Ту даст аз тани мейри исломён

تو دست از تن میر اسلامیان

Фикандӣ барои шаҳи шомён

فکندی برای شه شامیان

Ҷавони алӣ ( ъ )ро фикандӣ зпоӣ

جوان علی (ع) را فکندی زپای

Бброди дасти ту эй тираи рой

ببراد دست تو ای تیره رای

Нтрсидӣ аз савлати ҳайдаряш

نترسیدی از صولت حیدریش

Вазони стўту фара ӣ сафдаряш

وزان سطوت و فره ی صفدریش

Палид табаҳкор гуфт : эй амир

پلید تبهکار گفت: ای امیر

Сухан рост гӯям змн дар пазир

سخن راست گویم زمن در پذیر

Ки розҳраҳ ӣ разми аббос ( ъ ) буд ?

که رازهره ی رزم عباس (ع) بود؟

Ки теғаш ба як сар , ду рӯи дос буд

که تیغش به یک سر، دو رو داس بود

Аз он пас ки омад сӯии рӯдбор

از آن پس که آمد سوی رودبار

Чу ҳайдар ба кафи срФшони зўи алФқор

چو حیدر به کف سرفشان ذو الفقار

Ҳазорӣ даҳ аз лашгари тира рӯй

هزاری ده از لشگر تیره روی

Ки он рӯзи бади рўдбон аз ду сӯй

که آن روز بد رودبان از دو سوی

Пароканда шан кард ва як нима , кишт

پراکنده شان کرد و یک نیمه، کشت

Зиҳии срхрўиӣ ки нанамуд пушт

زهی سرخرویی که ننمود پشت

Сипаҳбади чунуи ҳеҷ шоҳӣ надошт

سپهبد چنو هیچ شاهی نداشت

Чунуи чархи ислом моҳӣ надошт

چنو چرخ اسلام ماهی نداشت

Фурӯзони ҷабину кушодаи баро

فروزان جبین و گشاده برا

Надонист каси бозаш аз ҳидро

ندانست کس بازش از حیدرا

Басӣ зу шигифтӣ биёмад падед

بسی زو شگفتی بیامد پدید

Ки ҳар гӯши натавонад онро шунид

که هر گوش نتواند آنرا شنید

Аз ӯ боз гӯям кадомин ҳунар

از او باز گویم کدامین هنر

Ки тобад ба андоза ва дар шимур

که تابد به اندازه و در شمر

Бигӯям ман он теғ ёзиданаш

بگویم من آن تیغ یازیدنش

Ва ё бар ялони асби тозиднш

و یا بر یلان اسب تازیدنش

Ва ё теғ рондан ба тарки сарон

و یا تیغ راندن به ترک سران

Ва ё роҳ бастан ба ҷанговарон

و یا راه بستن به جنگاوران

Ва ё доштани поси макашу рдФш

و یا داشتن پاس مکش و ردفش

Ба хӯни сурхи чанголу теғи бунафш

به خون سرخ چنگال و تیغ بنفش

Ва ё ташна баргаштан аз рӯдбор

و یا تشنه برگشتن از رودبار

Нанӯшидан аз оби ширини гўор

ننوشیدن از آب شیرین گوار

Ва ё бе ду даст аз сипаҳи кӣнаи каш

و یا بی دو دست از سپه کینه کش

Ва ё ҳамла оварданаши ширўш

و یا حمله آوردنش شیروش

Агар дида будӣ ту аббос ( ъ ) ро

اگر دیده بودی تو عباس (ع) را

Ки бигирифт дргўҳри алмос ро

که بگرفت درگوهر الماس را

Ҳамеи рехтӣ бар вай аз дидаи хӯн

همی ریختی بر وی از دیده خون

Грстии зсили баҳорони фузун

گرستی زسیل بهاران فزون

Агар дида будӣ ки чун он ҷаноб

اگر دیده بودی که چون آن جناب

Фикандӣ саронро ба пои рикоб

فکندی سران را به پای رکاب

Шикеби турои ҷома май гашти чок

شکیب ترا جامه می گشت چاک

Набӯдӣ нишаст ту ҷузи тираи хок

نبودی نشست تو جز تیره خاک

Наёрад забонами зи вай роз ронад

نیارد زبانم ز وی راز راند

Бигӯям зпикор чун бозмонд

بگویم زپیکار چون بازماند

Бирав хӯни бгриди ҳамеи рӯдбор

برو خون بگرید همی رودبار

Аз айдун ҳаме то ба рӯзи шумор

