Танӣ чанд аз ёрони худро хонд
تنی چند از یاران خود را خواند
Суханҳо зкрдор мухтор ронад
سخن ها زکردار مختار راند
Наёбем гуфт ӯ ки донам амон
نیابیم گفت او که دانم امان
Срорди мари ин марди моро замон
سرآرد مر این مرد ما را زمان
Азони пеш каз мо кашад киФро
ازآن پیش کز ما کشد کیفرا
Раво нест моро диранги аидро
روا نیست ما را درنگ ایدرا
Ҳамон ба раҳ Басра гирем пеш
همان به ره بصره گیریم پیش
Раҳонем ҷон аз бидонадяши хеш
رهانیم جان از بداندیش خویش
Паноҳандаи зии мсъби орем рӯй
پناهنده زی مصعب آریم روی
Бузургаст зинҳор ҷӯйем аз вай
بزرگست زنهار جوییم از وی
Рҳидн ба ҳангому бгрихтн
رهیدن به هنگام و بگریختن
Ба аз мондану хӯни худ рехтан
به از ماندن و خون خود ریختن
Кимн карда мухтор дар куштанам
کیمن کرده مختار در کشتنم
зи душмани кашиҳо муродаши манам
ز دشمن کشی ها مرادش منم
Маро то дар ин шаҳри норад ба даст
مرا تا در این شهر نارد به دست
Тани осӯда лухтӣ нахоҳад нишаст
تن آسوده لختی نخواهد نشست
Зчнгол қаҳраш наёбам раҳо
زچنگال قهرش نیابم رها
Кунам грмкон дар дами аждаҳо
کنم گرمکان در دم اژدها
Шумо низ агар ҷо ба коми наҳанг
شما نیز اگر جا به کام نهنگ
Гузинед , оради зкинтон ба чанг
گزینید، آرد زکینتان به چنگ
Битозед каз Кӯфа берун рӯем
بتازید کز کوفه بیرون رویم
Ба зинҳори мсъби ҳам айдун рӯем
به زنهار مصعب هم ایدون رویم
Палиду синон бо се панҷ дигар
پلید و سنان با سه پنج دگر
Сӯии Басраи гаштанди ҳомӯни сипар
سوی بصره گشتند هامون سپر
Шунид эй парастанда ӣ хайри ном
شنید ای پرستنده ی خیر نام
Ки хўшнўди азуи боди хиролоном
که خوشنود ازو باد خیرالانام
Парастандаи ҳаждаҳ ба ҳамроҳи барад
پرستنده هجده به همراه برد
Ба дунболи он нокасони раҳи супурд
به دنبال آن ناکسان ره سپرد
Ҳамеи тохти пӯянда то дидашон
همی تاخت پوینده تا دیدشان
Ба неру ҳамовард гардидашон
به نیرو هماورد گردیدشان
Бидонадяши бдхўӣ , шимури палид
بداندیش بدخوی، شمر پلید
Чу ӯро ба кини сахт кӯшнда дид
چو او را به کین سخت کوشنده دید
Бар овехт бо ҷнгҷўиндаҳи мард
بر آویخت با جنگجوینده مرد
Бузади дасту оҳихти теғи набард
بزد دست و آهیخت تیغ نبرد
Пас аз ҳамлае чанд захмии бузург
پس از حمله ای چند زخمی بزرگ
Бузад бар сари номҷўии сутург
بزد بر سر نامجوی سترگ
Аз он захми баргашти хайр аз набард
از آن زخم برگشت خیر از نبرد
Ба ёрони он бади гуҳар ҳамла кард
به یاران آن بد گهر حمله کرد
Се дигари зёрон ӯ низ кишт
سه دیگر زیاران او نیز کشت
Палиди ситамгар ба захми дурушт
پلید ستمگر به زخم درشت
Вазони пас сӯй Басра шуд раҳсипор
وزان پس سوی بصره شد رهسپار
Ба ҳамроҳи ёрони худ нобакор
به همراه یاران خود نابکار
Аннан тофт зу захми хӯрдаи савор
عنان تافت زو زخم خورده سوار
Биёмад ба даргоҳи солори зор
بیامد به درگاه سالار زار
Бадв гуфт мухтор чун омадӣ ?
