Шуниданд ин чун аз он ҳақи параст

شنیدند این چون از آن حق پرست

Саросар ба яғмо гушӯданд даст

سراسر به یغما گشودند دست

Ҳамаи хаймау харгаҳи нобакор

همه خیمه و خرگه نابکار

Ба пушт ҳиўнон намуданд бор

به پشت هیونان نمودند بار

Бибастанд дасти асирон ба банд

ببستند دست اسیران به بند

Сӯии Кӯфаи рафтанди давр аз газанд

سوی کوفه رفتند دور از گزند

Чу бишунид мухтори ял бо сипоҳ

چو بشنید مختار یل با سپاه

Биёмадпазира ба як майли роҳ

بیامد پذیره به یک میل راه

Броҳим чун рӯй ӯро бидид

براهیم چون روی او را بدید

Зшодии Рахши ҳамчу гул бушковед

زشادی رخش همچو گل بشکفید

Фурӯд омад аз асбу барадаши намоз

فرود آمد از اسب و بردش نماز

Хаҷал шуд зкрдор ӯ сари фароз

خجل شد زکردار او سر فراز

Ба зер омад аз бора ӣ раҳнавард

به زیر آمد از باره ی رهنورد

Ду дасташи ҳамоил броғўш кард

دو دستش حمایل برآغوش کرد

Бадв гуфт мрдо , сўоро , саро

بدو گفت مردا، سوارا، سرا

Ҳжбро , длиро , ило , мҳтро

هژبرا، دلیرا، یلا، مهترا

Надонам чисонати санои густарам

ندانم چسانت ثنا گسترم

Бар ин ранҷ чунат сипос оварам

بر این رنج چونت سپاس آورم

Туе ҷон ва ҳам ҳушу ороми ман

تویی جان و هم هوش و آرام من

Зчҳрт раво гашта ороми ман

زچهرت روا گشته آرام من

Маро аз туе шери хуршеди фар

مرا از تویی شیر خورشید فر

Буд парчами сарварии ҷилва гар

بود پرچم سروری جلوه گر

Дарини кӣнаи ҷӯии ту бахти манӣ

دراین کینه جویی تو بخت منی

Сарви лашгару ёри тахти манӣ

سرو لشگر و یار تخت منی

Ба мардӣ шудаи чархи побӯси ту

به مردی شده چرخ پابوس تو

Буд фатҳ дар наъра ӣ кӯси ту

بود فتح در نعره ی کوس تو

Чу ту марди мардонаи пояндаи бод

چو تو مرد مردانه پاینده باد

Взўи номи имони физояндаи бод

وزو نام ایمان فزاینده باد

Бадв гуфт солори шамшерзан

بدو گفت سالار شمشیرزن

Ки эй Подшаҳи бртну ҷони ман

که ای پادشه برتن و جان من

Агар осмонам , замини туам

اگر آسمانم، زمین توام

Вагар аз мҳонм , киин туам

وگر از مهانم، کهین توام

Ту фармонравойӣ ва ман бандаи ?ут

تو فرمانروایی و من بنده ات

Зҷон ва диластам парастандаи ?ут

زجان و دل استم پرستنده ات

Ба хўнхўоҳии хӯни парвардгор

به خونخواهی خون پروردگار

Туро баргузӣдаи ҷаҳони кирдигор

تو را برگزیده جهان کردگار

Маро дар чунин кори ёр ту кард

مرا در چنین کار یار تو کرد

Заҳри бад ба гетии ҳисор ту кард

زهر بد به گیتی حصار تو کرد

Ман ва мисли ман ҳар ки ҳаст азмҳон

من و مثل من هر که هست ازمهان

Ба роҳи ту бояд бибозем ҷон

به راه تو باید ببازیم جان

Бад-ӣни кор , яздони паноҳи ту бод

بدین کار، یزدان پناه تو باد

Зафари пешрави брсёҳи ту бод

ظفر پیشرو برسیاه تو باد

Чун ту шоҳро боди афсари змҳр

چون تو شاه را باد افسر زمهر

Сипаҳи зонҷму боргоҳ аз сипеҳр

سپه زانجم و بارگاه از سپهر

БдўгФти шодону хандони амир

بدوگفت شادان و خندان امیر

Ки эй чархи андари камандати асир

که ای چرخ اندر کمندت اسیر

Бигӯ то чаҳ кардӣ ва чун рафт кор ?

بگو تا چه کردی و چون رفت کار؟

Чаҳ пеш омадат андарин корзор ?

چه پیش آمدت اندرین کارزار؟

Саросар бигуфт ончӣ кард ва бидид

سراسر بگفت آنچه کرد و بدید

Пас он бастагонро ба пешаш кашид

پس آن بستگان را به پیشش کشید

Бадв офарин хонд фаррухи амир

بدو آفرین خواند فرخ امیر

Раҳо кард пас он гуруҳи асир

رها کرد پس آن گروه اسیر

Ба озодӣ ҳар ки фармон бидод

به آزادی هر که فرمان بداد

Ба пешонии андараши доғии ниҳод

به پیشانی اندرش داغی نهاد

набишта ки мухтораш озод кард

نبشته که مختارش آزاد کرد

Азин кор , гетии пар аз дод кард

ازین کار،گیتی پر از داد کرد

Вазони пас яке ҳалқаи фӯлоди ноб

وزان پس یکی حلقه فولاد ناب

Ба гӯш андарунашон намӯд он ҷаноб

به گوش اندرونشان نمود آن جناب

Ба ҳаряк бидод ончӣ боист дод

به هریک بداد آنچه بایست داد

Вази онҷои сӯии Кӯфаи парчами кушод

وز آنجا سوی کوفه پرچم گشاد

Кунун боз гирдам бидон достон

کنون باز گردم بدان داستان

Ки бинвишта донишвари расатон

که بنوشته دانشور راستان

Ки чун мсъб аз пӯр молик гурехт

که چون مصعب از پور مالک گریخت

Ҳамаи оби мардии абрхоки рехт

همه آب مردی ابرخاک ریخت

Биёи суди дрбсраҳ чанде зрнҷ

بیا سود دربصره چندی زرنج

Яке гашта аз ғами буриши морўи ганҷ

یکی گشته از غم برش مارو گنج

Чу як чанд бигузашт гуфтои дабир

چو یک چند بگذشت گفتا دبیر

Биоварад ва биниҳод машку ҳарир

بیاورد و بنهاد مشک و حریر