Яке рӯз ӯро расед огаҳӣ
یکی روز او را رسید آگهی
Ки Абдуллоҳи он мояи гмрҳӣ
که عبدالله آن مایه گمرهی
Дарини шаҳри пинҳон ба ҷое дарост
دراین شهر پنهان به جایی دراست
Саросема аз гардиш ахтар аст
سراسیمه از گردش اختر است
Бадв бахшиш оварад фаррухи амир
بدو بخشش آورد فرخ امیر
Бифармуд бо тӯшае боргир
بفرمود با توشه ای بارگیر
Ббрднди онҷо ки ӯ бади ниҳон
ببردند آنجا که او بد نهان
Бигуфтанд : фармӯдаи мейри ҷаҳон
بگفتند: فرموده میر جهان
Ки моро ба озор ту нест рой
که ما را به آزار تو نیست رای
Бигир ину зин беш ӣнҷо мапоӣ
بگیر این و زین بیش اینجا مپای
Чу эмин шуд он марди тарсндаи зуд
چو ایمن شد آن مرد ترسنده زود
Сӯй Басра шуд назд мсъб чу дӯд
سوی بصره شد نزد مصعب چو دود
Амири сарафрози новирди хоҳ
امیر سرافراز ناورد خواه
Биёрост кори сарони сипоҳ
بیاراست کار سران سپاه
Нахустин ба бар хонд он номвар
نخستین به بر خواند آن نامور
Муҳамад ки будаш Уториди падар
محمد که بودش عطارد پدر
Фиристод зии озари Ободагон
فرستاد زی آذر آبادگان
Ки бошад дар он ҷойгаҳи ҳукмрон
که باشد در آن جایگه حکمران
Дигар ъбдрҳмни фаррухи нажод
دگر عبدرحمن فرخ نژاد
Ки бади зода ӣ саъди бен Қайси род
که بد زاده ی سعد بن قیس راد
Ба Мӯсил фиристод мейри далер
به موصل فرستاد میر دلیر
Ки онҷо шавад ғолиби он шарзаи шер
که آنجا شود غالب آن شرزه شیر
Ба ҳлўон куҷо кард пас марзбон
به حلوان کجا کرد پس مرزبان
Гузин саъди пӯри хзиФи ҷавон
گزین سعد پور خزیف جوان
Ба фармони мухтори фархундаи пай
به فرمان مختار فرخنده پی
Умри пӯри соиб равон шуд ба рай
عمر پور صائب روان شد به ری
Ба ҳар ҷо ба фармондиҳии меҳтарӣ
به هر جا به فرماندهی مهتری
Фиристода бо номвари лашгарӣ
فرستاده با نامور لشگری
Ба Кӯфаи даруни хеши солори гашт
به کوفه درون خویش سالار گشت
Мрони марзро худ нигаҳдори гашт
مرآن مرز را خود نگهدار گشت
Дар ганҷ бар рӯй лашгар гушӯд
در گنج بر روی لشگر گشود
Абои душману дӯст некӣ намӯд
ابا دشمن و دوست نیکی نمود
Кунун аз ман ин турфаи гуфтори нав
کنون از من این طرفه گفتار نو
зи пӯри мутӣъи бади ахтари шинав
ز پور مطیع بد اختر شنو
зи чанголи шери дижам чун раҳо
ز چنگال شیر دژم چون رها
Шуд он рӯбаҳи пер , гашти аждаҳо
شد آن روبه پیر،گشت اژدها