بدو گفت مختار چون آمدی؟
Ҳамоно здшмн забун омадӣ
همانا زدشمن زبون آمدی
Нафармӯда будам туро ман ситез
نفرموده بودم تو را من ستیز
Ҳамоно здшмн шудӣ дар гурез ?
همانا زدشمن شدی در گریز؟
Ба куштан бидодӣ ғуломони ман
به کشتن بدادی غلامان من
Бгштӣ ҳамоно зи паймони ман
بگشتی همانا ز پیمان من
Бадв хайр гуфт : эй амир гузин
بدو خیر گفت: ای امیر گزین
Гуноҳӣ набошад марои андарин
گناهی نباشد مرا اندرین
Ҳамеи хостами кони палиди шарир
همی خواستم کان پلید شریر
Шавад кушта дар дасти ман ё асир
شود کشته در دست من یا اسیر
Замони монда будаш змн шуд раҳо
زمان مانده بودش زمن شد رها
Нашуд корӣ афсун бидон аждаҳо
نشد کاری افسون بدان اژدها
Ба бӯи Амру ъбдолаҳ онгаҳ амир
به بو عمرو و عبداله آنگه امیر
Бифармуд кандар қафои шарир
بفرمود کاندر قفای شریر
Шитобид ва ӯро ба чанг оваред
شتابید و او را به چنگ آورید
Мабодо ки лухтӣ диранг оваред
مبادا که لختی درنگ آورید
Ба ҳамраҳ бурид ончӣ боист мард
به همره برید آنچه بایست مرد
Здшмн ба гардун бароред гирд
زدشمن به گردون برآرید گرد
Ба фармони солори кори огҳо
به فرمان سالار کار آگها
Бирафтанд бӯи Амру ъбдоллҳо
برفتند بو عمرو و عبداللها
Взонсўии шимури он шарири ҷаҳон
وزانسوی شمر آن شریر جهان
Ба клбониаҳ рафт бо ҳамРаҳон
به کلبانیه رفت با همرهان
Даронҷо шуд осӯда аз ранҷи роҳ
درآنجا شد آسوده از رنج راه
Палиди табаи гавҳари дили сиёҳ
پلید تبه گوهر دل سیاه
Ба мсъби яке номаи бнгошти зуд
به مصعب یکی نامه بنگاشت زود
Ба наздик худ хонд мардии яҳуд
به نزدیک خود خواند مردی یهود
Бигуфт : ин змни сӯии мсъби расон
بگفت: این زمن سوی مصعب رسان
Биандешу пинҳонаши дори азксон
بیندیش و پنهانش دار ازکسان
Бигуфт ин зуд бар ҷуҳуди он замон
بگفت این زود بر جهود آن زمان
Яке тозӣонаи зкини бадгумон
یکی تازیانه زکین بدگمان
Ҷуҳудастад он номаи нодидаи музд
جهود استد آن نامه نادیده مزد
Равон шуд чунон дар шабонгоҳ , дузд
روان شد چنان در شبانگاه، دزد
зи захми ҳамон тозӣонаи ҷуҳуд
ز زخم همان تازیانه جهود
Дижам буду раҳро бигардонад зуд
دژم بود و ره را بگرداند زود
Ба роҳӣ равон шуд ки анҷоми кор
به راهی روان شد که انجام کار
Ба бӯи Амр ва ъбдолаҳ омад дучор
به بو عمرو و عبداله آمد دچار
