Биёмад зи Кӯфаи сӯии наҳравон
بیامد ز کوفه سوی نهروان
Бар мсъб шавам тории равон
بر مصعب شوم تاری روان
Яке нома бинвишт ва додаш хабар
یکی نامه بنوشت و دادش خبر
Зкрдору гуфтори фаррухи гуҳар
زکردار و گفتار فرخ گهر
Биёрост мсъби ҳам андари замон
بیاراست مصعب هم اندر زمان
Сипоҳӣ ба кирдори сайли дмон
سپاهی به کردار سیل دمان
Илм баргушоду буна бар нишонд
علم برگشاد و بنه بر نشاند
Збсраҳи сӯии Кӯфа лашгар баранд
زبصره سوی کوفه لشگر براند
Аз ин сӯ ба мухтори солори боз
از این سو به مختار سالار باز
Бигуфтанд аз кори он кӣнаи соз
بگفتند از کار آن کینه ساز
Чу огоҳ шуд номи густари амир
چو آگاه شد نام گستر امیر
Зкори зубайрии нажоди шарир
زکار زبیری نژاد شریر
Броҳимро гт зоидр битоз
براهیم را گت زایدر بتاز
Мҳл то кунад бдмнши трктоз
مهل تا کند بدمنش ترکتاز
Злшгр бидодаш ҳазорӣ се панҷ
زلشگر بدادش هزاری سه پنج
Абокўсу ботаблу шпўру санҷ
اباکوس و باطبل و شپور و سنج
Биоварад парварда ӣ Бутуроб
بیاورد پرورده ی بوتراب
Сипаҳро сӯии наҳравон бо шитоб
سپه را سوی نهروان با شتاب
Взонсўии ъбдолаҳи кӣнаи хоҳ
وزانسوی عبداله کینه خواه
Дмон бо даҳ ва ду ҳазор аз сипоҳ
دمان با ده و دو هزار از سپاه
Сӯии Кӯфа май тохт аз наҳравон
سوی کوفه می تاخت از نهروان
Ба пайкори мухтори равшани равон
به پیکار مختار روشن روان
Азин сӯй ва он сӯии он ду сипоҳ
ازین سوی و آن سوی آن دو سپاه
Ба ҳам боз хӯрданд ногуҳ ба роҳ
به هم باز خوردند ناگه به راه
Броҳим чун гирд эшон бидид
براهیم چون گرد ایشان بدید
Сӯии лашгари худ хурӯшӣ кашид
سوی لشگر خود خروشی کشید
Ки эй шарзаи шерони дашти ялӣ
که ای شرزه شیران دشت یلی
Стонндаҳ ӣ хӯни оли алӣ ( ъ )
ستاننده ی خون آل علی (ع)
Ба душмани яке ҳамла оред сахт
به دشمن یکی حمله آرید سخت
Вазони ҳамла , фирӯз созед бахт
وزان حمله، فیروز سازید بخت
Дарини разматони гршўди пой , суст
دراین رزمتان گرشود پای، سست
Нагардад дигар он шикастаи дуруст
نگردد دگر آن شکسته درست
Бигуфт ин ва барканд тавсани зҷоӣ
بگفت این و برکند توسن زجای
Ҷаҳони хира зон марди разми озмоӣ
جهان خیره زان مرد رزم آزمای
Саворони пасу пушти он номҷўӣ
سواران پس و پشت آن نامجوی
Ниҳоданд бар лашгари кӣна рӯй
نهادند بر لشگر کینه روی
Буғурред кӯсу баромади ғарив
بغرید کوس و برآمد غریو
Ҳаросон аз он рзмгаҳи ҷони дев
هراسان از آن رزمگه جان دیو
Замини ларза зон сахт чолиш гирифт
زمین لرزه زان سخت چالش گرفت
зи марги ялон , ноӣ нолш гирифт
ز مرگ یلان، نای نالش گرفت
Зтиғи броҳим дар мавҷи хӯн
زتیغ براهیم در موج خون
Ҳамеи мард ва мураккаб шудӣ сарнигӯн
همی مرد و مرکب شدی سرنگون
Збс кушта афтод бар рӯй ҳам
زبس کشته افتاد بر روی هم
Шуд аз бори он пушти моҳии дижам
شد از بار آن پشت ماهی دژم
Броҳими фаррух дар он размгоҳ
براهیم فرخ در آن رزمگاه
Ҳамеи ҷусти сӯии аламдори роҳ
همی جست سوی علمدار راه
Ба ногуҳ бар ӯ тохти теғаш ба мушт
به ناگه بر او تاخت تیغش به مشت
Бади ахтар чу дидаш бадв кард пушт
بد اختر چو دیدش بدو کرد پشت
Бузади теғ ва кард аз майонаш ду ним
بزد تیغ و کرد از میانش دو نیم
Дили лашгар аз захм ӯ шуд ба бим
دل لشگر از زخم او شد به بیم
Ба бунёдашон андар омад шикаст
به بنیادشان اندر آمد شکست
Кашиданд аз кори пайкор , даст
کشیدند از کار پیکار، دست
Гусастаи Аннану шикастаи дирафш
گسسته عنان و شکسته درفش
Фитодаи зсри худ ва аз пой , кафш
فتاده زسر خود و از پای، کفش
Бипечед барадаст ёли ҳиўн
بپیچید بردست یال هیون
Равон аз дилу дидаи сайлоби хӯн
روان از دل و دیده سیلاب خون
Сӯй наҳравон барграфтанд роҳ
سوی نهروان برگرفتند راه
Накарданд аз бим , вопаси нигоҳ
نکردند از بیم، واپس نگاه
Сипоҳи броҳим то наҳравон
سپاه براهیم تا نهروان
Аз эшон бикуштанд пайрави ҷавон
از ایشان بکشتند پیرو جوان
Чу бисёр киштанд боз омаданд
چو بسیار کشتند باز آمدند
Сӯии рзмгаҳ сарфароз омаданд
سوی رزمگه سرفراز آمدند
Ба яғмои ббрднди ҳарч аз сипоҳ
به یغما ببردند هرچ از سپاه
Ба ҷои монда буд андари он размгоҳ
به جا مانده بود اندر آن رزمگاه
Дарони ҷойгоҳ хайма афроштанд
درآن جایگاه خیمه افراشتند
Тилоия ба ҳар сӯй багумоштанд
طلایه به هر سوی بگماشتند
Шаби тира чун хайма боло кашид
شب تیره چون خیمه بالا کشید
Нигаҳбон дар он дашт мардӣ бидид
نگهبان در آن دشت مردی بدید