Ки оянд ёрони мо баҳри ҷанг

که آیند یاران ما بهر جنگ

Ва гарна з душман шавад кори танг

و گرنه ز دشمن شود کار تنگ

Писандид мухтори гуфтори мард

پسندید مختار گفتار مرد

Бифармуд то паии туоне чу кард

بفرمود تا پی توانی چو کرد

Бароянд бар бом , гарданкашон

برآیند بر بام، گردنکشان

Фурӯзанд оташи збҳри нишон

فروزند آتش زبهر نشان

Чу бар зад забонаи зи оташи шарор

چو بر زد زبانه ز آتش شرار

Заҳр сӯ бидиданд мардони кор

زهر سو بدیدند مردان کار

Ба тан рост карданд сози набард

به تن راست کردند ساز نبرد

Дирафш омад афроштаи сурху зард

درفش آمد افراشته سرخ و زرد

Шитобони абои барг ва соз омаданд

شتابان ابا برگ و ساز آمدند

Сӯии кохи он сарфароз омаданд

سوی کاخ آن سرفراز آمدند

зи даргоҳи солори нави бонги кӯс

ز درگاه سالار نو بانگ کوس

Бишуд то бар гунбади обнӯс

بشد تا بر گنبد آبنوس

Ғў ноӣ печиди даршаҳру дашт

غو نای پیچید درشهر و دشت

Сари фитна ӣ , хуфта , бедори гашт

سر فتنه ی، خفته، بیدار گشت

Сари найза дар дасти номи оварон

سر نیزه در دست نام آوران

Дар он шаб ҳаме тофт чун ахтарон

در آن شب همی تافت چون اختران

Ба фирӯзии довар бе ниёз

به فیروزی داور بی نیاز

Ҳамеи он замон нав омад фароз

همی آن زمان نو آمد فراز

Ки мухтор бо теғи душмани шикор

که مختار با تیغ دشمن شکار

Кашад кайфари хӯни парвардгор

کشد کیفر خون پروردگار

Бар омад зи бунгоҳи кӯшндаи шер

بر آمد ز بنگاه کوشنده شیر

зи лашгар ба похости баси бонги тир

ز لشگر به پاخاست بس بانگ تیر

Броҳими збнгоаҳи кӯшндаи шер

براهیم زبنگاه کوشنده شیر

зи лашгар ба похости баси бонги тир

ز لشگر به پاخاست بس بانگ تیر

Броҳими молики варои пешрав

براهیم مالک ورا پیشرو

Сӯии дайр ҳинд омад он мерину

سوی دیر هند آمد آن میرنو

Ба роҳи андарун ар нигаҳбони кӯй

به راه اندرون ار نگهبان کوی

зи ёрони ъбдолаҳи зштхўӣ

ز یاران عبداله زشتخوی

Куҷо дида омад бирав тохтанд

کجا دیده آمد برو تاختند

Ҳамаи роҳ аз эшон бипардохтанд

همه راه از ایشان بپرداختند

Дар он дайри он шаби амиру сипоҳ

در آن دیر آن شب امیر و سپاه

Бимонаданд осӯда то субҳгоҳ

بماندند آسوده تا صبحگاه

Чу дар тахти ин обнӯсии сипеҳр

چو در تخت این آبنوسی سپهر

Ба сари чатри Мухтории афрошти меҳр

به سر چتر مختاری افراشت مهر

Ба мейр тавоно расед огаҳӣ

به میر توانا رسید آگهی

Ки фармондиҳ ӣ Кӯфа аз гмрҳӣ

که فرمانده ی کوفه از گمرهی

Фиристодаи лашгар ба пайкори ту

فرستاده لشگر به پیکار تو

Ки икрўиаҳ аз кин кунад кори ту

که یکرویه از کین کند کار تو

Ҳазорӣ ду биўри сипоҳ омада аст

هزاری دو بیور سپاه آمده است

Ки гирдашони тираи моҳ омада аст

که گردشان تیره ماه آمده است

Сипаҳдорашон несту нўроёс

سپهدارشان نیست و نورایاس

Киро шуд буд номи он носипос

که را شد بود نام آن ناسپاس

Дигар абди рҳмни абои ъкрмаҳ

دگر عبد رحمن ابا عکرمه

Ки бошанд эшон шубони рама

که باشند ایشان شبان رمه

Чу бишунид мухтор багазед низ

چو بشنید مختار بگزید نیز

Се тан аз далерон барои ситез

سه تن از دلیران برای ستیز

Аз онони броҳими молики яке

از آنان براهیم مالک یکی

Ки пешаши бадии золи зари кӯдакӣ

که پیشش بدی زال زر کودکی

Сипаҳдори дигари Наими ҳбир

سپهدار دیگر نعیم هبیر

Ки бади тир ӯ чун аҷали гарми сайр

که بد تیر او چون اجل گرم سیر

Язидонаши бади сеюмин пешрав

یزیدانش بد سومین پیشرو

