Яке пеши айвони кайвони ғулом
یکی پیش ایوان کیوان غلام
Асир биоварад нофеъ ба ном
اسیر بیاورد نافع به نام
Ки ин бади маниш бднгҳбон равад
که این بد منش بدنگهبان رود
Чу дркрблои шаҳ набард озмуд
چو درکربلا شه نبرد آزمود
Наҳашт ин бади андеши нопокзод
نهشت این بد اندیش ناپاکزاد
Ки аббоси солори ҳайдари нажод
که عباس سالار حیدر نژاد
Баради оби зии пардаи ?гийҳои шоҳ
برد آب زی پرده گی های شاه
Бипаймоед аз рӯй зии бардаи роҳ
بپیماید از روی زی برده راه
Шуд огаҳ чу мухтори яли кӯ чаҳ кард
شد آگه چو مختار یل کو چه کرد
Бифармуд каз вай бароранд гирд
بفرمود کز وی برآرند گرد
Мар ӯро дами теғ кайфар бидод
مر او را دم تیغ کیفر بداد
Ки аз дӯзахаш растгорӣ мабод
که از دوزخش رستگاری مباد
Чу рӯз дигар мейр баргоҳ шуд
چو روز دگر میر برگاه شد
Паии куштани душман шоҳ шуд
پی کشتن دشمن شاه شد
Се танро ба занҷири сахти устувор
سه تن را به زنجیر سخت استوار
Фурӯ баста буданд зии номдор
فرو بسته بودند زی نامدار
Як ном ӯ ҳориси ибни бшир
یک نام او حارث ابن بشیر
Ки будӣ басии нобакору шарир
که بودی بسی نابکار و شریر
Дувуми пӯри ҷоруади қосим ба ном
دوم پور جارود قاسم به نام
Ки нафринаши бодои зхири алоном ( ъ )
که نفرینش بادا زخیر الانام (ع)
Сеюм ҳориси нўФли кӣнаи ҷӯй
سوم حارث نوفل کینه جوی
Бидонадяшу бадгавҳару зштхўӣ
بداندیش و بدگوهر و زشتخوی
Амири он се нопокро чун бидид
امیر آن سه ناپاک را چون بدید
Чу сӯзанда оташи зҷои ?бардамӣад
چو سوزنده آتش زجا بردمید
Бигуфто : изоишон чаҳ срзди гуноҳ ?
بگفتا: ازایشان چه سرزد گناه؟
Чаҳ карданд ин бади нажодон ба шоҳ ?
چه کردند این بد نژادان به شاه؟
Бигуфтанд : кони ҳориси ибни бшир
بگفتند: کان حارث ابن بشیر
Сӯии хайма ӣ шоҳ бикшод тир
سوی خیمه ی شاه بگشاد تیر
Бифармуд мухтори кӯро зпоӣ
بفرمود مختار کو را زپای
Фиканданд бо дашна ӣ сари гароӣ
فکندند با دشنه ی سر گرای
Вазони пас ҷаҳонҷӯии фархундаи хуй
وزان پس جهانجوی فرخنده خوی
Сӯии ҳорис нўФл оварад рӯй
سوی حارث نوفل آورد روی
Бадв гуфт : каз карти огаҳи манам
بدو گفت: کز کارت آگه منم
Касе кат кунад умр , кӯтаҳи манам
کسی کت کند عمر،کوته منم
Чу оташ ба кин чун забона задӣ
چو آتش به کین چون زبانه زدی
Ба зайнаб ( ъ ) чаро тозӣона задӣ ?
به زینب (ع) چرا تازیانه زدی؟
Туро шарми номади здхти расӯл ?
تو را شرم نامد زدخت رسول؟
Нагаштӣ ҳаросони зшўии батул ?
نگشتی هراسان زشوی بتول؟
Кунунат бидон гӯна кайфар кунам
کنونت بدان گونه کیفر کنم
Ки аз хеши хўшнўд ҳайдар кунам
که از خویش خوشنود حیدر کنم
Бифармуд то чӯб дорӣ заданд
بفرمود تا چوب داری زدند
Бадв бар фурӯи ҳашта печони каманд
بدو بر فرو هشته پیچان کمند
Кашандаш ба дори он тани нобакор
کشندش به دار آن تن نابکار
Ки будӣ чунон тани сазовори дор
که بودی چنان تن سزاوار دار
Занад рўзбонш ба паҳлавӣу мушт
زند روزبانش به پهلوی و مشت
Ҳамеи тозӣонаи ҳазорӣ дурушт
همی تازیانه هزاری درشت
Ба фармони мейри маин рўзбон
به فرمان میر مهین روزبان
Бадв кард дили сахту номеҳрбон
بدو کرد دل سخت و نامهربان
Ббрдши кашони барзадаи остин
ببردش کشان برزده آستین
Ба дораши бёўихти пари хашму кин
به دارش بیاویخت پر خشم و کین
Ҳазорӣ бузади тозӣона ба рӯй
هزاری بزد تازیانه به روی
Ки суст омад андоми он зштхўӣ
که سست آمد اندام آن زشتخوی
Амони хост аз мейр ва момӣ наёфт
امان خواست از میر و مامی نیافت
Тани осое аз интиқомӣ наёфт
تن آسایی از انتقامی نیافت
Радаи гардиш аз ҳркронаҳ заданд
رده گردش از هرکرانه زدند
Ҳазорӣ дигар тозӣона заданд
هزاری دگر تازیانه زدند
Бдонсон ки андомаш азҳм гусехт
بدانسان که اندامش ازهم گسیخت
Чу сайлоби хӯн палидаш бирехт
چو سیلاب خون پلیدش بریخت
Бади андеш чун ташнаи бади оби хост
بد اندیش چون تشنه بد آب خواست
Змжгони мухтор сайлоб хост
زمژگان مختار سیلاب خاست
Бигуфташ : туро оби шамшери бас
بگفتش: تو را آب شمشیر بس
Чунин кайфар аз панҷа ӣ шери бас
چنین کیفر از پنجه ی شیر بس
Дариғо чаро зода ӣ Бутуроб
دریغا چرا زاده ی بوتراب
На ӯро амон дод душман на об
نه او را امان داد دشمن نه آب
Бифармуд пас бо задуда паранд
بفرمود پس با زدوده پرند
Гусастанд андом ӯ банди банд
گسستند اندام او بند بند
Вазон пас буриданд аз тани сараш
وزان پس بریدند از تن سرش
Чунин буд дар ин ҷаҳони кайфараш
چنین بود در این جهان کیفرش
Ба дигари сарои кирдигори ҷаҳон
به دیگر سرا کردگار جهان
Кашад зини бтар кайфар аз бадгумон
کشد زین بتر کیفر از بدگمان
Пас онгаҳ ба фармони он покроӣ
پس آنگه به فرمان آن پاکرای
Шуд аз пӯри ҷоруади прдхтаҳи ҷой
شد از پور جارود پردخته جای
Чу он рӯз бигузашт рӯз дигар
چو آن روز بگذشت روز دگر
Баровард рухшандаи хуршеди сар
برآورد رخشنده خورشید سر