Басии достонҳо змхтори род

بسی داستان ها زمختار راد

Заданд ва зФрҷом карданд ёд

زدند و زفرجام کردند یاد

Бигуфтанд : кин мард шуд чирдст

بگفتند: کاین مرد شد چیردست

Бияфканад дар чанд лашгари шикаст

بیفکند در چند لشگر شکست

Ҳамеи рӯз то рӯзи стўортр

همی روز تا روز ستوارتر

Шавад кор ӯ бар фарозяши фар

شود کار او بر فرازیش فر

Агар чанд бо мо накардааст бад

اگر چند با ما نکرده است بد

Яке хоҳиш мо накардааст рад

یکی خواهش ما نکرده است رد

Ҳаме бар фазояд ба мо обрӯӣ

همی بر فزاید به ما آبروی

з бигузашта чизе наёрад ба рӯй

ز بگذشته چیزی نیارد به روی

Буд гарчи доду диҳиши пеша Эй

بود گرچه داد و دهش پیشه ای

Ба мо нест пӯшидаи андеша аш

به ما نیست پوشیده اندیشه اش

Дилу ҷонаши дарбанди меҳри алӣ ( ъ ) аст

دل و جانش دربند مهر علی (ع) است

Нишастани азуи эмин аз ғофилӣ аст

نشستن ازو ایمن از غافلی است

Наҷуед магари меҳри он хонадон

نجوید مگر مهر آن خاندان

Аз ӣнҷои ту андешаашро бидон

از اینجا تو اندیشه اش را بدان

Ки пайваста гуяд зкори ҳусайн ( ъ )

که پیوسته گوید زکار حسین (ع)

Сиришкаш равон гардад аз ҳар ду айн

سرشکش روان گردد از هر دو عین

Ҳаме дар паии вақту рӯзи маҷол

همی در پی وقت و روز مجال

Нишастааст ва пирӯз гашта ба бол

نشسته است و پیروز گشته به بال

Броҳими он гирди пирӯзи ҷанг

براهیم آن گرد پیروز جنگ

Раҳи пӯр мараҷона бигирифт танг

ره پور مرجانه بگرفت تنگ

Чунон дон ки он сафдари рзмхўоаҳ

چنان دان که آن صفدر رزمخواه

Наёяд магар бо сипоҳии зи роҳ

نیاید مگر با سپاهی ز راه

Чу шуд пӯри мараҷона аз ваии забун

چو شد پور مرجانه از وی زبون

Шавад эмин ва сар наёрад бурун

شود ایمن و سر نیارد برون

Кушояд ба бадхоҳи ҳайдари камӣн

گشاید به بدخواه حیدر کمین

Намонад зи мо кас ба рӯй замин

نماند ز ما کس به روی زمین

Ҳамон ба ки мо даст пеш афканем

همان به که ما دست پیش افکنیم

зи роҳи худ ин сангро бркним

ز راه خود این سنگ را برکنیم

Ҳамаи рӯзи фарши броҳим буд

همه روز فرش براهیم بود

Агар буд моро азуи бим буд

اگر بود ما را ازو بیم بود

Кунун пӯри уштур аз ӯ давр шуд

کنون پور اشتر از او دور شد

Зсри панҷа ӣ мардиаш зӯр шуд

زسر پنجه ی مردی اش زور شد

Ба дарга надорад фаровони сипоҳ

به درگه ندارد فراوان سپاه

Наёрад зиктн шудани кӣнаи хоҳ

نیارد زیکتن شدن کینه خواه

Ҳамон ба , ки стўор паймон кунем

همان به، که ستوار پیمان کنیم

Мар ӯро буруни сари з фармон кунем

مر او را برون سر ز فرمان کنیم

Нахоҳем бар хеши фармони равоаш

نخواهیم بر خویش فرمان رواش

Ҳамон кин пинҳон намоем фош

همان کین پنهان نماییم فاش

Сипаҳ бар гуморем гирди ҳисор

سپه بر گماریم گرد حصار

Бабандем раҳи танг бар марди кор

ببندیم ره تنگ بر مرد کار

Бакӯшем ва ӯро ба дасти оварем

بکوشیم و او را به دست آوریم

Ба коху ҷўдши шикасти оварем

به کاخ و جودش شکست آوریم

Намонем то гардад ин мӯру мор

نمانیم تا گردد این مور و مار

Шавад чира , вази мо براردи дамор

شود چیره، وز ما برآرد دمار

Чўоин гуфта шуд пӯр ашът бигуфт :

چواین گفته شد پور اشعت بگفت:

Ки аз ман сухан низ бояд шнФт

که از من سخن نیز باید شنفت

Агар бишанвед аз ман ин рой нест

اگر بشنوید از من این رای نیست

Ба пайкори мухторатон пой нест

به پیکار مختارتان پای نیست

СқиФӣ нажодасту мардии далер

ثقیفی نژاد است و مردی دلیر

Ба хашм палангасту неруии шер

به خشم پلنگ است و نیروی شیر

Ҳнрдорду фурӯи тадбири зӯр

هنردارد و فرو تدبیر زور

Мадад бинад аз бахт ва аз моҳу ҳўр

مدد بیند از بخت و از ماه و هور

Мҷўииди беҳуда бо ӯ ситез

مجویید بیهوده با او ستیز

Ба худ чанг ӯро махоҳед тез

به خود چنگ او را مخواهید تیز

Бихуфтааст ин фитна , аз баҳр чист

بخفته است این فتنه، از بهر چیست

Ки боядаш бедор кард ва гирист

که بایدش بیدار کرد و گریست

Гумонам ки бо мо нахоҳад бадӣ

گمانم که با ما نخواهد بدی

На аз меҳрбонӣ ки аз бхрдӣ

نه از مهربانی که از بخردی

Буд мамлакати ҷӯйу шоҳӣ пажӯҳ

بود مملکت جوی و شاهی پژوه

Сипаҳ хоҳаду ёрӯи пушту гуруҳ

سپه خواهد و یارو پشت و گروه

Змо то надида ба паймони шикаст

زما تا ندیده به پیمان شکست

Наёрад ба озори мо ҳеҷ даст

نیارد به آزار ما هیچ دست

Чу бинад змои кӯфӣони хираи ?гий

چو بیند زما کوفیان خیره گی

Намонад ки моро буд чираи ?гий

نماند که ما را بود چیره گی

Бузургаст ва хирадаш набояд шимурд

بزرگست و خردش نباید شمرد

Нишоед намӯдан ба ӯ дастбурд

نشاید نمودن به او دستبرد

Вагар ногузиред андари хилоф

وگر ناگزیرید اندر خلاف

Мҷўииди пайкор ӯ аз газоф

مجویید پیکار او از گزاف

Фиристед мардӣ ки гуяд бадавӣ

فرستید مردی که گوید بدوی

Ки эй пурфусуни марди прхошҷўӣ

که ای پرفسون مرد پرخاشجوی

Ки дар Кӯфа кардат амир инчунин

که در کوفه کردت امیر اینچنین

Ки багушӯд дастат ба овараду кин ?

که بگشود دستت به آورد و کین؟

Ки дода туро номи фармондиҳӣ ?

که داده تو را نام فرماندهی؟

Ки бо хеши хоҳии змои ҳамраҳе

که با خویش خواهی زما همرهی

Ироқасту мардони пар аз нифоқ

عراق است و مردان پر از نفاق

Наварзанд бо ҳеҷ каси иттифоқ

نورزند با هیچ کس اتفاق

зи ту беҳтаронро бикуштанд хор

ز تو بهتران را بکشتند خوار

Аз ин душманони чашми ёрии мадор

از این دشمنان چشم یاری مدار

Фурӯди о , зкоху сари хеши гир

فرود آ، زکاخ و سر خویش گیر

Ҳамон раҳ ки будат аз ин пеши гир

همان ره که بودت از این پیش گیر

Меар аз каллаи дории Кӯфаи ёд

میار از کله داری کوفه یاد

Ки баҳри калла май диҳии сар , ба бод

که بهر کله می دهی سر، به باد

Ки пӯр зубайрасту ?бурмаи амир

که پور زبیر است و برما امیر

Ба паймон ӯйем бурноу пер

به پیمان اوییم برنا و پیر

Вагар бастаи ин орзӯят ба дил

وگر بسته این آرزویت به دل

Дил аз меҳри оли алӣ ( ъ ) дргсл

دل از مهر آل علی (ع) درگسل

Ба мсъб бипайванду фармон пазир

به مصعب بپیوند و فرمان پذیر

Ки а бахшадат ин кулоҳу сарир

که ا بخشدت این کلاه و سریر

Бибинед каз вай чаҳ ояд ҷавоб

ببینید کز وی چه آید جواب

Падед ояд онгоҳи роҳи савоб

پدید آید آنگاه راه صواب

Агар посух аз рӯй нармӣ бидод

اگر پاسخ از روی نرمی بداد

Бидонед бар бим дорад ниҳод

بدانید بر بیم دارد نهاد

Битарсад збии паштӯонеи хеш

بترسد زبی پشتوانی خویش

Ба размаши тавон по ниҳодан ба пеш

به رزمش توان پا نهادن به پیش

Вагар посухӣ гуфт сахту дурушт

وگر پاسخی گفت سخت و درشت

Набояд ба пайкор ӯ кард пушт

نباید به پیکار او کرد پشت

Бар ин чун ҳама гирд карданд рой

بر این چون همه گرد کردند رای

Фиристода шуд назд фармонравоӣ

فرستاده شد نزد فرمانروای

Бигуфт ончӣ гуфтанд ва он сарфароз

بگفت آنچه گفتند و آن سرفراز

Фурӯ шуд ба андешаи лухтии дароз

فرو شد به اندیشه لختی دراز

Сипас сар бароварду рухи пари зшрм

سپس سر برآورد و رخ پر زشرم

Биёрост посух ба овои нарм

بیاراست پاسخ به آوای نرم

Ки аз ман кадомин бад омад падед ?

