Ҳамеи хости он марди фархундаи пай
همی خواست آن مرد فرخنده پی
Сӯии байт муқаддас кунад роҳи тай
سوی بیت مقدس کند راه طی
Бади устодаи онҷо ва кардӣ назар
بد استاده آنجا و کردی نظر
Чу бишунид қуръон аз он поки сар
چو بشنید قرآن از آن پاک سر
Маро гуфт к-эй ёр бингар шигифт
مرا گفت کای یار بنگر شگفت
Ки дидаи сар бетан ояд ба гуфт
که دیده سر بی تن آید به گفت
Бикун огаҳ аз номи ин сари маро
بکن آگه از نام این سر مرا
Гумонам ки ӯ ҳаст пиғмбро
گمانم که او هست پیغمبرا
Бигуфтам на худ пӯр пайғамбар аст
بگفتم نه خود پور پیغمبر است
Ки моро ба ислом ӯ раҳбар аст
که ما را به اسلام او رهبر است
Яке теғи барандаи он некбахт
یکی تیغ برنده آن نیکبخت
Ҳамеша ниҳон дошт дар зери рахт
همیشه نهان داشت در زیر رخت
Чу бишунид гуфтори ман бе дареғ
چو بشنید گفتار من بی دریغ
Мусулмонӣ оварад ва бигирифт теғ
مسلمانی آورد و بگرفت تیغ
Бузад бар сипаҳи хешро бе диранг
بزد بر سپه خویش را بی درنگ
Биёлуд аз хӯнашони теғу чанг
بیالود از خونشان تیغ و چنگ
Ба поён бишуд кушта дар кори зор
به پایان بشد کشته در کار زار
Чу дид ончунонам кулсуми зор
چو دید آنچنان ام کلثوم زار
Бадв сухан бигирист аз рӯй дард
بدو سخن بگریست از روی درد
Ситудаш бидон кори некӯ ки кард
ستودش بدان کار نیکو که کرد
Бигуфт эй аҷаби марди исои параст
بگفت ای عجب مرد عیسی پرست
Паии ёрии мо баровардаи даст
پی یاری ما برآورده دست
Вале рӯи сияҳи уммати Мустафо ( с )
ولی رو سیه امت مصطفی (ص)
Наҷӯянд бо мо ба ғайр аз ҷафо
نجویند با ما به غیر از جفا
Чу шуд кушта тарсо бирафтам равон
چو شد کشته ترسا برفتم روان
Ҳаме то ба назд шаҳи нотавон
همی تا به نزد شه ناتوان
Бдидмши баста ба занҷири пой
بدیدمش بسته به زنجیر پای
Сараш бе ъамомаи таниш бе радоӣ
سرش بی عمامه تنش بی ردای
Шудам пешу бўсидмши поу даст
شدم پیش و بوسیدمش پا و دست
Бипурсед номами шаҳи ҳақи параст
بپرسید نامم شه حق پرست
Бдодмш аз номи худ огаҳӣ
بدادمش از نام خود آگهی
Ҳам аз хидматии комад аз ин раҳе
هم از خدمتی کامد از این رهی
Бифармуд каз ҷома бо хештан
بفرمود کز جامه با خویشتن
Чаҳ дорӣ биовар ба наздики ман
چه داری بیاور به نزدیک من
зи пӯшиши маро ҳар чаҳ будӣ ба бар
ز پوشش مرا هر چه بودی به بر
Бурун кардам аз тани зи по то ба сар
برون کردم از تن ز پا تا به سر
Наҳаштум ки чизе бимонад ба ҷой
نهشتم که چیزی بماند به جای
Ббрдм ба наздики он раҳнамоӣ
ببردم به نزدیک آن رهنمای
БпзирФти онро шаҳи додрост
بپذیرفت آن را شه دادراست
Марои музди нек аз худованди хост
مرا مزد نیک از خداوند خواست
Ба аҳли ҳарами он худованди род
به اهل حرم آن خداوند راد
Ба ҳаряки яке баҳра зон ҷома дод
به هریک یکی بهره زان جامه داد
Вазони порае хеш бар сар бибаст
وزان پاره ای خویش بر سر ببست
Ки будаш бараҳнаи срҳқпрст
که بودش برهنه سرحقپرست
Сӯии шаҳр зон пас гирифтанд роҳ
سوی شهر زان پس گرفتند راه
Асирони зи дунбол ва дар пеши шоҳ
اسیران ز دنبال و در پیش شاه
Ман ӯро ҳаме рафтам андари рикоб
من او را همی رفتم اندر رکاب
Шитобон ба срхок ва ду дидаи об
شتابان به سرخاک و دو دیده آب
Ба ногуҳи яке ғурфа омад падед
به ناگه یکی غرفه آمد پدید
Дарон панҷ зани ҷумлаи зишту палид
دران پنج زن جمله زشت و پلید
Вази онони маинтар яке пери зол
وز آنان مهین تر یکی پیر زال
Бидонадяш ва аз тухма ӣ бади сгол
بداندیش و از تخمه ی بد سگال