Яке нома бинвишт пинҳони зи ғайр

یکی نامه بنوشت پنهان ز غیر

Ба сӯии бародараши пӯри зубайр

به سوی برادرش پور زبیر

Ки ?бурмаи ҷаҳони роҳ шодӣ бибаст

که برما جهان راه شادی ببست

Бихӯрадам змхторёни ман шикаст

بخوردم زمختاریان من شکست

Ҳамаи лашгари кушта ё хаста анд

همه لشگر کشته یا خسته اند

Гуруҳеи бркўФён баста анд

گروهی برکوفیان بسته اند

Дарини сахт ҳангомаам ёд кун

دراین سخت هنگامه ام یاد کن

Вазин банди тангами дил озод кун

وزین بند تنگم دل آزاد کن

Ба мард ва ба мураккаб бикун ёварӣ

به مرد و به مرکب بکن یاوری

Магари оби рафта ба ҷӯй оварӣ

مگر آب رفته به جوی آوری

Фиристодаи он номаро ҳамчуи бод

فرستاده آن نامه را همچو باد

Ба бтҳо ба ъбдолаҳ оварад ва дод

به بطحا به عبداله آورد و داد

Бихонаду дижами гашт ва аз дасти ҳашт

بخواند و دژم گشت و از دست هشت

Сипас посух ӯро бад-инсон навишт

سپس پاسخ او را بدینسان نوشت

Ки ман низ ҳамчун ту бечора ам

که من نیز همچون تو بیچاره ام

Кунад ёди душман ба биғораҳ ам

کند یاد دشمن به بیغاره ام

Сипоҳии зи тоиФ ба пайкори ман

سپاهی ز طایف به پیکار من

Ба похостаҳи дайгарӣ аз Яман

به پاخاسته دیگری از یمن

Ту бо душман ар метуоне бакӯш

تو با دشمن ار می توانی بکوش

Вагарнаи ҳам онҷоӣ биншин хамӯш

وگرنه هم آنجای بنشین خموش

Змни чашми ёрии ту айдун мадор

زمن چشم یاری تو ایدون مدار

Ки худ чун ту ҳастам ба сахтии дучор

که خود چون تو هستم به سختی دچار

Чу посух ба мсъб расед ва бихонад

چو پاسخ به مصعب رسید و بخواند

Дижами гашту даркори худ хира монад

دژم گشت و درکار خود خیره ماند

зи бечораи ?гиии номае бади сиришт

ز بیچاره گی نامه ای بد سرشت

Сӯии шоми наздик Марвон навишт

سوی شام نزدیک مروان نوشت

Мар ӯро ба пӯзиши басии брстўд

مر او را به پوزش بسی برستود

Дар чоплусӣ ба рӯйиш гушӯд

در چاپلوسی به رویش گشود

Зкрдори хешу броҳими род

زکردار خویش و براهیم راد

Дарони нома бо бад гуҳар кард ёд

درآن نامه با بد گهر کرد یاد

Аз он пас навишташ кигар ёварӣ

از آن پس نوشتش که گر یاوری

Намоеи маро дар чунин доварӣ

نمایی مرا در چنین داوری

Ба Кӯфаи кашами зори мухтор ро

به کوفه کشم زار مختار را

Кунам яксараи баҳри ту кор ро

کنم یکسره بهر تو کار را

Ба номи ту бар минбар эй арҷманд

به نام تو بر منبر ای ارجمند

Яке хутба хонам ба бонги баланд

یکی خطبه خوانم به بانگ بلند

зи баҳри ту паймони зи аҳли Ироқ

ز بهر تو پیمان ز اهل عراق

Бигирам шавам ёварат бе нқоқ

بگیرم شوم یاورت بی نقاق

Чу он номаи рохўонди Марвони тамом

چو آن نامه راخواند مروان تمام

Навишташ чунин посухи он зишти ном

نوشتش چنین پاسخ آن زشت نام

