Бирафтааст бо марди ҷосуси дӯш

برفته است با مرد جاسوس دوش

Дижами гашт ва аз дард бар зад хурӯш

دژم گشت و از درد بر زد خروش

БиФрошти сӯии худованди даст

بیفراشت سوی خداوند دست

Ки эй офаринанда ӣ ҳар чаҳ ҳаст

که ای آفریننده ی هر چه هست

Броҳимро ту мадад кор бош

براهیم را تو مدد کار باش

Зосиби душман нигаҳдор бош

زآسیب دشمن نگهدار باش

Пас аз пӯзишаш назд ҷони офарин

پس از پوزشش نزد جان آفرین

Бифармуд бастанд бар асб , зин

بفرمود بستند بر اسب، زین

Саропарда аз Кӯфа берун заданд

سراپرده از کوفه بیرون زدند

Дирафши сипаҳбад ба ҳомӯн заданд

درفش سپهبد به هامون زدند

Чу омад ба ҳомӯн бидод огаҳӣ

چو آمد به هامون بداد آگهی

Саронро зкрдори чархи маӣ

سران را زکردار چرخ مهی

Бигуфто : бияёд яке трктоз

بگفتا: بیاید یکی ترکتاز

Ки шояд бёримш аз марг , боз

که شاید بیاریمش از مرگ، باز

Дар ин бад ки ногоҳ бархест гирд

در این بد که ناگاه برخاست گرد

Падедори гашти андари он гирди мард

پدیدار گشت اندر آن گرد مرد

Бар асбӣ нишаста чу озари гшсб

بر اسبی نشسته چو آذر گشسب

Сари пари зхўнш ба фитроки асб

سر پر زخونش به فتراک اسب

Чу диданди лашгари сртрки ӯй

چو دیدند لشگر سرترک اوی

Давиданд яксар сӯии номҷўӣ

دویدند یکسر سوی نامجوی

Ба сами самандаши бсўднди чеҳр

به سم سمندش بسودند چهر

Бигуфтанд к-эии рашки меҳри сипеҳр

بگفتند کای رشک مهر سپهر

Худоро зи мо бод бе мари дуруд

خدا را ز ما باد بی مر درود

Ки рӯй туро боз ?бурма намӯд

که روی تو را باز برما نمود

Фарӣ аз худо бар равони ту бод

فری از خدا بر روان تو باد

Ки андеша ?ут нест андари ниҳод

که اندیشه ات نیست اندر نهاد

бад-инсон ки рафтӣ ва боз омадӣ

بدینسان که رفتی و باز آمدی

Шавад даврат аз рӯй , чашми бадӣ

شود دورت از روی، چشم بدی

Надидем дар нома ӣ бостон

ندیدیم در نامه ی باستان

Чўкорӣ ки кардӣ ту як достон

چوکاری که کردی تو یک داستان

Ҷаҳони офаринро фаровони сипос

جهان آفرین را فراوان سپاس

Ки аз теғи душман туро дошт пос

که از تیغ دشمن ترا داشت پاس

Пар аз хандаи лаби он ял бе қарин

پر از خنده لب آن یل بی قرین

Якояк барояшон бихонад офарин

یکایک برایشان بخواند آفرین

Вазон пас биёмад чу сарви баланд

وزان پس بیامد چو سرو بلند

Ба наздики мухтори пирӯзманд

به نزدیک مختار پیروزمند

Ба пешаш хам оварад ёли ялӣ

به پیشش خم آورد یال یلی

Чу дар назд Аҳмад ( с ) , алӣ вале

چو در نزد احمد(ص)،علی ولی

Сари омири бади кунишро фиканд

سر عامر بد کنش را فکند

Чу гӯйии мар ӯро ба сами саманд

چو گویی مر او را به سم سمند

Бигуфто : ҷаҳони зери фармонати бод

بگفتا: جهان زیر فرمانت باد

Срхсм бар сами икронти бод

سرخصم بر سم یکرانت باد

Чу ман боди Фрмонбрти сад ҳазор

چو من باد فرمانبرت صد هزار

Сари душман аз теғи ту хоксор

سر دشمن از تیغ تو خاکسار

Маро то буд теғу бозуи ҳаме

مرا تا بود تیغ و بازو همی

Тавону дилу ҳушу неруи ҳаме

توان و دل و هوش و نیرو همی

Киин банда ӣ хоксори туам

کهین بنده ی خاکسار توام

Ба гетии заҳри бад , ҳисори туам

به گیتی زهر بد، حصار توام

Ба пеши истодаи туро бандаи вор

به پیش ایستاده تو را بنده وار

Пазирои фармону хидматгузор

پذیرای فرمان و خدمتگزار

зи дидор ӯ номвар шод шуд

ز دیدار او نامور شاد شد

зи ранҷу ғамаши хотир озод шуд

ز رنج و غمش خاطر آزاد شد

Фурӯд омаду даст ҳо баргушод

فرود آمد و دست ها برگشاد

Кашидаш ба бртнг , хандону шод

کشیدش به برتنگ، خندان و شاد

Ббўшидши он рӯй хўршидўор

ببوشیدش آن روی خورشیدوار

Бигуфт : эй дилам аз рахти шоди хор

بگفت:ای دلم از رخت شاد خوار

Туе дасти парварда ӣ Муртазо ( ъ )

تویی دست پرورده ی مرتضی (ع)

Ки теғат буд хонаи зоди қазо

که تیغت بود خانه زاد قضا

Ту ҳастӣ ва , равшани ҷаҳони байни ман

تو هستی و، روشن جهان بین من

Буд меҳри ту расму ойини ман

بود مهر تو رسم و آیین من

Чаҳ гӯям сипосат ки ҷонами туе

چه گویم سپاست که جانم تویی

Миёни тан ва ҷон набошад дуе

میان تن و جان نباشد دویی

Сипосам ба яздони ҷони офарин

سپاسم به یزدان جان آفرین

Ки дидам туро бегазанд инчунин

که دیدم تو را بی گزند اینچنین

Кунун бозгу то ки рафтӣ куҷо ?

کنون بازگو تا که رفتی کجا؟

Ки бе ту набад ҳеҷ ҳушам ба ҷо

که بی تو نبد هیچ هوشم به جا

Ба корӣ казон дидаам хӯн гирист

به کاری کزان دیده ام خون گریست

Чаҳ пеш омадат венаи сроз он кист

چه پیش آمدت وین سراز آن کیست

Броҳими ял ончӣ кард ва бидид

براهیم یل آنچه کرد و بدید

Бигуфту змир , офарин ҳо шунид

بگفت و زمیر، آفرین ها شنید

Ба ногуҳи саворӣ ба фӯлоди ғарқ

به ناگه سواری به فولاد غرق

Абри кӯҳа ӣ боди поеи ҷўбрқ

ابر کوهه ی باد پایی جوبرق

Расед аз биёбон ва такбир гуфт

رسید از بیابان و تکبیر گفت

Бдонсон ки ҳар гӯшии онрои шнФт

بدانسان که هر گوشی آنرا شنفت

Биёмад дмон то бар мўтмн

بیامد دمان تا بر موتمن

Ба дасташи сиррӣ чун сари аҳриман

به دستش سری چون سر اهرمن