Чу бишнохт он ду сарфароз ро
چو بشناخت آن دو سرفراز را
Сабаби ҷусти зоишони так ва тоз ро
سبب جست زایشان تک و تاز را
Сабки нома ӣ шимури бспрдшон
سبک نامه ی شمر بسپردشان
Бидонсу ки бдҷоӣ ӯ барадашон
بدانسو که بدجای او بردشان
Яке хаймаи шимури андрўи хуфта буд
یکی خیمه شمر اندرو خفته بود
Ки худ кор чун бахташи ошуфта буд
که خود کار چون بختش آشفته بود
Радаи гирди он хайма мардон заданд
رده گرد آن خیمه مردان زدند
зи хасм ниҳон гашта прессон шуданд
ز خصم نهان گشته پرسان شدند
зи бонги так асбу овои мард
ز بانگ تک اسب و آوای مرد
Шуд он хуфтаи бедор ва , рух гашта зард
شد آن خفته بیدار و، رخ گشته زرد
Зҷои ҷуст бемғФру ҷўшно
زجا جست بی مغفر و جوشنا
Ба кафи теғи урён , бараҳнаи тно
به کف تیغ عریان، برهنه تنا
Ба бӯи умр ва ёронаш оварад рӯй
به بو عمر و یارانش آورد روی
Таниро бикушт аз саворони ӯй
تنی را بکشت از سواران اوی
Саранҷоми баргашти бахти палид
سرانجام برگشت بخت پلید
Ба банди бало , ҳам набардаш кашид
به بند بلا، هم نبردش کشید
Чу шимури ситамгар гирифтор шуд
چو شمر ستمگر گرفتار شد
зи яздони равои ком мухтор шуд
ز یزدان روا کام مختار شد
Кашиданд бӯи Амру Абдуллоҳаш
کشیدند بو عمرو و عبداللهش
Нигун тан фиканда ба хоки раҳаш
نگون تن فکنده به خاک رهش
Сӯии Кӯфаи бурданди хандону шод
سوی کوفه بردند خندان و شاد
Ба даргоҳи мухтори фаррухи нажод
به درگاه مختار فرخ نژاد
Падедор шуд чун ситамгари здўр
پدیدار شد چون ستمگر زدور
Каллаи суди мухтори бртоҷи ҳўр
کله سود مختار برتاج هور
Чунон ханда зад мерибо ёлу сифт
چنان خنده زد میربا یال و سفت
Ки овози он ханда ҳар каси шнФт
که آواز آن خنده هر کس شنفت
Вазони пас бдонгўнаҳ бигирист зор
وزان پس بدانگونه بگریست زار
Ки дрглшну боғ , абри баҳор
که درگلشن و باغ، ابر بهار
Вазони пас чунин гуфт бо анҷуман
وزان پس چنین گفت با انجمن
Казин хандау гиряи ронами сухан
کزین خنده و گریه رانم سخن
Аз онру нахустин задам хандаи хуш
از آنرو نخستین زدم خنده خوش
Ки дидам сарви худ ин кӣнаи каш
که دیدم سرو خود این کینه کش
Пас аз ханда бигиристам баҳри он
پس از خنده بگریستم بهر آن
Ки ёди омадам аз шаҳи инсу ҷон
که یاد آمدم از شه انس و جان
Ман ва дидани шимур дар банди хеш ?
