Ки тобинмши дӯст ё душман аст
که تابینمش دوست یا دشمن است
Сурӯшаст ё зишт аҳрӣман аст
سروش است یا زشت اهریمن است
Чу бишунид ин омир аз пешгоҳ
چو بشنید این عامر از پیشگاه
Сӯии бндхонаҳ дар омад зи роҳ
سوی بندخانه در آمد ز راه
Ба зиндони мари он шер барбаста бол
به زندان مر آن شیر بربسته بال
Ҳаме гуфт : к-эии довари зулҷалол
همی گفت: کای داور ذوالجلال
Ту бародари бандгарон аз танам
تو برادر بندگران از تنم
Мадаи дасти бркўшши душманам
مده دست برکوشش دشمنم
Бигардон ту эй додгустари қазо
بگردان تو ای دادگستر قضا
Аз ин ходими дӯда ӣ Муртазо
از این خادم دوده ی مرتضی
Ки хоҳам азин мардумони хӯни шоҳ
که خواهم ازین مردمان خون شاه
Кунам душманони алӣ ( ъ )ро табоҳ
کنم دشمنان علی (ع) را تباه
Ҳаме буд солори гарми ниёз
همی بود سالار گرم نیاز
Ки омир ба болинаш омад фароз
که عامر به بالینش آمد فراز
Ба шамшер , шери ҷаҳони офарин
به شمشیر، شیر جهان آفرین
Ҳаме носазо гуфтӣ ин зишти дайн
همی ناسزا گفتی این زشت دین
Чу бонгаш ба гӯш сипаҳбад расед
چو بانگش به گوش سپهبد رسید
Ба хашм андар омад дилаши ?бардамӣад
به خشم اندر آمد دلش بردمید
Баромади зғирт ба равшани таниш
برآمد زغیرت به روشن تنش
Сари мӯӣ аз ҳалқа ӣ ҷавшанаш
سر موی از حلقه ی جوشنش
Ба зону нишаст ва буғурред сахт
به زانو نشست و بغرید سخت
Бибаред он бандро лухти лухт
ببرید آن بند را لخت لخت
Биҷуст ва ба як захми теғ аз буриш
بجست و به یک زخم تیغ از برش
Ҷудо кард он пари зкинаҳи сараш
جدا کرد آن پر زکینه سرش
Ғуломони омир чу диданди ин
غلامان عامر چو دیدند این
Гирифтанд гирди яли биқрин
گرفتند گرد یل بیقرین
Сарафроз бо теғи алмоси гаван
سرافراز با تیغ الماس گون
Аз он бади сголон равон кард хӯн
از آن بد سگالان روان کرد خون
Ба икдм аз эшон бипардохт ҷой
به یکدم از ایشان بپرداخت جای
Вазони пас ба бунгоҳ худ кард рой
وزان پس به بنگاه خود کرد رای
Хиромед шодону равшани равон
خرامید شادان و روشن روان
Сӯии лашгари хеши марди ҷавон
سوی لشگر خویش مرد جوان
Ба ногоҳ дар роҳ мардӣ бидид
به ناگاه در راه مردی بدید
Ки аз дили ҳамеи зор ово кашид
که از دل همی زار آوا کشید
Чу дидаш дар афғон , чунон родмард
چو دیدش در افغان، چنان رادمرد
Бипурсед : к-эии марди ҳомӯни навард
بپرسید: کای مرد هامون نورد
Туро зорӣ аз даст бедод кист ?
تو را زاری از دست بیداد کیست؟
Чунин зории андари хур мард нест
چنین زاری اندر خور مرد نیست
Бигуфто : зи бедоди ин лашгар аст
بگفتا: ز بیداد این لشگر است
Ки бо аҳли дайни кӣнаи шан бар сарост
که با اهل دین کینه شان بر سراست
Сарафроз пурсед : к-эии бенаво
سرافراز پرسید: کای بینوا
Киро доне аз баҳри худ пешво ?
