Прстшгҳӣ буд наздики роҳ
پرستشگهی بود نزدیک راه
Ба даргоҳи он кӣнаи густари сипоҳ
به درگاه آن کینه گستر سپاه
Ҳарими набиро нигаҳ доштанд
حریم نبی را نگه داشتند
Ба масҷиди занон дида багумоштанд
به مسجد زنان دیده بگماشتند
Ба ёд омад аз шоҳи лўлокшон
به یاد آمد از شاه لولاکشان
Баромади хурӯш аз дили чокашон
برآمد خروش از دل چاکشان
Намуданд бо Мустафо ( ъ ) ин хитоб
نمودند با مصطفی (ع) این خطاب
Ки эй хона ӣ дайни пас азтўи хароб
که ای خانه ی دین پس ازتو خراب
Дар исломи масҷид ту кардӣ банно
در اسلام مسجد تو کردی بنا
зи ту гашти миҳробу минбар ба по
ز تو گشت محراب و منبر به پا
зи теғи каҷати пушт дайн шуд чу рост
ز تیغ کجت پشت دین شد چو راست
зи гулдастаҳо бонг такбир хост
ز گلدسته ها بانگ تکبیر خاست
Туро чун сӯй ҷинат омад шитоб
تو را چون سوی جنت آمد شتاب
Прстшгаҳ обод шуд мо хароб
پرستشگه آباد شد ما خراب
Шигифтаст кирдори ин мардумон
شگفت است کردار این مردمان
Ки созанди ин хонаи баҳри амон
که سازند این خانه بهر امان
Намоянди брхонаҳи ҳурмати фузун
نمایند برخانه حرمت فزون
зи ҷисми худо хона резанд хӯн
ز جسم خدا خانه ریزند خون
Парастиши намоянди бурноами ту
پرستش نمایند برنام تو
Мари ин уммати зишти фарҷоми ту
مر این امت زشت فرجام تو
Намоянд бо зодаи гонати чунин
نمایند با زاده گانت چنین
Ки ҳаргиз накардӣ ту бо мушрикин
که هرگز نکردی تو با مشرکین
Баровари сар аз турбати поки хеш
برآور سر از تربت پاک خویش
Бибин токаи моро чаҳ омад ба пеш
ببین تاکه ما را چه آمد به پیش
Дар ин дам биёмад яке марди пер
در این دم بیامد یکی مرد پیر
Нигаҳ кард бар он гуруҳи асир
نگه کرد بر آن گروه اسیر
Бигуфто ба яздони довари сипос
بگفتا به یزدان داور سپاس
Ки исломро аз шумо дошт пос
که اسلام را از شما داشت پاس
Ба шамшер шуд куштаи мардонатон
به شمشیر شد کشته مردانتان
Брстнди мардуми зи дстонтон
برستند مردم ز دستانتان
Ҳамин бади зи довари сазои шумо
همین بد ز داور سزای شما
Ки бар фитна май буд рои шумо
که بر فتنه می بود رای شما
Шаҳи хастаро , дида пар шуд зи об
شه خسته را، دیده پر شد ز آب
Бигуфто ки эй пер бишинав ҷавоб
بگفتا که ای پیر بشنو جواب
Каломи худои ҳичгаҳи хонда Эй
کلام خدا هیچگه خوانده ای
Сухани ҳеҷ аз маъниаш ронда Эй
سخن هیچ از معنی اش رانده ای
Бигуфто балӣ хонда бошам басӣ
بگفتا بلی خوانده باشم بسی
Чу ман нест доно ба он ҳар касе
چو من نیست دانا به آن هر کسی
Бигуфто даронҷо ки гуяд худо
بگفتا درآنجا که گوید خدا
Ки мегӯй бо умматати аҳмдо ( с )
که میگوی با امتت احمدا (ص)
Ки муздии нмихўоҳм аз беш ва кам
که مزدی نمیخواهم از بیش و کم
Магари некуӣ бо зўӣ алқрбӣ ам