Ки бар номадӣ бо вай аз шрғў

که بر نامدی با وی از شرغو

Ба ҳамроҳи он се ҷангии савор

به همراه آن سه جنگی سوار

Далерони фузунтар зи сесад ҳазор

دلیران فزونتر ز سیصد هزار

зи ду равия чун роҳ гардид танг

ز دو رویه چون راه گردید تنگ

Бишуд дар миён , гарми бозори ҷанг

بشد در میان، گرم بازار جنگ

Ялон аз ду сӯи ҳамчуи абрсёҳ

یلان از دو سو همچو ابرسیاه

Ткоўр фиканданд дар размгоҳ

تکاور فکندند در رزمگاه

Ба ҳам бар заданд он ду ҷангии гуруҳ

به هم بر زدند آن دو جنگی گروه

Биҷунбед гуфтӣ зи оҳани дўкўаҳ

بجنبید گفتی ز آهن دوکوه

Намӯд андари он рзмгаҳи бидриғ

نمود اندر آن رزمگه بیدریغ

Ишорат ба хунрезии абрӯии теғ

اشارت به خونریزی ابروی تیغ

Забон синон шуд ҳам овози марг

زبان سنان شد هم آواز مرگ

Ба ҳар гӯш гуфтӣ ҳамеи рози марг

به هر گوش گفتی همی راز مرگ

Ба сар бар сипари сахт рӯе намӯд

به سر بر سپر سخت رویی نمود

Бало , раги дарони рахна ҷӯӣ намӯд

بلا، رگ درآن رخنه جویی نمود

Сари найзаи бигусасти шерон ба тан

سر نیزه بگسست شیران به تن

Зираро абри пар дилон шуд кафан

زره را ابر پر دلان شد کفن

Срозтни ҷудои гашту тани ҷусти гӯр

سرازتن جدا گشت و تن جست گور

Сутур аз так афтоду мард аз сутур

ستور از تک افتاد و مرد از ستور

Хзимаҳи яке бади зи мухторён

خزیمه یکی بد ز مختاریان

Ба неруии бозу чу шери жён

به نیروی بازو چو شیر ژیان

Дарони разм ба рошид омад дучор

درآن رزم به راشد آمد دچار

Намӯдаш ба як зарб бо асби чор

نمودش به یک ضرب با اسب چار

Чу рошид ба хоки андроФтоди паст

چو راشد به خاک اندرافتاد پست

Даромад ба кӯфӣ карданд зи онҷои шитоб

درآمد به کوفی کردند ز آنجا شتاب

Далерони дайн аз пас он сипоҳ

دلیران دین از پس آن سپاه

Дмон чун аҷал барграфтанд роҳ

دمان چون اجل برگرفتند راه

Чу ъбдолаҳ огоҳ шуд зон шикаст

چو عبداله آگاه شد زان شکست

Ба кох аморат шуд ва дар бибаст

به کاخ امارت شد و در ببست

Гирифтанд гардиши сипоҳи далер

گرفتند گردش سپاه دلیر

Броҳими молики барояшони амир

براهیم مالک برایشان امیر

Ба бозори мухтори рояти фаррошат

به بازار مختار رایت فراشت

Заҳри сӯии дижи посбони бргмошт

زهر سوی دژ پاسبان برگماشت

Се рӯз ва се шаби кори зингўнаҳ буд

سه روز و سه شب کار زینگونه بود

Ки бахти бади андеши воруна буд

که بخت بد اندیش وارونه بود

Тавон набард озмоиӣ надошт

توان نبرد آزمایی نداشت

Ба ночори хотир ба рафтан гумошт

به ناچار خاطر به رفتن گماشت

Ба сар чун занони чодари дркшид

به سر چون زنان چادری درکشید

Ба ҷое дар он шаҳр шуд нопадид

به جایی در آن شهر شد ناپدید

Чу мейри зубайрӣ знирў фитод

چو میر زبیری زنیرو فتاد

Амири ҳусайнӣ илм баргушод

امیر حسینی علم برگشاد

Бидон кох шуд мейру солори нав

بدان کاخ شد میر و سالار نو

Ҷаҳонро падедор шуд кори нав

جهان را پدیدار شد کار نو

зи дилҳои тарсндаи бардошти бим

ز دل های ترسنده برداشت بیم

Ба мардуми ҳаме зар пароканду сим

به مردم همی زر پراکند و سیم

Чу мардум бидиданд кирдор ӯ

چو مردم بدیدند کردار او

Заҳри сӯ ба хизмат ниҳоданд рӯ

زهر سو به خدمت نهادند رو

Маровро пазироӣ фармон шуданд

مراو را پذیرای فرمان شدند

Ҳамаи баста ӣ банд паймон шуданд

همه بسته ی بند پیمان شدند

Амираш ба гоҳи маҳали хонданд

امیرش به گاه محل خواندند

Дурудаш ба фармондиҳии ронданд

درودش به فرماندهی راندند