که را دانی از بهر خود پیشوا؟
Ки худро ҳамеи зоҳли дайни донё
که خود را همی زاهل دین دانیا
Мароин қавмро аҳли кини хўонё
مراین قوم را اهل کین خوانیا
Бигуфт : ар чаҳ ншносмт кистӣ
بگفت: ار چه نشناسمت کیستی
Чаҳ раҳи дорӣ ва бар чаҳ ва чистӣ
چه ره داری و بر چه و چیستی
Вале ман раҳ худ надорам ниҳон
ولی من ره خود ندارم نهان
Ки ойини ҳаминам буд дар ҷаҳон
که آیین همینم بود در جهان
Манам банда ӣ остони алӣ ( ъ )
منم بنده ی آستان علی (ع)
Нкўхўоаҳ бо дӯстони алӣ ( ъ )
نکوخواه با دوستان علی (ع)
Абои душмани Муртазои душманам
ابا دشمن مرتضی دشمنم
Ба яздони қаринам , на аҳрӣманам
به یزدان قرینم، نه اهریمنم
Марои ғайри шери худо шоҳ нест
مرا غیر شیر خدا شاه نیست
Ба ҷузи роҳ ӯ дар ҷаҳон роҳ нест
به جز راه او در جهان راه نیست
Сипаҳбад чу гуфтор ӯро шунид
سپهبد چو گفتار او را شنید
Чу ҷони громиш дар баркашид
چو جان گرامیش در برکشید
Бабўсед рухсору пешонӣ аш
ببوسید رخسار و پیشانی اش
Бишуд хуррам аз чеҳри нӯронӣ аш
بشد خرم از چهر نورانی اش
Бипурсед каз ин гуруҳи палид
بپرسید کز این گروه پلید
Бигӯ то чаҳ бедод бар ту расед ?
بگو تا چه بیداد بر تو رسید؟
Бигуфто : марои модарии нотавон
بگفتا: مرا مادری ناتوان
Буд андари ин шаҳри зору навон
بود اندر این شهر زار و نوان
Бадви ?бардамии хӯрдании чиз чанд
بدو بردمی خوردنی چیز چند
Ки бо он хӯриш ,вораад аз газанд
که با آن خورش، وارهد از گزند
Гирифтанд ин лашгари онҳо змн
گرفتند این لشگر آن ها زمن
Хаҷал мондам аз рӯй он перзан
خجل ماندم از روی آن پیرزن
Надидам дарини дашт чун ёри кас
ندیدم دراین دشت چون یار کس
Ғам хеш гуфтам ба фарёди рас
غم خویش گفتم به فریاد رس
Бадв гуфт аспаҳбуди номдор :
بدو گفت اسپهبد نامدار:
Ки гаштӣ ба умеди худкомкор
که گشتی به امید خودکامکار
Манам аз ғуломони султони дайн
منم از غلامان سلطان دین
Худовандами афканд дар ин замин
خداوندم افکند در این زمین
Ки бурҳонам аз ғами равони ту ро
که برهانم از غم روان تو را
Ҳамон модари нотавони ту ро
همان مادر ناتوان تو را
Бигуфт ину онгоҳи он номвар
بگفت این و آنگاه آن نامور
Гушӯд аз миёни гавҳари огӣни камар
گشود از میان گوهر آگین کمر
Бадв дод гуфто : маро ҳам бидон
بدو داد گفتا: مرا هم بدان
Манам он киин банда ӣ хонадон
منم آن کهین بنده ی خاندان
Броҳим молик шунидӣ ? манам
براهیم مالک شنیدی؟ منم
Ки бо душмани Муртазои душманам
که با دشمن مرتضی دشمنم
БдўгФти мард : эй амири далер
بدوگفت مرد: ای امیر دلیر
Ки аз бим ту нағунуд барраи шер
که از بیم تو نغنود بره شیر
Фалакро ба тани захм пайкон туаст
فلک را به تن زخم پیکان توست
Бидонадяши дайн , душман ҷон туаст
بداندیش دین، دشمن جان توست
Бгстрдаҳ ҳар сӯии баҳри ту дом
بگسترده هر سوی بهر تو دام
Ба ҷузи куштан ту наҷӯянд ком
به جز کشتن تو نجویند کام
Збимти бидонадяшро хоб нест
زبیمت بداندیش را خواب نیست
Гўорндаҳи дрком ӯ об нест
گوارنده درکام او آب نیست
Чаро иктнаҳ омадӣ сӯии дашт ?
