا
Ба разми худованди аҳли вло
به رزم خداوند اهل ولا
Ба мардум чунин гуфт он зишти хуй
به مردم چنین گفت آن زشت خوی
Ки ойӣна банданд бозору кӯй
که آیینه بندند بازار و کوی
Навозанд ромишгарон раваду даф
نوازند رامشگران رود و دف
Тамошочён пой кубанду каф
تماشاچیان پای کوبند و کف
Чу ол паямбар бидон зишти бум
چو آل پیمبر بدان زشت بوم
Расиданд ҳамчун асирони рӯм
رسیدند همچون اسیران روم
Заҳр сӯ шуданд анҷумани марду зан
زهر سو شدند انجمن مرد و زن
Ба ҳамроҳи ромишгарони чанги зан
به همراه رامشگران چنگ زن
Яке марди бозоргони неки ком
یکی مرد بازارگان نیک کام
Ки худ бади зрири хзоъиши ном
که خود بد ضریر خزاعیش نام
Дар он тозагӣ карда онҷои макон
در آن تازگی کرده آنجا مکان
Чу дид ончунон шодӣ аз мардумон
چو دید آنچنان شادی از مردمان
з мардӣ бипурсед к-эии неки ёр
ز مردی بپرسید کای نیک یار
Магари рӯз идӣаст дар ин диёр ?
مگر روز عیدی است در این دیار؟
Бигуфто : гумонам ки бошӣ ғариб
بگفتا: گمانم که باشی غریب
Каз ин шодмонии надории насиб
کز این شادمانی نداری نصیب
Бигуфто : балӣ нестам зини диёр
بگفتا: بلی نیستم زین دیار
Бигуфташ : ту ҳам рӯ ба шодӣ биор
بگفتش: تو هم رو به شادی بیار
Ки шахсеи броўихт бо шоҳи шом
که شخصی برآویخت با شاه شام
Ҳаме хост гардад ба мардуми эмом
همی خواست گردد به مردم امام
Фиристод лашгари ъбидзёд
فرستاد لشگر عبیدزیاد
Бикуштанд ӯро ва , тай шуд фасод
بکشتند او را و، طی شد فساد
Кунун аҳл ӯ робдинҷои асир
کنون اهل او رابدینجا اسیر
Биоранду мардум ба фармони мейр
بیارند و مردم به فرمان میر
Сипаҳро ба шодӣ пазира шаванд
سپه را به شادی پذیره شوند
Ки дилҳои бадхоҳ тира шаванд
که دل های بدخواه تیره شوند
Бипурсед аз ӯ марди бозоргон
بپرسید از او مرد بازارگان
Ки бади душмани шоҳ аз мушрикон
که بد دشمن شاه از مشرکان
Ва ё бади мусулмон ва аз аҳли дайн
و یا بد مسلمان و از اهل دین
Бигуфто бадви марди посухи чунин
بگفتا بدو مرد پاسخ چنین
Ки он марди бади сибти хиролоном
که آن مرد بد سبط خیرالانام
Ҳусайни алӣ ( ъ ) дошт фархундаи ном
حسین علی (ع) داشت فرخنده نام
Чу бишунид ин , зад ба ҳар ду даст
چو بشنید این، زد به هر دو دست
Ки оўх ки пушти паямбари шикаст
که آوخ که پشت پیمبر شکست
БиФтоди брхок ва мегуфт зор
بیفتاد برخاک و می گفت زار
Дариғо , зи хиролбшри ёдгор
دریغا، ز خیرالبشر یادگار
Пас онгоҳ бурҷаст ва омад давон
پس آنگاه برجست و آمد دوان
Ба наздики он ғмздаҳи корвон
به نزدیک آن غمزده کاروان
Чу афтод онгуна чашми зрир
چو افتاد آنگونه چشم ضریر
Барони шоҳи бемору хайли асир
برآن شاه بیمار و خیل اسیر
Хурушон ба хок сияҳ барнишаст
خروشان به خاک سیه برنشست
Зғм зад ҳамеи барсару синаи даст
زغم زد همی برسر و سینه دست
Бадв гуфт он нотавони шаҳриёр
بدو گفت آن ناتوان شهریار
Ки гуё нае мардуми ин диёр
که گویا نه ای مردم این دیار
Ки ин қавм шоданд ва ту дар ғамӣ
که این قوم شادند و تو در غمی
Нишаста ба хокӣ ва дар мотамӣ
نشسته به خاکی و در ماتمی
Бигуфто : балӣ эй ҷаҳонро паноҳ
بگفتا: بلی ای جهان را پناه
Ман имрӯзи ӣнҷои расидами зи роҳ
من امروز اینجا رسیدم ز راه
Бадии кӯр эй кош бинанда ам
