Бидон пери марди сутӯдаи табор

بدان پیر مرد ستوده تبار

зи асҳоби пайғамбари тоҷдор

ز اصحاب پیغمبر تاجدار

Чунин гуяд он пери равшани замир

چنین گوید آن پیر روشن ضمیر

Ки бади хокаш аз оби раҳмати хамир

که بد خاکش از آب رحمت خمیر

Ки будам ман онрўз дар шаҳри шом

که بودم من آن روز در شهر شام

Намӯда ба бозоргонии мақом

نموده به بازارگانی مقام

зи ҳуҷра ба бозори гаштами равон

ز حجره به بازار گشتم روان

Бирафтӣ марои кош аз тани равон

برفتی مرا کاش از تن روان

Надидам ба бозори роҳи убӯр

ندیدم به بازار راه عبور

Збси мардумони ҷумлаи дръишу сур

ز بس مردمان جمله در عیش و سور

Зану марди баста ба кафҳо нигор

زن و مرد بسته به کف‌ها نگار

Ба ҳам таҳнияти гӯ ба дили шоди хор

به هم تهنیت گو به دل شاد خوار

з ҳар гӯша бар пост овои соз

ز هر گوشه بر پاست آوای ساز

Бигуфтам магар идӣ омад фароз

بگفتم مگر عیدی آمد فراز

Гуруҳе бидидам ситода хамӯш

گروهی بدیدم ستاده خموش

Надоранд чун дигарон бонгу ҷӯш

ندارند چون دیگران بانگ و جوش

Аз онҳо пажӯҳиш намудем яке

از آنها پژوهش نمودم یکی

Аз эшон ба пеши омадами андакӣ

از ایشان به پیش آمدم اندکی

Бигуфто ҳамоно ғарибӣ , ки нест

بگفتا همانا غریبی، که نیست

Турои огаҳӣ кин тараб баҳр чист

ترا آگهی که‌این طرب بهر چیست

Чу бишнохтам мард бигирист зор

چو بشناختم مرد بگریست زار

Бигуфто шигифтои дарини рӯзгор

بگفتا شگفتا در این روزگار

Наризад чаро осмони сайли хӯн

نریزد چرا آسمان سیل خون

Замин аз чаҳ рӯ менагардад нигун

زمین از چه رو می‌نگردد نگون

Чаро рӯй гетӣ нагардад сиёҳ

چرا روی گیتی نگردد سیاه

Ба сўки шаҳи осмони боргоҳ

به سوک شه آسمان بارگاه

зи гуфтор ӯ шуд дилами пари шитоб

ز گفتار او شد دلم پر شتاب

Бигуфтам ба ман гӯии равшани ҷавоб

بگفتم به من گوی روشن جواب

Кадомин шаҳу мотам ӯ кадом

کدامین شه و ماتم او کدام

Бигуфто ҷигари банди хиролоном

بگفتا جگر بند خیرالانام

Ки карданд ӯро ба амри язид

که کردند او را به امر یزید

Абои ёваронаш ба Кӯфаи шаҳид

ابا یاورانش به کوفه شهید

Сарашро кунун бар синони устувор

سرش را کنون بر سنان استوار

Биоранди имрӯз дар ин диёр

بیارند امروز در این دیار

Зану мард аз онруӣ бошанд шод

زن و مرد از آنروی باشند شاد

Ки он нахли имони зи пои аўФтод

که آن نخل ایمان ز پا اوفتاد

зи гуфтор ӯ ақли ман хира шуд

ز گفتار او عقل من خیره شد

Ҷаҳон бар ҷаҳони байни ман тира шуд

جهان بر جهان بین من تیره شد

Бигуфтам зи дарвозаҳо аз кадом

بگفتم ز دروازه‌ها از کدام

Дрорнди сарҳои эшон ба шом

درآرند سرهای ایشان به شام

зи соъоти гуфтои дрорнди шан

ز ساعات گفتا درآرندشان

Биҷустам аз он сӯии лухтии нишон

بجستم از آن سوی لختی نشان

Бидонсуӣ гаштами дмони ҳамчуи гирд

بدانسوی گشتم دمان همچو گرد

Абои чарх дар зери лаб дар набард

ابا چرخ در زیر لب در نبرد

Ҳаме рафтам афтону хезон ба роҳ