Ки моро ба ранҷ ту набӯд ниёз

که ما را به رنج تو نبود نیاز

Ба тадбири ин кор аз дайри боз

به تدبیر این کار از دیر باز

Гузаштааст кори Ироқ аз мриҳ

گذشته است کار عراق از مریح

Сипаҳ дораму ганҷу асбу силеҳ

سپه دارم و گنج و اسب و سلیح

Басӣ бошудам марди фармонпазир

بسی باشدم مرد فرمانپذیر

Сипаҳдору номовару шери гир

سپهدار و نام آور و شیر گیر

Фиристам яке номвар бо сипоҳ

فرستم یکی نامور با سپاه

Ки созад ба мухтори гетии сиёҳ

که سازد به مختار گیتی سیاه

Баҳами барзанади лашгару кишвараш

بهم برزند لشگر و کشورش

Биорад сӯии шоми ҷангии сараш

بیارد سوی شام جنگی سرش

Броҳимро дастгир оварад

براهیم را دستگیر آورد

Србхт ӯро ба зер оварад

سربخت او را به زیر آورد

Кунад дӯстони алӣ ( ъ )ро забун

کند دوستان علی (ع) را زبون

Бирезад ба хок аз тани ҷумлаи хӯн

بریزد به خاک از تن جمله خون

Пас аз посухи ваии яке анҷуман

پس از پاسخ وی یکی انجمن

Ба по кард аз мардумони куҳан

به پا کرد از مردمان کهن

Бидон меҳтарон дод пас огаҳӣ

بدان مهتران داد پس آگهی

Зкрдори мухтор бо Фрҳӣ

زکردار مختار با فرهی

Ҳам аз қатли пӯри мутӣъи палид

هم از قتل پور مطیع پلید

Ҳам он бад ки мсъб змхтор дид

هم آن بد که مصعب زمختار دید

Сипас гуфт хоҳам яке номдор

سپس گفت خواهم یکی نامدار

Ҷаҳондидау ҳӯшманду савор

جهاندیده و هوشمند و سوار

Ки бошад ба дили душмани Бутуроб

که باشد به دل دشمن بوتراب

Баради сӯии Кӯфаи сипаҳ бо шитоб

برد سوی کوفه سپه با شتاب

Диҳад хоки мухтор ва ӯро ба бод

دهد خاک مختار و او را به باد

Ба Кӯфа кунад тоза ойин дод

به کوفه کند تازه آیین داد

зи фарзанди уштури براردи дамор

ز فرزند اشتر برآرد دمار

Зхўнш кунад хокро обёр

زخونش کند خاک را آبیار

Кашад дӯстони алӣ ( ъ )ро тамом

کشد دوستان علی (ع) را تمام

Маро созад аз кори худ шодком

مرا سازد از کار خود شادکام

Чу омир ки бад ъам марди палид

چو عامر که بد عم مرد پلید

Суханҳои пӯр бародар шунид

سخن های پور برادر شنید

Яке буд ӯро рабеъаи падар

یکی بود او را ربیعه پدر

Ба дили душмани ҳайдари тоҷўр

به دل دشمن حیدر تاجور

Бадв гуфт ин кор , кор манаст

بدو گفت این کار، کار منست

Ки марди сқиФӣ шикор манаст

که مرد ثقیفی شکار منست

Ба хӯни броҳими ман ташна ам

به خون براهیم من تشنه ام

Буд марг ӯ дар дам дашна ам

بود مرگ او در دم دشنه ام

Бидонадяши ҳайдар ба гетии манам

بداندیش حیدر به گیتی منم

Абои дӯстонаш ба ҷони душманам

ابا دوستانش به جان دشمنم

Бадв гуфт Марвон ки эй номвар

بدو گفت مروان که ای نامور

Ту айдун марое ба ҷои падар

تو ایدون مرایی به جای پدر

Ҷаҳонгар з мухтор пардохтӣ

جهان گر ز مختار پرداختی