بدی کور ای کاش بیننده ام
Наме офарид офаринанда ам
نمی آفرید آفریننده ام
Ки байнами шуморо чунин сӯгвор
که بینم شما را چنین سوگوار
Бараҳнаи сар ва бар шутурҳо савор
برهنه سر و بر شترها سوار
Бигуфто бадви шоҳи к-эии никном
بگفتا بدو شاه کای نیکنام
зи ту буи ёрӣ расад брмшом
ز تو بوی یاری رسد برمشام
Хурушони бузади даст бар сари зрир
خروشان بزد دست بر سر ضریر
Бигуфто ки эй шоҳи гардуни сарир
بگفتا که ای شاه گردون سریر
Ман андари ҷаҳони зинда то бӯда ам
من اندر جهان زنده تا بوده ام
Парастандае аз шумо бӯда ам
پرستنده ای از شما بوده ام
Бифармо ба ман ончии фармони ту рост
بفرما به من آنچه فرمان تو راست
Ки амри ту брҷсм ва ҷонам равост
که امر تو برجسم و جانم رواست
Бигуфташ гирифтори занҷири ғам
بگفتش گرفتار زنجیر غم
Ки дории гроидўн ба ҳамраҳи дирам
که داری گرایدون به همره درم
Бабр назд ин бади гуҳари найзаи дор
ببر نزد این بد گهر نیزه دار
Ки бар найза дорад сари шаҳриёр
که بر نیزه دارد سر شهریار
Бдўдаҳ ки бахшад ба ёрони хеш
بدوده که بخشد به یاران خویش
Ки аз мо баронанд як лухти пеш
که از ما برانند یک لخت پیش
Буд кони тмошоиёни шарир
بود کان تماشاییان شریر
Раванд аз миёни занони асир
روند از میان زنان اسیر
Ба дунбол сарҳо бигиранд роҳ
به دنبال سرها بگیرند راه
Бар ин биксон камтар уфтад нигоҳ
بر این بیکسان کمتر افتد نگاه
Бирафту бикради ончии фармӯда буд
برفت و بکرد آنچه فرموده بود
Биёмад дмон то бршоаҳи зуд
بیامد دمان تا برشاه زود
Кигар хидматӣ ҳаст фармои боз
که گر خدمتی هست فرمای باز
Бифармуд : кин бонувони ҳиҷоз
بفرمود: کاین بانوان حجاز
Надорад дар бар либосӣ каз он
ندارد در بر لباسی کز آن
Бапушанд худро зи номаҳрамон
بپوشند خود را ز نامحرمان
?герат ҳаст аз ҷомаи чизе ба бор
گرت هست از جامه چیزی به بار
Бирав баҳри ин бепаноҳон биор
برو بهر این بی پناهان بیار
Бирафт ва биоварад он никном
برفت و بیاورد آن نیکنام
Саропои рахтии зи баҳри эмом
سراپای رختی ز بهر امام
Ба ҳаряк аз он биксон , марди роҳ
به هریک از آن بیکسان، مرد راه
Бдонсон ки боист пӯшиш бидод
بدانسان که بایست پوشش بداد
Ки ногуҳи з дунбол бархест ғў
که ناگه ز دنبال برخاست غو
Гуруҳеи равони шимурашони пешрав
گروهی روان شمرشان پیشرو
Ҳамеи бади гуҳари наъра бар ме кашид
همی بد گهر نعره بر می کشید
Ки душман бишуд кушта , шодӣ кунед
که دشمن بشد کشته، شادی کنید
Зрири хузоъӣ чу зинсон бидид
ضریر خزاعی چو زینسان بدید
Шикеб аз дилаш рафт ва бар ваии давид
شکیب از دلش رفت و بر وی دوید
Гирифташ Аннани сахти пас ногаҳон
گرفتش عنان سخت پس ناگهان
Бияфканад бар рӯйиши оби даҳон
بیفکند بر رویش آب دهان
БдўгФт : к-эй аз нажоди ҳаром
بدوگفت: کای از نژاد حرام
Палиду табаҳкор аз боб ва моам
پلید و تبهکار از باب و مام
Надории магари ҳеҷ шарм аз худо
نداری مگر هیچ شرم از خدا
Кисозӣ сари пӯри Заҳро ( с ) ҷудо ?
که سازی سر پور زهرا (س) جدا؟
Ҳарими набиро ба бозорҳо
حریم نبی را به بازارها
Кашоне , кунӣ ҳар дами озорҳо
کشانی، کنی هر دم آزارها
Або инчунин зиштӣ эй марди дун
ابا اینچنین زشتی ای مرد دون
Кашии наъра ӣ шодмонӣ кунун ?
