Ба гоҳе ки дижхим бар гоҳ буд
به گاهی که دژخیم بر گاه بود
Ба маҷлис дар омад бидодаш дуруд
به مجلس در آمد بدادش درود
Бадв гуфт : аҳрӣмани кӣнаи ху
بدو گفت: اهریمن کینه خو
Хабар то чаҳ овардае бозгу
خبر تا چه آورده ای بازگو
Бигуфто дилати шоди бод эй амир
بگفتا دلت شاد باد ای امیر
Ки шуд душманати куштау дастгир
که شد دشمنت کشته و دستگیر
Сари пӯри Заҳро ( с )у фарзанд ӯ
سر پور زهرا (س) و فرزند او
Дигар шонздаҳи сари зи пайванд ӯ
دگر شانزده سر ز پیوند او
зи ёрони ҷони боз ӯ шаст сар
ز یاران جان باز او شصت سر
Абр найза дорем дар ин сафар
ابر نیزه داریم در این سفر
Асирон ва сарҳои пари хоку хӯн
اسیران و سرهای پر خاک و خون
Бад-ӣни шаҳр наздик омад кунун
بدین شهر نزدیک آمد کنون
Ба фармони фарзанди мараҷонаи мо
به فرمان فرزند مرجانه ما
Кашидем лашгар чу дар нинаво
کشیدیم لشگر چو در نینوا
Ба пӯри алӣ ( ъ ) раҳ ба бастем танг
به پور علی(ع) ره به بستیم تنگ
НпзрФти байъати дроФкнди ҷанг
نپذرفت بیعت درافکند جنگ
Даҳуми рӯзи моҳи муҳаррам ки меҳр
دهم روز ماه محرم که مهر
Баромад дар ин торами нили чеҳр
برآمد در این طارم نیل چهر
Ба размаш ниҳодем мо низ рӯй
به رزمش نهادیم ما نیز روی
Бикуштем ӯроу ёрони ӯй
بکشتیم او را و یاران اوی
Кунун ҷумла бо пайкари чоки чок
کنون جمله با پیکر چاک چاک
Ғариқанд дар лаҷа ӣ хӯну хок
غریقند در لجه ی خون و خاک
Зиёрат кунадашон ҳаме дар туроб
زیارت کندشان همی در تراب
Ба минқори каркас ба мхлби уқоб
به منقار کرکس به مخلب عقاب
Хуранд об аз хӯни эшон туюр
خورند آب از خون ایشان طیور
Ба сар соя андозад аз чархи ҳўр
به سر سایه اندازد از چرخ هور
Чу бишунид гуфтор ӯро шарир
چو بشنید گفتار او را شریر
Фарибандаи афканди сарро ба зер
فریبنده افکند سر را به زیر
Замонии хамаш буду бардошти сар
زمانی خمش بود و برداشت سر
Чунин гуфт аҳрӣмани ҳила гар
چنین گفت اهریمن حیله گر
Кигар ман ба ҷои убайди зиёд
که گر من به جای عبید زیاد
Бидам сар намезад зи ман ин фасод
بدم سر نمی زد ز من این فساد
Ҳусайн ( ъ )ро бикушт ӯ чунин бигноаҳ
حسین (ع) را بکشت او چنین بیگناه
Ки созад худо рӯй зишташи сиёҳ
که سازد خدا روی زشتش سیاه
Чу пӯри ҳукми абди рҳмни чунин
چو پور حکم عبد رحمن چنین
Шунид аз язиди бади андеши дайн
شنید از یزید بد اندیش دین
Ба тозӣ забон хонд ашъор чанд
به تازی زبان خواند اشعار چند
Ки киштанд он сарвари арҷманд
که کشتند آن سرور ارجمند
Ки наздиктар буд он шаҳ ба мо
که نزدیکتر بود آن شه به ما
зи фарзанди мараҷона ӣ бе ҳаё
ز فرزند مرجانه ی بی حیا
Убайдуллоҳ он шавам бенангу ном
عبیدالله آن شوم بی ننگ و نام
Ки бошад нажодаши зи тухми ҳаром
که باشد نژادش ز تخم حرام
Саммӣа ки бади модари модараш
سمیه که بد مادر مادرش
Зинокор буду палиди ахтараш
زناکار بود و پلید اخترش
Азуи зоди мараҷона ва зон палид
ازو زاد مرجانه و زان پلید
Чунин пӯр нопок омад падед
چنین پور ناپاک آمد پدید
Ки сибти расӯли аминро бикушт
که سبط رسول امین را بکشت
Худованди дунёу дайнро бикушт
خداوند دنیا و دین را بکشت
Ба шамшер кин кард он пари ҷафо
به شمشیر کین کرد آن پر جفا
Замини холии азтўдаҳ ӣ Мустафо
زمین خالی ازتوده ی مصطفی
Валикини зи насли саммӣаи замин
ولیکن ز نسل سمیه زمین
Буд пар дариғо зи кории чунин
بود پر دریغا ز کاری چنین
Фарои гӯш ӯ баради сари аҳриман
فرا گوش او برد سر اهرمن
Бадв гуфт пинҳон аз он анҷуман
بدو گفت پنهان از آن انجمن
Ки акнӯн чаҳ ҷои чунин гуфтугӯи сет
که اکنون چه جای چنین گفتگو ست
Зтўи ин сухан назд мо кӣ накӯаст
زتو این سخن نزد ما کی نکوست