зи маргаши марои шодмони сохтӣ

ز مرگش مرا شادمان ساختی

Чунон дон ки ин афсару тахти ман

چنان دان که این افسر و تخت من

Зтў бошаду номвари бахти ман

زتو باشد و نامور بخت من

Пас онгаҳ дргнҷро баргушод

پس آنگه درگنج را برگشاد

Сипаҳро ҳамаи рахт ва динор дод

سپه را همه رخت و دینار داد

Яке лашгар орост кандар шумор

یکی لشگر آراست کاندر شمار

Баданд он сипаҳи ҳафт биўри ҳазор

بدند آن سپه هفت بیور هزار

Ҳамаи номдорони дидаи набард

همه نامداران دیده نبرد

Зираи дору асби афкану шери мард

زره دار و اسب افکن و شیر مرد

Буғурред кӯс ва ҷаҳон шуд сиёҳ

بغرید کوس و جهان شد سیاه

зи гирди саворони новирди хоҳ

ز گرد سواران ناورد خواه

Бирафтанд аз шоми сӯии Ироқ

برفتند از شام سوی عراق

Сипаҳдорашони омири пари нифоқ

سپهدارشان عامر پر نفاق

Ҳаме кард то чашми бинанда , кор

همی کرد تا چشم بیننده، کار

Дарон дашт медид тарки савор

درآن دشت می دید ترک سوار

Збси найза , гашти он замини Нитсаатон

زبس نیزه، گشت آن زمین نیستان

Бихуфта дарони шери мардони ситон

بخفته درآن شیر مردان ستان

Азин сӯии хўнхўоаҳи парвардгор

ازین سوی خونخواه پروردگار

СқиФии гуҳари шери душмани шикор

ثقیفی گهر شیر دشمن شکار

Яке рӯз бо лашгари он раҳнамӯн

یکی روز با لشگر آن رهنمون

зи дарвоза ӣ Кӯфа омад бурун

ز دروازه ی کوفه آمد برون

Сӯй нинаво кард рӯй ниёз

سوی نینوا کرد روی نیاز

Биоварад сибти набиро намоз

بیاورد سبط نبی را نماز

Ҳаме гуфт : эй хусрави ташнаи ком

همی گفت: ای خسرو تشنه کام

Туро бод аз ман дуруду салом

تو را باد از من درود و سلام

Дариғо набудам дар он пҳндшт

دریغا نبودم در آن پهندشت

Ки аз хӯни ёрони ту лаъли гашт

که از خون یاران تو لعل گشت

Ки ман ҳам чу эшон туро сари даҳум

که من هم چو ایشان تو را سر دهم

Ба дигари ҷаҳон бар сари афсари нуҳум

به دیگر جهان بر سر افسر نهم

Ҳам айдун буд то равон дар танам

هم ایدون بود تا روان در تنم

Абои дшмнонт ба ҷони душманам

ابا دشمنانت به جان دشمنم

Нмонми дамӣ Комронӣ кунанд

نمانم دمی کامرانی کنند

Ба гетии дарун зиндагонӣ кунанд

به گیتی درون زندگانی کنند

Барорам чунон гирд зон анҷуман

برآرم چنان گرد زان انجمن

Ки хўшнўд гардад равонати змн

که خوشنود گردد روانت زمن

Ҳаме буд мухтори гардани фароз

همی بود مختار گردن فراز

Абои шоҳи лаби ташнаи гарми ниёз

ابا شاه لب تشنه گرم نیاز

Ки шуд дар ҷаҳони байн ӯ ошкор

که شد در جهان بین او آشکار

Ба ҳомӯни яке марди уштури савор

به هامون یکی مرد اشتر سوار

Якеро фиристод ва ӯро бихонад

یکی را فرستاد و او را بخواند

Ба гармӣ бипурсед ва ӯро нишонд

به گرمی بپرسید و او را نشاند