Срномаҳро ҳамд яздон навишт

سرنامه را حمد یزدان نوشت

Худои дўкиҳону хуррами биҳишт

خدای دوکیهان و خرم بهشت

Сипас наъти пайғамбару ол ӯ

سپس نعت پیغمبر و آل او

Ҳам он ёварони накӯи фол ӯ

هم آن یاوران نکو فال او

Пас онгаҳ навишт эй слили зубайр

پس آنگه نوشت ای سلیل زبیر

Ки дорӣ ба дили кӣна ӣ аҳли хайр

که داری به دل کینه ی اهل خیر

Шаби дӯши ман даркинории Фурот

شب دوش من درکنار فرات

Ба зулмати даруни ҳамчуи оби ҳаёт

به ظلمت درون همچو آب حیات

Ниҳодами камӣн то бризмти хӯн

نهادم کمین تا بریزمت خون

Набад даст чун буд зӯрати фузун

نبد دست چون بود زورت فزون

Фитодам ба доми ту шӯридаи бахт

فتادم به دام تو شوریده بخت

Наҳодӣ ба куполи ман банди сахт

نهادی به کوپال من بند سخت

Збнди ту то ман набинам газанд

زبند تو تا من نبینم گزند

Раҳонед шер худоем збнд

رهانید شیر خدایم زبند

Бикуштам басӣ аз сипоҳат ба теғ

بکشتم بسی از سپاهت به تیغ

Ту худ ҷустӣ аз чанги ман эй дареғ

تو خود جستی از چنگ من ای دریغ

Накардам ман инҳо ба неруии хеш

نکردم من این ها به نیروی خویش

Ннозм ба шамшеру бозуии хеш

ننازم به شمشیر و بازوی خویش

Худованди кайҳони марои гашти ёр

خداوند کیهان مرا گشت یار

Ки бигусастами он банди оҳан чу , тор

که بگسستم آن بند آهن چو، تار

Ҷаҳони офарини бас буд ёри ман

جهان آفرین بس بود یار من

Ту дидӣ ки чунаст кирдори ман

تو دیدی که چونست کردار من

Агар хоҳӣ аз теғи ман ҷои барӣ

اگر خواهی از تیغ من جای بری

Набояд ки бошӣ зоймон , барӣ

نباید که باشی زایمان، بری

Сӯии марзи худ рӯ , мабар арзи хеш

سوی مرز خود رو، مبر عرض خویش

Барон душманони алиро зи пеш

بران دشمنان علی را ز پیش

Вагарна чу ангехт гирди набард

وگرنه چو انگیخت گرد نبرد

Падед ояд аз мард дар ҷанг , мард

پدید آید از مرد در جنگ، مرد

Намоями ҷаҳони бртўи зонсони сиёҳ

نمایم جهان برتو زانسان سیاه

Ки дигар наёбӣ сӯии Басраи роҳ

که دیگر نیابی سوی بصره راه

Бурун оварам бо паранд оварат

برون آورم با پرند آورت

Ҳавои амӣрии з , хираи сарат

هوای امیری ز، خیره سرت

Ба ъбдолаҳ онгуна ронами синон

به عبداله آنگونه رانم سنان

Ки дигари наёбади ду дасташи Аннан

که دیگر نیابد دو دستش عنان

Ба афзӯнии лашгари худ мноз

به افزونی لشگر خود مناز

Ки бо ман чу гунҷишк бошанду боз

که با من چو گنجشک باشند و باز

Чу омад ба бен нома ӣ пари здод

چو آمد به بن نامه ی پر زداد

Бипечед ва бар сараши хотами ниҳод

بپیچید و بر سرش خاتم نهاد

Ба дасти фиристода ӣ ҳӯшманд

به دست فرستاده ی هوشمند

Фиристод зии мсъби худ писанд

فرستاد زی مصعب خود پسند

Чу омад ба ваии нома ӣ сарфароз

چو آمد به وی نامه ی سرفراز

Бихонаду з посух форуманд боз

بخواند و ز پاسخ فروماند باز

Аз ани номвар нома шуд пари ҳарос

از ان نامور نامه شد پر هراس

Баровард сари пас чу гови хрос

برآورد سر پس چو گاو خراس

Фиристодаро гуфт : ном ту чист ?

فرستاده را گفت: نام تو چیست؟

Ба дайни пешвоу эмом ту кист ?