مگر نیکویی با ذوی القربی ام
Мурод аз зўии алқрбӣ эй мард кист
مراد از ذوی القربی ای مرد کیست
Ки некӣ боишон барои набӣ аст
که نیکی بایشان برای نبی است
Бигуфто зўӣ алқрбӣанд ол ӯ
بگفتا ذوی القربی اند آل او
Ки барҷоӣ ҳастанд зон покхў
که برجای هستند زان پاکخو
Шаҳаш гуфт ҷузи мо азон шаҳриёр
شهش گفت جز ما ازان شهریار
Мҷуи ёдгорӣ дар ин рӯзгор
مجو یادگاری در این روزگار
Сипас шоҳи гуфтои ҷаҳони офарин
سپس شاه گفتا جهان آفرین
Ба фарқони набиро бигуфто чунин
به فرقان نبی را بگفتا چنین
Ки мо аҳли байти туро аз бадӣ
که ما اهل بیت تو را از بدی
Намудем пок аз раҳи эзадӣ
نمودیم پاک از ره ایزدی
Ҳамон дӯда ӣ покҷоними мо
همان دوده ی پاکجانیم ما
Ки пок аз худоӣ ҷаҳонем мо
که پاک از خدای جهانیم ما
Зҳқи ҳукми татҳир дар шани мост
زحق حکم تطهیر در شان ماست
Паямбари ниёи боб шер худост
پیمبر نیا باب شیر خداست
Чу пер ин шунид аз худованди дайн
چو پیر این شنید از خداوند دین
Сарафканда дар зер ва шуд шармгин
سرافکنده در زیر و شد شرمگین
Сипас сар бар оварад ва бигирист зор
سپس سر بر آورد و بگریست زار
Бигуфто хато кардам эй шаҳриёр
بگفتا خطا کردم ای شهریار
Бибахшо гуноҳам ки нашнохтам
ببخشا گناهم که نشناختم
Азин кори дайни рози кафи бохатм
ازین کار دین راز کف باختم
Сипас рӯи сӯй қибла оварад мард
سپس رو سوی قبله آورد مرد
Баровард аз синаи ово ба дард
برآورد از سینه آوا به درد
Ба сӯии хдозони гунаҳи бозгашт
به سوی خدازان گنه بازگشت
Пас оварад бар сӯии шаҳи бозгашт
پس آورد بر سوی شه بازگشت
Бияфканад худро ба пои шутур
بیفکند خود را به پای شتر
Фурӯи рехт бар поиш аз дида дар
فرو ریخت بر پایش از دیده در
Бғлтиди брхок дар пеши шоҳ
بغلطید برخاک در پیش شاه
Ки шоҳо биё бигузар изоин гуноҳ
که شاها بیا بگذر ازاین گناه
Шаҳаш гуфт бахшед яздони туро
شهش گفت بخشید یزدان ترا
Бидид аз гунаҳ чун пушаймони туро
بدید از گنه چون پشیمان ترا
Чу бишунид ин аз шаҳи ҳқпрст
چو بشنید این از شه حقپرست
Ба зории сӯии эзади афрошти даст
به زاری سوی ایزد افراشت دست
Бигуфто ки эй поки ҷони офарин
بگفتا که ای پاک جان آفرین
Нахоҳам дигар зиндагии шармгин
نخواهم دگر زندگی شرمگین
Намӯдӣ агар тавба ӣ ман қабул
نمودی اگر توبه ی من قبول
Ба хулдами равони сози пеши расӯл
به خلدم روان ساز پیش رسول
Ҳмондми рӯонаши баромади зтн
هماندم روانش برآمد زتن
Бишуд сӯии манзилгаҳи хештан
بشد سوی منزلگه خویشتن
Хушо ошиқи мурда дар пои дӯст
خوشا عاشق مرده در پای دوست
Агар марг инаст мурдан накӯаст
اگر مرگ این است مردن نکوست
Шуд он рӯзи оли алӣ ( с )ро мақом
شد آن روز آل علی (ص) را مقام
Ба вайронае пушти масҷид ба шом
به ویرانه ای پشت مسجد به شام