از ایدون همی تا به روز شمار

Гувоҳаст яздон ки бар ваии дареғ

گواه است یزدان که بر وی دریغ

Хӯрд то ҷаҳонаст куполу теғ

خورد تا جهان است کوپال و تیغ

Збии дастиаш даст дайн шуд зкор

زبی دستی اش دست دین شد زکار

Ҳамин бас ки бедаст шуд кирдигор

همین بس که بی دست شد کردگار

Нигун омад аз кӣна ӣ бади гумон

نگون آمد از کینه ی بد گمان

Сутуни саропарда ӣ осмон

ستون سراپرده ی آسمان

Амири ин чу бишунид бар зад хурӯш

امیر این چو بشنید بر زد خروش

Чу дарёи зхшм андар омад ба ҷӯш

چو دریا زخشم اندر آمد به جوش

Бузади дасти барсар , бинолед зор

بزد دست برسر، بنالید زار

Ҳаме гуфт : к-эй то ҷаври шаҳриёр

همی گفت: کای تا جور شهریار

Дареғ аз нигун гашта ҷангии ?бирт

دریغ از نگون گشته جنگی برت

Бурӣдаи ду дасти набард оварат

بریده دو دست نبرد آورت

Дареғ аз дирафши нигунсори ту

دریغ از درفش نگونسار تو

Ба танҳо далеронаи пайкори ту

به تنها دلیرانه پیکار تو

Ҳамон бо бародари вафо карданат

همان با برادر وفا کردنت

Ҳамон ташнаи коми оби нохўрднт

همان تشنه کام آب ناخوردنت

Шҳо ҷони мо бархе ҷонати бод

شها جان ما برخی جانت باد

Дуруди фаровони зиздонти бод

درود فراوان زیزدانت باد

Ба сӯги ту то зиндаи монами ҳаме

به سوگ تو تا زنده مانم همی

Сиришк аз ҷаҳон байн фишонам ҳаме

سرشک از جهان بین فشانم همی

Ту бедаст ва моро ба тан бар , ду даст

تو بی دست و ما را به تن بر، دو دست

Шавад коши мухтор бо хоки паст

شود کاش مختار با خاک پست

Дирафши ту чун сарнигӯни аўФтод

درفش تو چون سرنگون اوفتاد

Нигуни рояти зиндагонӣами бод

نگون رایت زندگانیم باد

Пас аз мӯя зад наъраи дижхим ро

پس از مویه زد نعره دژخیم را

Ки эй раҳ надода ба дили бим ро

که ای ره نداده به دل بیم را

Бабри мардро зинда бар доркн

ببر مرد را زنده بر دارکن

Марои сурхи рӯ назд додар кун

مرا سرخ رو نزد دادار کن

Намой аз ман ва худ ба рӯзи шумор

نمای از من و خود به روز شمار

Сипаҳдори аббос ( ъ )ро шоди хор

سپهدار عباس (ع) را شاد خوار

Бузади дасти дижхиму риши палид

بزد دست دژخیم و ریش پلید

Гирифту зи даргоҳ берун кашид

گرفت و ز درگاه بیرون کشید

Ба дор андар овехташ сарнигӯн

به دار اندر آویختش سرنگون

Ба хок аз тани ваии фурӯи рехти хӯн

به خاک از تن وی فرو ریخت خون

Кмонкши далерони ҷангии савор

کمانکش دلیران جنگی سوار

Задандаш ба бар тир беш аз ҳазор

زدندش به بر تیر بیش از هزار

Вазони пас яке оташ афрӯхтанд

وزان پس یکی آتش افروختند

Тани душману дорро сӯхтанд

تن دشمن و دار را سوختند

Рӯонаш ба дӯзахи гирифтори бод

روانش به دوزخ گرفتار باد

Бадв бар фузуни хашми додари бод

بدو بر فزون خشم دادار باد

Амири он бидонадяшро чун бикушт

امیر آن بداندیش را چون بکشت

Аз он кор , дайнро қавӣ кард пушт

از آن کار، دین را قوی کرد پشت

Ба шимур омад аз кор ӯ огаҳӣ

به شمر آمد از کار او آگهی

Таниши хости гардидан аз ҷони тиҳӣ

تنش خواست گردیدن از جان تهی