به دین پیشوا و امام تو کیست؟

Киро донеи андари ҷаҳони шоҳи худ ?

که را دانی اندر جهان شاه خود؟

Киро душмани дайну бади хоҳи худ ?

که را دشمن دین و بد خواه خود؟

Бигуфто : ки ҳорис маро ҳаст ном

بگفتا: که حارث مرا هست نام

Алӣ бошудам роҳнамоу эмом

علی باشدم راهنما و امام

Сипаҳбади броҳимро дӯстам

سپهبد براهیم را دوستم

Турои душманам гар кунӣ пӯстам

ترا دشمنم گر کنی پوستم

Бигуфто бадви мсъби бади гумон :

بگفتا بدو مصعب بد گمان:

Кигар хоҳӣ аз марги ёбии амон

که گر خواهی از مرگ یابی امان

Броҳиму мухторро бади шумор

براهیم و مختار را بد شمار

Ки бахшами туро хотам зинҳор

که بخشم تو را خاتم زینهار

Вагарна ба куполи зонсони сарат

وگرنه به کوپال زانسان سرت

Бикӯбам ки гиряд ба ту ҳамсарат

بکوبم که گرید به تو همسرت

Фиристодаи гуфто : бигӯ бо сипоҳ

فرستاده گفتا: بگو با سپاه

Биёянд яксар дар ин пешгоҳ

بیایند یکسر در این پیشگاه

Ки то ман броим ба ҷое баланд

که تا من برآیم به جایی بلند

Бигӯям ҳамонро ки дории писанд

بگویم همان را که داری پسند

Ба лашгари бидонадяш фармон бидод

به لشگر بداندیش فرمان بداد

Сипоҳ омаду ҷобаи ҷои истод

سپاه آمد و جابه جا ایستاد

Ҷавонмарди ҷо брблндӣ гирифт

جوانمرد جا بربلندی گرفت

Баландии азу сарбаландӣ гирифт

بلندی ازو سربلندی گرفت

Забонро ба ҳамди ҷаҳони офарин

زبان را به حمد جهان آفرین

Гушӯду набиро бихоҳад офарин

گشود و نبی را بخواهد آفرین

Ба шер худо гуфт онгаҳ дуруд

به شیر خدا گفت آنگه درود

Ду нўбоўаҳашро ба покии сурӯд

دو نوباوه اش را به پاکی سرود

Ба некии броҳиму мухтор ро

به نیکی براهیم و مختار را

Ситуд ва дигар кард гуфтор ро

ستود و دگر کرد گفتار را

Бигуфто : ки нафрин ба пӯри зубайр

بگفتا: که نفرین به پور زبیر

Каз ӯ номади андари ҷаҳони ҳеҷ хайр

کز او نامد اندر جهان هیچ خیر

Палидаст ва бедайну бидодгар

پلید است و بی دین و بیدادگر

Бародар чу вай чун ду пӯраш , падар

برادر چو وی چون دو پورش، پدر

Шунид ин чу мсъби збгзидаҳи мард

شنید این چو مصعب زبگزیده مرد

Бипечед брхўиши азхшму дард

بپیچید برخویش ازخشم و درد

Баровард теғи ҷафо аз ниёам

برآورد تیغ جفا از نیام

Бузади чок бар паҳлавии никном

بزد چاک بر پهلوی نیکنام

Шуд он бегунаҳ аз баландии нигун

شد آن بی گنه از بلندی نگون

Тани покаш аз хӯни ҳамаи лългўн

تن پاکش از خون همه لعلگون

Равонро ба шоҳи шаҳидони супурд

روان را به شاه شهیدان سپرد

Згитии ҳамеи номи некӯи бабрад

زگیتی همی نام نیکو ببرد

Ба ҷузи мсъби азкин ба захми дурушт

به جز مصعب ازکین به زخم درشت

Фиристодаро дар ҷаҳон кас накишт

فرستاده را در جهان کس نکشت

Броҳимро ин чу омад ба гӯш

براهیم را این چو آمد به گوش

Бгриид аз дарду барзади хурӯш

بگریید از درد و برزد خروش

Бигуфто : бкўииди кӯси набард

بگفتا: بکویید کوس نبرد

Баронед лашгари зи ҷои ҳамчуи гирд

برانید لشگر ز جا همچو گرد

Буғурред кӯсу сипаҳи фавҷи фавҷ

بغرید کوس و سپه فوج فوج