همی رفتم افتان و خیزان به راه

Ҷаҳон гашта дар пеши чашмами сиёҳ

جهان گشته در پیش چشمم سیاه

з дарвоза рафтам бурун чун ба дашт

ز دروازه رفتم برون چون به دشت

Аз анбӯҳи мардуми серуми хираи гашт

از انبوه مردم سرم خیره گشت

Илмҳо броФрохтаҳи ранги ранг

علم‌ها برافراخته رنگ رنگ

Ба гардун шудаи нола ӣ равад чанг

به گردون شده نالهٔ رود چنگ

Сипоҳӣ бидидам зи андоза беш

سپاهی بدیدم ز اندازه بیش

Вази эшон саворӣ ҳаме ронад пеш

وز ایشان سواری همی راند پیش

Саропоаши пӯшида дар рахти ҷанг

سراپاش پوشیده در رخت جنگ

Як найза ӣ шасти бозаш ба чанг

یک نیزهٔ شست بازش به چنگ

Яке сар бар он найзаи бади ҷилва гар

یکی سر بر آن نیزه بد جلوه گر

Ки бади зеби оғӯши хиролбшр

که بد زیب آغوش خیرالبشر

Сиррии ҳамчуи хуршед партав фишон

سری همچو خورشید پرتو فشان

Аз ӯ тофтаи нур то каҳкашон

از او تافته نور تا کهکشان

Ҷудо аз замин гашта як найзаи дор

جدا از زمین گشته یک نیزه‌دار

Чу хуршеди рахшон ба рӯзи шумор

چو خورشید رخشان به روز شمار

зи дидори он сари расӯли худоӣ

ز دیدار آن سر رسول خدای

Ба ёди омадами аўФтодми зи пой

به یاد آمدم اوفتادم ز پای

Грстми замонӣ бар ӯ зори зор

گرستم زمانی بر او زار زار

Барон гул шудам нағмагар чун ҳазор

بر آن گل شدم نغمه‌گر چون هزار

Ба поси адаб зон сари тобнок

به پاس ادب زآن سر تابناک

Бсўдм ба пешонии хеши хок

بسودم به پیشانی خویش خاک

Бигуфтам ки эй хусрави сари ҷудо

بگفتم که ای خسرو سر جدا

Бадии коши ӣнҷои расӯли худо

بدی کاش اینجا رسول خدا

Бидидӣ ки уммати саратро чисон

بدیدی که امت سرت را چسان

зи шаҳрӣ ба шаҳрӣ баранд армағон

ز شهری به شهری برند ارمغان

Абри найзаи дркўӣ ва бозорҳо

ابر نیزه در کوی و بازارها

Баранду намоянди озорҳо

برند و نمایند آزارها

Хато гуфтам эй шаҳи набӣ буд ва дид

خطا گفتم ای شه نبی بود و دید

Ҷафоҳо казин қавм бар ту расед

جفاها کزین قوم بر تو رسید

Кунун бо сарат низ пуед ба роҳ

کنون با سرت نیز پوید به راه

Бапушед тан дар паранд сиёҳ

بپوشید تن در پرند سیاه

Алӣ ( ъ ) бриминши ҳасан ( ъ ) брисор

علی (ع) بریمینش حسن (ع) بر یسار

Сарвашон ба гирди андараши бишмор

سروشان به گرد اندرش بیشمار

Рухонаши зи захми тпончаҳи кабӯд

رخانش ز زخم طپانچه کبود

Бигӯед ҳаме дар ғамат равад равад

بگوید همی در غمت رود رود

Ман ин байнам ар кас набинад ҳаме

من این بینم ار کس نبیند همی

Ки модар ба маргам нишинад ҳаме

که مادر به مرگم نشیند همی

Чу лухтӣ бад-инсон бидам мӯя гар

چو لختی بدینسان بدم مویه‌گر

Маро ногаҳон омад андари назар

مرا ناگهان آمد اندر نظر

Зану кӯдакӣ чанд уштури савор

زن و کودکی چند اشتر سوار

Ки рӯҳи аломиншони бадии пардаи дор

که روح الامینشان بدی پرده‌دار

Зану кӯдакӣ чанд золи расӯл

زن و کودکی چند زآل رسول

Падари шани алӣ ( ъ ) моам фаррухи батул ( с )

پدر شان علی (ع) مام فرخ بتول (س)