من و دیدن شمر در بند خویش؟
Худоро сазад шукри зи андоза беш
خدا را سزد شکر ز اندازه بیش
Сипас гуфт он бдрг шавам ро
سپس گفت آن بدرگ شوم را
Бтар душмани шоҳи мазлӯм ро
بتر دشمن شاه مظلوم را
Кшои мӯӣ , баргашта бахт оваранд
کشای موی، برگشته بخت آورند
Паии кайфараши пеш тахт оваранд
پی کیفرش پیش تخت آورند
Бади андешро рўзбонон ба кин
بد اندیش را روزبانان به کین
Кашиданд сӯй амир гузин
کشیدند سوی امیر گزین
Бадв гуфт мхторкои бднжи ад
بدو گفت مختارکای بدنژ اد
Накардӣ ҳамоно аз ин рӯзи ёд
نکردی همانا از این روز یاد
Ки уфтии чунин даракманди мно
که افتی چنین درکمند منا
Танат суда гардад ба банди мно
تنت سوده گردد به بند منا
Чу буд он ҳамаи кину пайкори ту
چو بود آن همه کین و پیکار تو
ТФўи бртўу зишти кирдори ту
تفو برتو و زشت کردار تو
Буридӣ сари шоҳи озодаи гон
بریدی سر شاه آزاده گان
Маин сарвари Мустафо ( с ) зодаи гон
مهین سرور مصطفی (ص) زاده گان
Зтн давр кардӣ сирриро ки ҳўр
زتن دور کردی سری را که هور
Аз ӯ ёфт то чорумини чархи нур
از او یافت تا چارمین چرخ نور
Ба хӯни шастии он чеҳрау мӯӣ ро
به خون شستی آن چهره و موی را
Ки судӣ паямбар бидон рӯй ро
که سودی پیمبر بدان روی را
Таниро ба хӯни дркшидии зкин
تنی را به خون درکشیدی زکین
Казу зиндаи ҷон буд рӯҳи аломин
کزو زنده جان بود روح الامین
Буридӣ сар эй душмани тираи рой
بریدی سر ای دشمن تیره رای
Зшоаҳи ҷавонони минӯи сарой
زشاه جوانان مینو سرای
Аз он дам ки аз пайкари шаҳриёр
از آن دم که از پیکر شهریار
Фикандӣ ба ханҷари сари тоҷдор
فکندی به خنجر سر تاجدار
Шабу рӯзи пеши ҷаҳони офарин
شب و روز پیش جهان آفرین
Бсўдми ҳаме рӯйу мӯ бар замин
بسودم همی روی و مو بر زمین
Ки поед марои рӯз то он замон
که پاید مرا روز تا آن زمان
Збхшоиши довари осмон
زبخشایش داور آسمان
Ки аз хӯни ту хокро гул кунам
که از خون تو خاک را گل کنم
Ба сӯги ту сур эй сияҳ дил кунам
به سوگ تو سور ای سیه دل کنم
Ҷаҳони офаринро сипос оварам
جهان آفرین را سپاس آورم
Ки гашти осмон токунӯн бар серум
که گشت آسمان تاکنون بر سرم
Бидидам туро чун занони бастаи даст
بدیدم ترا چون زنان بسته دست
Брхўиш эй зишти шайтони параст
برخویش ای زشت شیطان پرست
Пас онгоҳи дижхимро боз хонд
پس آنگاه دژخیم را باز خواند
Сарафроз бо ӯ чунин роз ронад
سرافراز با او چنین راز راند
Ки бар пой бинмоӣ дории баланд
که بر پای بنمای داری بلند
Бияфкан аз он дор , печони каманд
بیفکن از آن دار، پیچان کمند
Бидонадяшро зиндаи брдоркн
بداندیش را زنده بردارکن
Ду поиш бабанд ва нигунсор кун
دو پایش ببند و نگونسار کن
Бизан бртнши неши ханҷари ҳаме
بزن برتنش نیش خنجر همی
Ки ханҷари мар ӯ рости кайфари ҳаме
که خنجر مر او راست کیفر همی
Бикун бо дами гази чармаши зтн
بکن با دم گاز چرمش زتن
Абрҷои он канда , мсмори зан
ابرجای آن کنده، مسمار زن
Бабри гӯшт ҳар дами зи аъзоӣ
ببر گوشت هر دم ز اعضای
Бунаи оҳани сурх бар ҷой ӯ
بنه آهن سرخ بر جای او
Чу кардӣ чунин оташӣ бар фурӯз