Чу дарёӣ қулзум даромад ба мавҷ

چو دریای قلزم درآمد به موج

Гуруҳе чу кӯҳ андар омад зи ҷой

گروهی چو کوه اندر آمد ز جای

Ҳамаи ғарқи оҳани зср то ба пой

همه غرق آهن زسر تا به پای

Шуд аз нолаи пар , ҳафтумин осмон

شد از ناله پر، هفتمین آسمان

Бипечед брхўди замину замон

بپیچید برخود زمین و زمان

Ту гуфтӣ ки хӯни шаҳидони пок

تو گفتی که خون شهیدان پاک

Биҷӯшед аз турбати тобнок

بجوشید از تربت تابناک

Зира пӯш кунад оварони хайли хайл

زره پوش کند آوران خیل خیل

Бирафтанд чун аз бркўаҳ , сайл

برفتند چون از برکوه، سیل

Чу бар зини баромади савори сипеҳр

چو بر زین برآمد سوار سپهر

Сипоҳи ситора , бапушед чеҳр

سپاه ستاره، بپوشید چهر

Знизаҳ , ҳавои беша ӣ шер шуд

زنیزه، هوا بیشه ی شیر شد

Ҷаҳони сурбаи сари пари з шамшер шуд

جهان سربه سر پر ز شمشیر شد

Буғурред чун раъди рўиинаҳи хам

بغرید چون رعد رویینه خم

Замин дар паии бодпои гашт кам

زمین در پی بادپا گشت کم

Чу мсъби сртрк лашгар бидид

چو مصعب سرترک لشگر بدید

Саросемаи лашгар ба ҳомӯн кашид

سراسیمه لشگر به هامون کشید

Накарда сипаҳро ба сафи устувор

نکرده سپه را به صف استوار

Ки брлшгрш зад яке номдор

که برلشگرش زد یکی نامدار

Чу тундари хурушон ва чун пели маст

چو تندر خروشان و چون پیل مست

Ба зераши яке боду барқӣ ба даст

به زیرش یکی باد و برقی به دست

Саф маймана ронад бар майсара

صف میمنه راند بر میسره

Чу шуд майманау майсараи яксара

چو شد میمنه و میسره یکسره

Ба қалби сипаҳи тохт чун барқу бод

به قلب سپه تاخت چون برق و باد

Зумурради афканӣ , дод мардӣ бидод

زمرد افکنی، داد مردی بداد

Чу ангехт маҳшар дар он размгоҳ

چو انگیخت محشر در آن رزمگاه

Фурӯи рехт бисёр хӯн , зон сипоҳ

فرو ریخت بسیار خون، زان سپاه

Биёмад сӯии лашгари хештан

بیامد سوی لشگر خویشتن

Бар ӯ офарин хон , ҳамаи анҷуман

بر او آفرین خوان، همه انجمن

Чу мсъб зуӣ он далерӣ бидид

چو مصعب زوی آن دلیری بدید

Рахши гашт аз бим чун шнблид

رخش گشت از بیم چون شنبلید

Ҳаме гуфт : кин лаҷа ӣ нил буд

همی گفت: کاین لجه ی نیل بود

Ва ё ширкўшндаҳ ё пел буд

و یا شیرکوشنده یا پیل بود

Агар бори дигар набард оварад

اگر بار دیگر نبرد آورد

Сари ин сипаҳи зер гирд оварад

سر این سپه زیر گرد آورد

Ки буд ин диловар ки чун тунди бод

که بود این دلاور که چون تند باد

Ба мо тохти венаи доғ бар монҳод ?

به ما تاخت وین داغ بر مانهاد؟

Бигуфтанд : кин шер бетарсу бим

بگفتند: کاین شیر بی ترس و بیم

Ки теғаш буд ҳамчуи мори килм

که تیغش بود همچو مار کیلم

Сипаҳбади броҳими номаш буд

سپهبد براهیم نامش بود

Ки ҷанги фалак дар нигоҳаш буд

که جنگ فلک در نگاهش بود

Сипас гуфт мсъб ба ёрони хеш

سپس گفت مصعب به یاران خویش

Ки моро раҳе саъб омад ба пеш

که ما را رهی صعب آمد به پیش

Шумогар бадингуна ҷанг оваред

شما گر بدینگونه جنگ آورید

Ҳамаи номи некӯ ба нанг оваред

همه نام نیکو به ننگ آورید

Надидед бо мо чаҳ кард ин савор ?