کشی نعره ی شادمانی کنون؟
ТФўи бод бар ин ду мӯии палид
تفو باد بر این دو موی پلید
Ки бар рӯй беобрӯят дамид
که بر روی بی آبرویت دمید
Намояд ба ҳар ду сарои доварат
نماید به هر دو سرا داورت
Чу чашми дилати кӯри чашми сарат
چو چشم دلت کور چشم سرت
Чу дашном бисёр шимури палид
چو دشنام بسیار شمر پلید
Бдонгўнаҳ зон мард бурно шунид
بدانگونه زان مرد برنا شنید
Ба ёрон худ кард нопок рӯй
به یاران خود کرد ناپاک روی
Ки гиранд атрофи ин ёваи гӯй
که گیرند اطراف این یاوه گوی
Занедаш ба чӯб ва ба мушт ва ба санг
زنیدش به چوب و به مشت و به سنگ
Намоед хокаши зи хӯни лолаи ранг
نمایید خاکش ز خون لاله رنگ
Ба фармони шимури он гуруҳи шарир
به فرمان شمر آن گروه شریر
Гирифтанд пиромни он далер
گرفتند پیرامن آن دلیر
Задандаш ҳаме то азу рафт туаш
زدندش همی تا ازو رفت توش
БиФтод ва брхок биспурад ҳуш
بیفتاد و برخاک بسپرد هوش
Гумонишон ки якбораи мурдаи сети мард
گمانشان که یکباره مرده ست مرد
Биҳиштанд ӯро даронҷоӣ , фард
بهشتند او را درآنجای، فرد
Чу нимӣ з шаб рафт омад ба ҳуш
چو نیمی ز شب رفت آمد به هوش
Ба ҳар сӯии лухтӣ фаро дод гӯш
به هر سوی لختی فرا داد گوش
Чу нишнид аз ҳеҷ сўбонги кас
چو نشنید از هیچ سوبانگ کس
Биҷунбед брхўишу барзади нафас
بجنبید برخویش و برزد نفس
Ба даст ва ба зонуи равони гашти тафт
به دست و به زانو روان گشت تفت
Ҳаме то ба як буқъа андар бирафт
همی تا به یک بقعه اندر برفت
Дар онҷои яке анҷуман дид мард
در آنجا یکی انجمن دید مرد
Ҳамаи зору гирёну нолон ба дард
همه زار و گریان و نالان به درد
Нишаста ҳама бо гиребони чок
نشسته همه با گریبان چاک
Ба ҷои каллаи ҳашта бар фарқ , хок
به جای کله هشته بر فرق، خاک
Аз эшон бипурсед к-эии мардумон
از ایشان بپرسید کای مردمان
Шуморо чаҳ омад басар аз замон
شما را چه آمد بسر از زمان
Ҳамаи аҳли ин шаҳри хандону шод
همه اهل این شهر خندان و شاد
Дрғм ба рӯй шумо чун кушод
درغم به روی شما چون گشاد
Марои бас шигифт ояд аз коратон
مرا بس شگفت آید از کارتان
Аз он хандаи венаи гиря ӣ зоратон
از آن خنده وین گریه ی زارتان
Бигуфтанд ту дӯст ё душманӣ
بگفتند تو دوست یا دشمنی
Сурӯшӣ ва ё зишти аҳрӣманӣ
سروشی و یا زشت اهریمنی
Агар душмании рӯи сари хеши гир
اگر دشمنی رو سر خویش گیر
Чу ёрони раҳи хуррамии пеши гир
چو یاران ره خرمی پیش گیر
Агар дӯстии нолаи сркн чу мо
اگر دوستی ناله سرکن چو ما
Ба сўки шаҳаншоҳи арзу само
به سوک شهنشاه ارض و سما
Бигуфто ки душмани ним дӯстам
بگفتا که دشمن نیم دوستم
Ки душмани дарида ба тани пӯстам
که دشمن دریده به تن پوستم
Бигуфт ончии он рӯзаш омад ба сар
بگفت آنچه آن روزش آمد به سر
зи бади хоҳи оли набии сари басар
ز بد خواه آل نبی سر بسر
Чу огоҳи гаштанд аз ҳоли вай
چو آگاه گشتند از حال وی
Бигуфтанд к-эии марди фархундаи пай
بگفتند کای مرد فرخنده پی
Чу ту мо з ёрон пайғамбарем
چو تو ما ز یاران پیغمبریم
Ғуломони шер худо ҳайдарем
غلامان شیر خدا حیدریم
Буд гиря ӣ мо бидон шаҳсавор
بود گریه ی ما بدان شهسوار
Ки бошад сараш бар синони устувор
که باشد سرش بر سنان استوار
Чу бишунид ин мӯя пардоз шуд
چو بشنید این مویه پرداز شد
Ба эшон дарон сўк анбоз шуд
به ایشان دران سوک انباز شد
Дигар рӯз кин меҳри гардуни масир
دگر روز کاین مهر گردون مسیر
Равон шуд ба гардуни сипоҳи шарир
روان شد به گردون سپاه شریر
Паии кӯчи рояти биФрохтнд
پی کوچ رایت بیفراختند
Аз онҷои сӯй Баълбак тохтанд
از آنجا سوی بعلبک تاختند
Ҳамаи аҳли он марзи перу ҷавон
همه اهل آن مرز پیر و جوان
Зану мард бо зеби зевари равон
زن و مرد با زیب زیور روان