Бадии духтарии барҳамаи пешрав

بدی دختری بر همه پیشرو

Ба ҳўдҷ чу бар осмони моҳи нав

به هودج چو بر آسمان ماه نو

Ба гардун задӣ оташ аз сӯзи оҳ

به گردون زدی آتش از سوز آه

Биҷустӣ ҳаме аз паямбари паноҳ

بجستی همی از پیمبر پناه

Чу мурғи хуши алҳон ҳаме гуфт зор

چو مرغ خوش الحان همی گفت زار

Ки бнгрбаҳи мо эй шаҳи тоҷдор

که بنگر به ما ای شه تاجدار

Бибин комад эй довари раҳнамо

ببین که‌آمد ای داور رهنما

Чаҳ аз бади сголони уммат ба мо

چه از بد سگالان امت به ما

Сарвари дилатро Аё тоҷўр

سرور دلت را ایا تاجور

Буриданд лаби ташна аз пушти сар

بریدند لب تشنه از پشت سر

Шуд аз оташ ба харгоҳаши афрӯхта

شد از آتش به خرگاهش افروخته

Сарои парда ӣ шоҳиаш сӯхта

سراپردهٔ شاهی‌اش سوخته

Кунун аҳли байти турои хору зор

کنون اهل بیت ترا خوار و زار

Ки буданд номӯси парвардгор

که بودند ناموس پروردگار

Кшоннд дар шаҳрҳо бе ҳиҷоб

کشانند در شهرها بی حجاب

зи баҳри дили душмани Бутуроб

ز بهر دل دشمن بوتراب

Чу дидам ман он бонӯии мӯя гар

چو دیدم من آن بانوی مویه‌گر

Бирафтам ки аз вай бигирам хабар

برفتم که از وی بگیرم خبر

Ба ман бар хурӯшед аз рӯй хашм

به من برخروشید از روی خشم

Ки шармӣ кун эй мард , барбанд чашм

که شرمی کن ای مرد، بربند چشم

Магар нест шармати зи хиролбшр

مگر نیست شرمت ز خیرالبشر

Ки густохи оре ба духташи назар

که گستاخ آری به دختش نظر

Фириштаи надидаи маро бе ниқоб

فرشته ندیده مرا بی نقاب

Мусулмони магари нестӣ рух битоб

مسلمان مگر نیستی رخ بتاب

Шунидам чу аз духти шоҳи он сухан

شنیدم چو از دخت شاه آن سخن

з ҳайбат билразед андоми ман

ز هیبت بلرزید اندام من

Ба пӯзиш бадв гуфтам эй шоҳи зод

به پوزش بدو گفتم ای شاهزاد

Марои дида аз рӯй ту кӯри бод

مرا دیده از روی تو کور باد

Манам иктн аз бандагони шумо

منم یک تن از بندگان شما

Ба ҷон аз парастандагони шумо

به جان از پرستندگان شما

Марои ном саҳласт ва саъдаст боб

مرا نام سهل است و سعد است باب

зи ёрони пайғамбари комёб

ز یاران پیغمبر کامیاب

Азон омадами сӯят эй сарфароз

از آن آمدم سویت ای سرفراز

Ки гӯйии марои номи фархундаи боз

که گویی مرا نام فرخنده باز

Дигар хидматӣ ҳаст фармони диҳӣ

دگر خدمتی هست فرمان دهی

Ки аз ҷон ба ҷо оварад ин раҳе

که از جان به جا آورد این رهی

Бигуфто сакинаи манам духти шоҳ

بگفتا سکینه منم دخت شاه

Каз ингуна гардӣдаам бе паноҳ

کز اینگونه گردیده‌ام بی پناه

Ту рӯ назд он бади гуҳари найзаи дор

تو رو نزد آن بد گهر نیزه‌دار

Ки бар найза дорад сари шаҳриёр

که بر نیزه دارد سر شهریار

Бигӯ каз занонаши баради давр тар

بگو کز زنانش برد دورتر

Вагар нашунӯд май диҳиши сими зар

وگر نشنود می‌دهش سیم زر

Бирафтам бидодам бидон зштмрд

برفتم بدادم بدان زشتمرد

Ба ришвати яке мушти динори зард

به رشوت یکی مشت دینار زرد

Чу зар дид пзрФти гуфтори ман

چو زر دید پذرفت گفتار من

Ба иксўи бабради он сар аз анҷуман

به یک سو ببرد آن سر از انجمن

Тмошоиён тохтанд аз пай аш

تماشاییان تاختند از پی‌اش

Сршоаҳи ларзон ба нӯки не аш

سر شاه لرزان به نوک نی‌اش

Ҳаме хонд қуръон ба бонги баланд

همی خواند قرآن به بانگ بلند

Ки бишунидиаш мардуми ҳӯшманд

که بشنیدی‌اش مردم هوشمند

Яке марди тарсои некӯи сайр

یکی مرد ترسای نیکو سیر

Ба ман ошно гашта дар он сафар

به من آشنا گشته در آن سفر