ندیدید با ما چه کرد این سوار؟

Зуӣ бояд омухтани корзор

زوی باید آموختن کارزار

Гуруҳеи абои теғу гурзу каманд

گروهی ابا تیغ و گرز و کمند

Гуруҳеи абои найзаҳои баланд

گروهی ابا نیزه های بلند

Гуруҳе ба қорўраҳ , қавмӣ ба тир

گروهی به قاروره، قومی به تیر

Даройед дар паҳна ӣ доругир

درآیید در پهنه ی داروگیر

Бакӯшед бо ин яли кӣнаи ҷӯ

بکوشید با این یل کینه جو

Магари оби рафта дар ояд ба ҷӯ

مگر آب رفته در آید به جو

ЗгФтор ӯ лашгар омад ба ҷӯш

زگفتار او لشگر آمد به جوش

Кашиданд аз ноӣ размии хурӯш

کشیدند از نای رزمی خروش

Ҳазорӣ шаш аз он сипоҳи гарон

هزاری شش از آن سپاه گران

Пиёда гирифтанд тиру камон

پیاده گرفتند تیر و کمان

зи мардони кории ҳазорӣ чаҳор

ز مردان کاری هزاری چهار

Гирифтанд зубини паии корзор

گرفتند زوبین پی کارزار

Ҳазорӣ ду қорўраҳи даҳ ва ду ҳазор

هزاری دو قاروره ده و دو هزار

Зираи пӯш ва бар боди поёни савор

زره پوش و بر باد پایان سوار

Ду биўри ҳазор аз сипаҳи теғи зан

دو بیور هزار از سپه تیغ زن

Ба пайкорашони золи зари ҳамчуи зан

به پیکارشان زال زر همچو زن

Гуруҳеи сипардору ханҷари гузор

گروهی سپردار و خنجر گزار

Ки буданд андари шимур , даҳ ҳазор

که بودند اندر شمر، ده هزار

Ба як раҳ ба майдон ниҳоданд рӯй

به یک ره به میدان نهادند روی

Ба қалби андарун , мсъби кӣнаи ҷӯй

به قلب اندرون، مصعب کینه جوی

Чу ин дид уштури нажоди далер

چو این دید اشتر نژاد دلیر

Ки шуд паҳна зон пари дилони ғоби шер

که شد پهنه زان پر دلان غاب شیر

Хурӯшед : к-эии ёварони расӯл ( с )

خروشید:کای یاوران رسول (ص)

Ки ҳастед хўнхўоаҳи оли батул ( ъ )

که هستید خونخواه آل بتول (ع)

Як имрӯзи худро кунед озмӯн

یک امروز خود را کنید آزمون

Ба мардии абои ин сипоҳи фузун

به مردی ابا این سپاه فزون

Агар кушта гаштед хуррами биҳишт

اگر کشته گشتید خرم بهشت

Шуморо буд аз худо , сарнавишт

شما را بود از خدا، سرنوشت

Вагар зинда монадед даври азгзнд

وگر زنده ماندید دور ازگزند

Шавад номатон чун фалаки сарбаланд

شود نامتان چون فلک سربلند

Азин ба чаҳ бошад ки дар роҳи дайн ?