چو کردی چنین آتشی بر فروز
Тани дӯзахиро ба оташ бисӯз
تن دوزخی را به آتش بسوز
Кашони шимури дунро мрони ҳӯшманд
کشان شمر دون را مرآن هوشمند
Биовараду барзад ба дори баланд
بیاورد و برزد به دار بلند
Ба захми шиканҷаи танишро бахаст
به زخم شکنجه تنش را بخست
Буридаш дўгўш ва ду по ва ду даст
بریدش دوگوش و دو پا و دو دست
Ҳамеи мардумон аз карон то карон
همی مردمان از کران تا کران
Бхстнди ҷисмаш ба санги гарон
بخستند جسمش به سنگ گران
Бадии ҷой ба ҷисми палидаш ҳануз
بدی جای به جسم پلیدش هنوز
Ки он марди дижхими пирӯзи рӯз
که آن مرد دژخیم پیروز روز
Чу кӯҳи оташи пари шарар бар фурухт
چو کوه آتش پر شرر بر فروخت
Танишро дар он дор оташ бсухт
تنش را در آن دار آتش بسوخت
Дар ин гетӣ ингуна кайфар бидид
در این گیتی اینگونه کیفر بدید
Вазони гетӣ аммо чаҳ бинад палид
وزان گیتی اما چه بیند پلید
Бад-ӣни кори бодо з дод офарин
بدین کار بادا ز داد آفرین
Ба мухтори фаррухи нажоди офарин
به مختار فرخ نژاد آفرین
Алӣ ( ъ ) бод азу шоди хору батул ( с )
علی (ع) باد از و شاد خوار و بتول(س)
Шукуфта шавад зу равони расӯл ( с )
شکفته شود زو روان رسول (ص)
Агар чанд кард ончӣ боист кард
اگر چند کرد آنچه بایست کرد
Сипаҳдори мухтори фарзонаи мард
سپهدار مختار فرزانه مرد
Вале шимури нопоки гавҳари куҷо
ولی شمر ناپاک گوهر کجا
Сарафрози сибти паямбари куҷо
سرافراز سبط پیمبر کجا
Шҳо , дашти лоҳути майдони тест
شها، دشت لاهوت میدان تست
Баин хунбҳоии ту яздони тест
بهین خونبهای تو یزدان تست
Миён ва туу довари кирдигор
میان و تو و داور کردگار
Ту ва ман намонад эй худовандгор
تو و من نماند ای خداوندگار
Ту ӯ гаштӣ ва ӯ ту шуд бе шаккӣ
تو او گشتی و او تو شد بی شکی
Набинӣ дуе дармиёни ҷузи яке
نبینی دویی درمیان جز یکی
Ту рафтӣ ба ҷой ту омад худо
تو رفتی به جای تو آمد خدا
Ту ва ӯ набошед аз ҳам ҷудо
تو و او نباشید از هم جدا
Ҳусайн ва худо шуд ба маънии яке
حسین و خدا شد به معنی یکی
Марои ҷуз яқин нест дар ин шаккӣ
مرا جز یقین نیست در این شکی
Агар мусаллами пок ё кофарам
اگر مسلم پاک یا کافرم
Бад-ӣни эътиқод аз ҷаҳон бигузарам
بدین اعتقاد از جهان بگذرم
Аё бандае кати худоӣ буд
ایا بنده ای کت خدایی بود
На аз кирдигорати ҷудоӣ буд
نه از کردگارت جدایی بود
зи доми ғам , ин бандаро вораҳон
ز دام غم، این بنده را وارهان
Мҳл ту равад дар раҳи гмрҳон
مهل تو رود در ره گمرهان
Бабри дасташ аз домани он ва ин
ببر دستش از دامن آن و این
Ммонши зи бори ғами андӯҳгин
ممانش ز بار غم اندوهگین
Паноҳ аз ту ҷӯяд паноҳаш бидиҳ
پناه از تو جوید پناهش بده
Бароти наҷот азгноҳш бидиҳ
برات نجات ازگناهش بده
Ту хўоҳшгрш бош рӯзи ҷазоӣ
تو خواهشگرش باش روز جزای
Ммонши гирифтори хашми худоӣ
ممانش گرفتار خشم خدای
Наронад худо ҳар ки хуонеи тўош
نراند خدا هر که خوانی تواش
Нахонд ҳам онро ки ронии тўош
نخواند هم آنرا که رانی تواش
Кунун бози гирдами сӯии достон
کنون باز گردم سوی داستان
Ки бишунидам аз гуфта расатон
که بشنیدم از گفته راستان