Биёмад ниҳони пеш волӣ бигуфт

بیامد نهان پیش والی بگفت

Суханҳо ки азкори меҳтари шнФт

سخن ها که ازکار مهتر شنفت

Чу Абдуллоҳи огаҳ аз ин роз шуд

چو عبدالله آگه از این راز شد

Дижами гашт ва бо андӯҳ анбоз шуд

دژم گشت و با اندوه انباز شد

Абои шаҳнаи гуфто : ту ҳушёр бош

ابا شحنه گفتا: تو هشیار باش

Ҳамаи шаби паии пос бедор бош

همه شب پی پاس بیدار باش

Зкори озмудаи саворони кор

زکار آزموده سواران کار

Гуруҳе ба ҳар раҳгузар баргумор

گروهی به هر رهگذر برگمار

Бади ахтари аёс ончӣ бишунид зу

بد اختر ایاس آنچه بشنید زو

Пазируфт ва дар дам биёмад ба кӯ

پذیرفت و در دم بیامد به کو

Яке зодааш буд рошид ба ном

یکی زاده اش بود راشد به نام

Ки Иблисро , зу раво буд ком

که ابلیس را، زو روا بود کام

Намӯдаш ба сӯии кносаҳи равон

نمودش به سوی کناسه روان

Ба ҳамроҳ ӯ бархе аз пайравон

به همراه او برخی از پیروان

Ба мардӣ касе каз ялон ном дошт

به مردی کسی کز یلان نام داشت

Ба ҳар кӯй ва ҳар раҳгузари бргмошт

به هر کوی و هر رهگذر برگماشت

Ҳамеи гашти худ гирди бозори вкўӣ

همی گشت خود گرد بازار وکوی

Аз он кори сари баста дар ҷустуҷӯӣ

از آن کار سر بسته در جستجوی

Шабии зода ӣ молики номдор

شبی زاده ی مالک نامدار

Сӯии кохи мухтори бади раҳсипор

سوی کاخ مختار بد رهسپار

Абои ваии далерони фирӯзи бахт

ابا وی دلیران فیروز بخت

Зира пӯш гардӣда дар зери рахт

زره پوش گردیده در زیر رخت

Ба кӯеи гузаштаи баъд аз шаби се пос

به کویی گذشته بعد از شب سه پاس

Ки бархӯрд бар он далерони аёс

که برخورد بر آن دلیران ایاس

БиФтод чун дидаи дижхим ро

بیفتاد چون دیده دژخیم را

Ба дидори фаррухи броҳим ро

به دیدار فرخ براهیم را

Билразед зондишаҳи дил дар буриш

بلرزید زاندیشه دل در برش

Ту гуфтӣ ки омад аҷали барсараш

تو گفتی که آمد اجل برسرش

Сари раҳ ба мард диловар гирифт

سر ره به مرد دلاور گرفت

Азони шаб рӯй пурсиши андргрФт

ازآن شب روی پرسش اندرگرفت

Бигуфташ : ки дрними шаби сӯии кӯй

بگفتش: که درنیم شب سوی کوی

Наёяд магари марди ошӯби ҷӯй

نیاید مگر مرد آشوب جوی

Ба шаб ҳар ки бинӣ ба кунҷӣ бихуфт

به شب هر که بینی به کنجی بخفت

Магари ту ки макрат буд дар наҳуфт

مگر تو که مکرت بود در نهفت

Бабандам кунунат ба занҷири ёл

ببندم کنونت به زنجیر یال

Барам пеши волии даҳуми гӯшмол

برم پیش والی دهم گوشمال

Диловари бадви ҳеҷ посухи надод

دلاور بدو هیچ پاسخ نداد

Чу наздиктар гашти бозуи кушод

چو نزدیک تر گشت بازو گشاد

Ба посухи бузади теғи бргрднш

به پاسخ بزد تیغ برگردنش

Бидон сон ки срдўри гашт аз таниш

بدان سان که سردور گشت از تنش

Чу посух шунид аз дами теғ ӯ

چو پاسخ شنید از دم تیغ او

з кӯшиш биёсуд пархошҷу

ز کوشش بیاسود پرخاشجو

Далерон ки бо он диловар баданд

دلیران که با آن دلاور بدند

Мар ӯро бар ҳар кор ёвар баданд

مر او را بر هر کار یاور بدند

Бурун омаданд аз камӣни ногаҳон

برون آمدند از کمین ناگهان

Бигуфтанд номи худои ҷаҳон

بگفتند نام خدای جهان

Ба ёрон шаҳна ниҳоданд рӯй

به یاران شحنه نهادند روی

Ҳаёҳӯи баромади збозору кӯй

هیاهو برآمد زبازار و کوی

Ба бозор аз он гуруҳи палид

به بازار از آن گروه پلید

Дами теғашони ҷавҳари ҷони харид

دم تیغشان جوهر جان خرید

Гушӯданд гуфтӣ чу бозоргон

گشودند گفتی چو بازارگان

Хасон аз паии ҷони фурӯшии дукон

خسان از پی جان فروشی دکان

Фурӯзанда ҳамчун чароғи асас

فروزنده همچون چراغ عسس

Ба бозор , нӯки синон буду бас

به بازار، نوک سنان بود و بس

Шуд аз пайкари зишти аҳли нифоқ

شد از پیکر زشت اهل نفاق

Пар аз куштаи бозор то пеши тоқ

پر از کشته بازار تا پیش طاق

Збси теғи ронданди ёрони дайн

زبس تیغ راندند یاران دین

Намонад аз бади андеши як марди кин

نماند از بد اندیش یک مرد کین

Намуданд он пари дилони миҳмон

نمودند آن پر دلان میهمان

Саги кӯйро аз тани посбон

سگ کوی را از تن پاسبان

Чу раҳро з бегона пардохтанд

چو ره را ز بیگانه پرداختند

Сӯии кохи мухтор дар тохтанд

سوی کاخ مختار در تاختند

Сипаҳбад ба мухтори фархундаи кеш

سپهبد به مختار فرخنده کیش

Бигуфт ончӣ дар роҳаш омад ба пеш

بگفت آنچه در راهش آمد به پیش

Бадв гуфт мухтор : к-эии номдор

بدو گفت مختار: کای نامدار

Ба некии ҷазои ёбӣ аз кирдигор

به نیکی جزا یابی از کردگار

Ки дар ёрии шоҳи сибти ҳиҷоз

که در یاری شاه سبط حجاز

Ту кардӣ нахустин дар разми боз

تو کردی نخستین در رزم باز

Марои дрчнини кор эй кордон

مرا درچنین کار ای کاردان

Ниҳони ту марҳам ба носури ҷон

نهان تو مرهم به ناسور جان

Броҳим чу аз амири ин шнФт

براهیم چو از امیر این شنفت

Чу ғунчаи рух ӯ зи шодии шкФт

چو غنچه رخ او ز شادی شکفت

Бигуфто : чу зингўнаҳ афтод кор

بگفتا: چو زینگونه افتاد کار

Ҳам айдун бисоз аз паии корзор

هم ایدون بساز از پی کارزار

Ба боми сарои оташии брФрўз

به بام سرای آتشی برفروز

Аз он пеш кин шаб дар ояд ба рӯз

از آن پیش کاین شب در آید به روز