ازین به چه باشد که در راه دین؟

Сипорем мо ҷон ба ҷони офарин

سپاریم ما جان به جان آفرین

Бихонанд моро ба рӯзи ҷазо

بخوانند ما را به روز جزا

зи ёрони нўбоўаҳ ӣ мртзо

ز یاران نوباوه ی مرتضا

Ба неру агар чун шумо шер нест

به نیرو اگر چون شما شیر نیست

Зъбос ба даст ва шамшер нест

زعباس به دست و شمشیر نیست

Набошад беҳтар ба рӯй ва ба мӯӣ

نباشد بهتر به روی و به موی

зи шабаҳи пайғамбар , шаҳи моҳрӯӣ

ز شبه پیغمبر، شه ماهروی

Ба ёд оваред он ситамҳо зишт

به یاد آورید آن ستم ها زشت

Ки карданд бо шоҳи аҳли биҳишт

که کردند با شاه اهل بهشت

Вазони духтарони расӯли аном

وزان دختران رسول انام

Ки бурданд бепарда то шаҳри шом

که بردند بی پرده تا شهر شام

Биҷавӣед он хӯн ки парвардгор

بجویید آن خون که پروردگار

Буд хўнбҳоиш ба рӯзи шумор

بود خونبهایش به روز شمار

Бакӯшед дар ёрии Бутуроб

بکوشید در یاری بوتراب

Ки моро зафар ваъда дод он ҷаноб

که ما را ظفر وعده داد آن جناب

Бигуфт ин ва ғуред он комгор

بگفت این و غرید آن کامگار

Чу шери гурусна ки бинад шикор

چو شیر گرسنه که بیند شکار

Сӯии разми душмани барангехти асб

سوی رزم دشمن برانگیخت اسب

Прндӣ ба дасташ чу озргшст

پرندی به دستش چو آذرگشست

Пасу пушт ӯ лашгарии ҳамгуруҳ

پس و پشت او لشگری همگروه

Чу ҷавшандаи дарё ва чун сахти кӯҳ

چو جوشنده دریا و چون سخت کوه

Синон рост карданду теғи охтнд

سنان راست کردند و تیغ آختند

Ба душмани шикорӣ ҳиўн тохтанд

به دشمن شکاری هیون تاختند

Ба тарғиб мардон хурӯшед кӯс

به ترغیب مردان خروشید کوس

Замин бар рух осмон дод бӯс

زمین بر رخ آسمان داد بوس

Шуд аз дӯди қорўи раҳ , гетии сиёҳ

شد از دود قارو ره، گیتی سیاه

Бапушед гирди замин рӯй моҳ

بپوشید گرد زمین روی ماه

Чу морон , синони мағз мардон бихӯрад

چو ماران، سنان مغز مردان بخورد

Ткоўр ба наъл , устихон кард хирад

تکاور به نعل، استخوان کرد خرد

Шуд аз бода ӣ хӯни срхок , маст

شد از باده ی خون سرخاک، مست

Хаданги абрснони брҳўои каллаи баст

خدنگ ابرسنان برهوا کله بست

Чу дарёии чини гашти майдони ҷанг

چو دریای چین گشت میدان جنگ

Броҳими яли андари он , чун наҳанг

براهیم یل اندر آن، چون نهنگ

Чапу рости дртохтии ҳамчуи барқ

چپ و راست درتاختی همچو برق

Ба хӯни сохтӣ киштии умр , ғарқ

به خون ساختی کشتی عمر، غرق

Збси куштаи афканд бар рӯй ҳам

زبس کشته افکند بر روی هم

Аҷали гашт аз ёрии ваии дижам

اجل گشت از یاری وی دژم

Тани куштаи гони сипоҳи ғурур

تن کشته گان سپاه غرور

Ба ёрони дайни басти роҳи убӯр

به یاران دین بست راه عبور

Ҳаме то ниҳони гашти шамшери меҳр

همی تا نهان گشت شمشیر مهر

Ба мшгини ниёами савори сипеҳр

به مشگین نیام سوار سپهر

Дўлшгр ба ҳам теғи кини ронданд

دولشگر به هم تیغ کین راندند

Ҳамеи хӯн ба хоки андар афшоданад

همی خون به خاک اندر افشاندند

Чу шаби гашту рафтанд ҳар ду сипоҳ

چو شب گشت و رفتند هر دو سپاه

Аз овардгаи сӯии оромгоҳ

از آوردگه سوی آرامگاه

Ҳамеи чашми мардон бо ёлу сифт

همی چشم مردان با یال و سفت

Зондишаҳ ӣ рӯз дигар нахуфт

زاندیشه ی روز دیگر نخفت

Баромад чу аз хайма ӣ обнӯс

برآمد چو از خیمه ی آبنوس

Савори фалак , наъраи бардошти кӯс

سوار فلک، نعره برداشت کوس

Сипаҳ аз ду равия ба дашти набард

سپه از دو رویه به دشت نبرد

Рада баркашиданд ва бархест кард

رده برکشیدند و برخاست کرد

Дўлшгр чу дар паҳна карданд ҷой

دولشگر چو در پهنه کردند جای

Броҳим бо найза ӣ ҷонгзоӣ

براهیم با نیزه ی جانگزای