که از من کدامین بد آمد پدید؟

Ки ингуна подош боист дид ?

که اینگونه پاداش بایست دید؟

Ситами бршмо кӣ равои доштам ?

ستم برشما کی روا داشتم؟

Куҷои дил ба озор багумоштам ?

کجا دل به آزار بگماشتم؟

Чаҳ бад бар накӯён писандидаам ?

چه بد بر نکویان پسندیده ام؟

Чаҳ бидъат ки дар дайни раво дидаам ?

چه بدعت که در دین روا دیده ام؟

Бибастед паймони абои ман ба меҳр

ببستید پیمان ابا من به مهر

Чаҳ шуд то бишустед аз шарми чеҳр

چه شد تا بشستید از شرم چهر

Аз он дам ки ҳайдари шаҳи рости кор

از آن دم که حیدر شه راست کار

Дарини марзи бдшоаҳу Фрмонгзор

دراین مرز بدشاه و فرمانگزار

Ҳаме токунӯн ба змни марзбон

همی تاکنون به زمن مرزبان

Надидед дайнпарвару меҳрбон

ندیدید دین پرور و مهربان

Баровардам аз ҳар дилии ранҷ ҳо

برآوردم از هر دلی رنج ها

Фишондам ба роҳи шумо ганҷ ҳо

فشاندم به راه شما گنج ها

Зсиму зару борау дръу теғ

زسیم و زر و باره و درع و تیغ

ЗкўФӣ саворон накардам дареғ

زکوفی سواران نکردم دریغ

На инаст подоши кирдори ман

نه این است پاداش کردار من

Ки бо ман кунад душмании ёри ман

که با من کند دشمنی یار من

Фиристода рафту суханҳои мейр

فرستاده رفت و سخن های میر

Бигуфто барони гуруҳи шарир

بگفتا برآن گروه شریر

Чу зу пӯр Ашъас шунид он паём

چو زو پور اشعث شنید آن پیام

Бигуфто : ки ёрон ҷаҳон шуд ба ком

بگفتا: که یاران جهان شد به کام

Бтрсидаҳи мухтору дил бохта аст

بترسیده مختار و دل باخته است

Казин сони фиребои сухан сохта аст

کزین سان فریبا سخن ساخته است

Бакӯшед ва аз вай бароред гирд

بکوشید و از وی برآرید گرد

Нишоед ба сустӣ дигар коркард

نشاید به سستی دگر کارکرد

Гумонам ки аз вай бгштаҳаст бахт

گمانم که از وی بگشته است بخت

Ки боист кандан збн , ин дарахт

که بایست کندن زبن، این درخت

Ҳаёҳӯи биФтод дар кӯфӣон

هیاهو بیفتاد در کوفیان

Бибастанд пайкору кинро миён

ببستند پیکار و کین را میان

Бар он қавм шуд пӯри Ашъаси амир

بر آن قوم شد پور اشعث امیر

Ки аз бобу ҷад буд шаваму шарир

که از باب و جد بود شوم و شریر

ЗкўФӣ ҳамин бӯда то бӯда кор

زکوفی همین بوده تا بوده کار

Ки нафрин ба он мардуми нобакор

که نفرین به آن مردم نابکار

Шаҳи марзи ховар чу рӯз дигар

شه مرز خاور چو روز دگر

Ба дебоӣ зарбафт орост бар

به دیبای زربفت آراست بر

Сӯии ибни Ашъаси гуруҳи ду ранг

سوی ابن اشعث گروه دو رنگ

Ниҳоданд рӯи сохтаи сози ҷанг

نهادند رو ساخته ساز جنگ

Ба шаҳри ибни Ашъас ткоўр баранд

به شهر ابن اشعث تکاور براند

Ба ҳар роҳ бар роҳдории нишонд

به هر راه بر راهداری نشاند

Ки ноед зи мӯе бар шаҳриёр

که ناید ز مویی بر شهریار

Зшиъаҳи сипоҳии мадади кори ёр

زشیعه سپاهی مدد کار یار

Хавориҷ ба гирд андараш зад рада

خوارج به گرد اندرش زد رده

Басон Муғон кард оташкада

بسان مغان کرد آتشکده

Чу огоҳӣ омад ба мухтори род

چو آگاهی آمد به مختار راد

Ба сӯии броҳими ял нома кард

به سوی براهیم یل نامه کرد

Ки родо , ило , номвари срўро

که رادا، یلا، نامور سرورا

Марои ёвару ёру ғмгстро

مرا یاور و یار و غمگسترا