چرا یکتنه آمدی سوی دشت؟
Чаро ройгон бояд аз ҷони гузашт ?
چرا رایگان باید از جان گذشت؟
БдўгФт : аз баҳри нахҷӣр ро
بدوگفت: از بهر نخجیر را
Буруни омадами дӯши шабгир ро
برون آمدم دوش شبگیر را
Ҷудо мондам аз ҳамРаҳону сипоҳ
جدا ماندم از همرهان و سپاه
Кунун май рӯми сӯии оромгоҳ
کنون می روم سوی آرامگاه
Бигуфт ин ва бо мард , бадрӯд кард
بگفت این و با مرد، بدرود کرد
Сӯии лашгар хеш шуд раҳнавард
سوی لشگر خویش شد رهنورد
Чу хурӯшед рахшон згрдўн дамид
چو خروشید رخشان زگردون دمید
Сипаҳбад ба лшгргаҳ худ расед
سپهبد به لشگرگه خود رسید
Ту гуфтӣ ки ӯ Мӯсои тавр буд
تو گفتی که او موسی طور بود
Дўрхсораҳаш мазҳари нур буд
دورخساره اش مظهر نور بود
Чу лашгар бидиданд ӯро зи давр
چو لشگر بدیدند او را ز دور
Чу ҳиндӯ ки бинад дарахшндаи ҳўр
چو هندو که بیند درخشنده هور
Ба поси шиквааши ҳама бо ниёз
به پاس شکوهش همه با نیاز
Ббрднд аз шавқи пешаши намоз
ببردند از شوق پیشش نماز
Бигуфтанд : мейро накӯ омадӣ
بگفتند: میرا نکو آمدی
Бизӣ шод бо фара ӣ эзадӣ
بزی شاد با فره ی ایزدی
Бигӯ то чаҳ пеш омадат зини сафар ?
بگو تا چه پیش آمدت زین سفر؟
Чаҳ кардӣ абои душмани бади гуҳар ?
چه کردی ابا دشمن بد گهر؟
Збхтт чунонем умедвор
زبختت چنانیم امیدوار
Ки бргрдн хашм бошӣ савор
که برگردن خشم باشی سوار
Карон то карон гар шавад пари сипоҳ
کران تا کران گر شود پر سپاه
Ту фирӯзи бози ое аз размгоҳ
تو فیروز باز آیی از رزمگاه
Туе хайма ӣ пари дилиро сутун
تویی خیمه ی پر دلی را ستون
Мабод ин сутуни далерӣ , нигун
مباد این ستون دلیری، نگون
ЗҳФтми замин беш санги ту бод
زهفتم زمین بیش سنگ تو باد
Срхсм дар полҳнги ту бод
سرخصم در پالهنگ تو باد
Ба яздон намуданд яксар сипос
به یزدان نمودند یکسر سپاس
Ки ӯро задаст дадон дошт пос
که او را زدست ددان داشت پاس
Чу аз боди шаби марди шамъи сипеҳр
چو از باد شب مرد شمع سپهر
БиФрўхти моҳи фурӯзандаи чеҳр
بیفروخت ماه فروزنده چهر
Бузургон ғунуданд андари фаррош
بزرگان غنودند اندر فراش
Тилоия баровард бедор бош
طلایه برآورد بیدار باش
Ҳамаи шаби дили кӯси пари нола буд
همه شب دل کوس پر ناله بود
Лаб ноӣ зани пари зи тбхолаҳ буд
لب نای زن پر ز تبخاله بود
Чу шуд шоҳиди рӯзи оғӯши шаб
چو شد شاهد روز آغوش شب
Намоён чу аз нахли ширини рутаб
نمایان چو از نخل شیرین رطب
Ба фармони фарзанди молики дабир
به فرمان فرزند مالک دبیر
Яке нома бинвишт андари срир
یکی نامه بنوشت اندر صریر