Чу омад ба асҳқи Ашъаси хабар

چو آمد به اسحق اشعث خبر

Ки шуд куштаи шимури бади ахтари гуҳар

که شد کشته شمر بد اختر گهر

Битарсед ва ларзид он аҳриман

بترسید و لرزید آن اهرمن

Бар он шуд ки ҷонаш бар ояд зтн

بر آن شد که جانش بر آید زتن

Нахусти онкӣ бо теғ ёзид даст

نخست آنکه با تیغ یازید دست

Тани шоҳ ҳар ду ҷаҳонро бахаст

تن شاه هر دو جهان را بخست

Мари ин бади гуҳари зода буд он палид

مر این بد گهر زاده بود آن پلید

Ки чунин палидии худои ноФарид

که چونین پلیدی خدا نافرید

Яке хоҳараш буд он бади сгол

یکی خواهرش بود آن بد سگال

Ки ъбдолаҳи комилаши бади ҳам?ил

که عبداله کاملش بد همال

Шабӣ аз сарои худ он гмрҳо

شبی از سرای خود آن گمرها

Равон шуд ба мшкўии ъбдоллҳо

روان شد به مشکوی عبداللها

Наоне бар хоҳар омад бигуфт :

نهانی بر خواهر آمد بگفت:

Ки роз аз бародарат бояд шнФт

که راز از برادرت باید شنفت

Маро нест ғайр аз ту фарёди рас

مرا نیست غیر از تو فریاد رس

Ба Кӯфа надорам ба ғайр аз ту кас

به کوفه ندارم به غیر از تو کس

Нишастааст мухтори фаррух ба гоҳ

نشسته است مختار فرخ به گاه

Бдонсон ки бар курсии чархи моҳ

بدانسان که بر کرسی چرخ ماه

Рада бар радаи меҳтарон бар дараш

رده بر رده مهتران بر درش

Фузунтар зонҷм буд лашгараш

فزونتر زانجم بود لشگرش

Ба хӯни шаҳи Ясриби он раҳнамӯн

به خون شه یثرب آن رهنمون

Ҳамеи шаҳр Кӯфа бишӯяд зхўн

همی شهر کوفه بشوید زخون

Ҳар онкас ки бозода ӣ Мустафо ( с )

هر آنکس که بازاده ی مصطفی (ص)

Сголидаҳи пайкори зоҳли ҷафо

سگالیده پیکار زاهل جفا

Нагардад зи чанголи хашмаши раҳо

نگردد ز چنگال خشمش رها

Равадгар фурӯ дар дами аждаҳо

رود گر فرو در دم اژدها

Бтар душмани шоҳи бикси манам

بتر دشمن شاه بیکس منم

Ки акнӯн ҳросндаҳ аз душманам

که اکنون هراسنده از دشمنم

Ба шӯии сарафроз аз ман бигӯӣ

به شوی سرافراز از من بگوی

Ки эй номвари гавҳари покхўӣ

که ای نامور گوهر پاکخوی

Ба зинҳори худгар пнҳоҳми диҳӣ

به زنهار خود گر پنهاهم دهی

Дар ин хона ӣ хеши роҳами диҳӣ

در این خانه ی خویش راهم دهی

Диҳад зинҳорат ба рӯзи шумор

دهد زینهارت به روز شمار

Дар он сахти ҳангомаи парвардгор

در آن سخت هنگامه پروردگار

Марои ёдгории ту аз модарам

مرا یادگاری تو از مادرم

Сарафрозӣу меҳрбони хоҳарам

سرافرازی و مهربان خواهرم

Дар ин сахти ҳангомау доварӣ

در این سخت هنگامه و داوری

Маро эй писандида кун ёварӣ

مرا ای پسندیده کن یاوری

Бадв хоҳараш гуфт : дилшод бош

بدو خواهرش گفت: دلشاد باش

Збнди ғаму ғусса озод бош

زبند غم و غصه آزاد باش

Бимони андари ин хонимон тундараст

بمان اندر این خانمان تندرست

Змҳмон касе кӣна ҳаргиз наҷуст

زمهمان کسی کینه هرگز نجست

Напечад ҳамоно сар аз гуфт ман

نپیچد همانا سر از گفت من

Ки мардӣаст бо доду дайни ҷуфти ман

که مردیست با داد و دین جفت من

Бигуфт ин ва аз меҳри бнўохтш

بگفت این و از مهر بنواختش

Ба ҷое дар он хонаи бншохтш

به جایی در آن خانه بنشاختش

Брмиҳмон барад хону хӯриш

برمیهمان برد خوان و خورش

Заҳри гӯна то тан диҳад парвариш

زهر گونه تا تن دهد پرورش

Шабонгаҳ ки ъбдолаҳ бе назир

شبانگه که عبداله بی نظیر

Ба кох андар омад знзди амир

به کاخ اندر آمد زنزد امیر

Хиромон ба наздик ӯ рафт ҷуфт

خرامان به نزدیک او رفت جفت

Бузади панҷа бар домани мард ва гуфт :

بزد پنجه بر دامن مرد و گفت:

Ки эй пари хиради меҳтари сарфароз

که ای پر خرد مهتر سرفراز

Ба мшкўии ту солиёни дароз

به مشکوی تو سالیان دراز

Шаб ва рӯз будам парастор вааш

شب و روز بودم پرستار وش

Паии хизматат даст карда ба каш

پی خدمتت دست کرده به کش

На ҷузи сӯии ту дида багумоштам

نه جز سوی تو دیده بگماشتم

Ба бе рои ту гоми бардоштам

به بی رای تو گام برداشتم

Намудем ба ҳар кор дар ёрии ?ут

نمودم به هر کار در یاری ات

Канизона кардам парастории ?ут

کنیزانه کردم پرستاری ات

Ки дрсоиаҳ ӣ хеши роҳами диҳӣ

که درسایه ی خویش راهم دهی

Чу зинҳор хоҳам паноҳами диҳӣ

چو زنهار خواهم پناهم دهی

Баровар кунун эй худованди ман

برآور کنون ای خداوند من

Умеди дили орзӯманди ман

امید دل آرزومند من

Бародарами он шох бебарг ва бар

برادرم آن شاخ بی برگ و بر

Ки бошад марои ёдгор аз падар

که باشد مرا یادگار از پدر

Кунун андари ин марз бечора аст

کنون اندر این مرز بیچاره است

Зкошонаҳ ӣ хеш овора аст

زکاشانه ی خویش آواره است

Агар чаҳ ба ҳангома ӣ Карбало

اگر چه به هنگامه ی کربلا

Ситам кард бршоаҳи аҳли вло

ستم کرد برشاه اهل ولا

Вале зончаҳ гардид зу ошкор

ولی زانچه گردید زو آشکار

Фузунтар буд раҳмати кирдигор

فزونتر بود رحمت کردگار

Набастааст додари хуршеду моҳ

نبسته است دادار خورشید و ماه

Дар тавба бар рӯй аҳли гуноҳ

در توبه بر روی اهل گناه

з бигузашта кирдор бар ваии мгир

ز بگذشته کردار بر وی مگیر

Бдўбхш ва ин хоҳиш аз ман пазир

بدوبخش و این خواهش از من پذیر

Аз эдар гроиндаҳи шӯи узрхоҳ

از ایدر گراینده شو عذرخواه

Амир гузинро сӯии пешгоҳ

امیر گزین را سوی پیشگاه

Бигӯӣ ончӣ доне бидон покхўӣ

بگوی آنچه دانی بدان پاکخوی

Ба ширини забонӣ ва тарз накӯй

به شیرین زبانی و طرز نکوی

Бихоҳ аз ҷаҳонҷӯии фаррухи табор

بخواه از جهانجوی فرخ تبار

Ки бахшад бародарамро зинҳор

که بخشد برادرم را زینهار

Бародарашро гуфт он сарфароз

برادرش را گفت آن سرفراز

Бигӯ то бияёд ба сӯем фароз

بگو تا بیاید به سویم فراز

Бадв гуфт зани к-эии ҷаҳондидаи мард

بدو گفت زن کای جهاندیده مرد

Ба гирди бадӣ то туоне магарад

به گرد بدی تا توانی مگرد

Дил аз кини дармондаи гон пок кун

دل از کین درمانده گان پاک کن

?герати заҳр хашмӣаст тирёк кун

گرت زهر خشمی است تریاک کن

Марои дил ба савганди осӯдаи соз

مرا دل به سوگند آسوده ساز

Ки осӯдаи дили Монӣу сарфароз

که آسوده دل مانی و سرفراز

Чу савганд хӯрдӣ ки бо ваии бадӣ

چو سوگند خوردی که با وی بدی

Наяндешӣ аз мардӣу бхрдӣ

نیندیشی از مردی و بخردی

Збиғўлаҳи сӯии ту бози ормаш

زبیغوله سوی تو باز آرمش

Ба пӯзишгарӣ бо ниёзи ормаш

به پوزشگری با نیاز آرمش

Далери гиронмоя савганд хӯрд

دلیر گرانمایه سوگند خورد

Ки бо ӯ нахоҳам бадӣ пеша кард

که با او نخواهم بدی پیشه کرد

Бирафт биоварад он бади сгол

برفت بیاورد آن بد سگال

Бародарашро сӯии фаррухи ҳам?ил

برادرش را سوی فرخ همال

Чу асҳқ дид он бару ёли мард

چو اسحق دید آن بر و یال مرد

Заминро бабўсед ва пас лоба кард

زمین را ببوسید و پس لابه کرد

Бадв гуфт : к-эии меҳтари покзод

بدو گفت: کای مهتر پاکزاد

Ҳшиўори марди сутӯдаи нажод

هشیوار مرد ستوده نژاد

Ба зинҳории хеши миннати буна

به زنهاری خویش منت بنه

Раҳои зи чангол маргам бидиҳ

رهایی ز چنگال مرگم بده

зи солори кишвари марои бозхўоаҳ

ز سالار کشور مرا بازخواه

Агар чаҳ гунаҳкораму рӯсиёҳ

اگر چه گنهکارم و روسیاه

Чунон дон ки кеҳтари ғуломӣ ба зар

چنان دان که کهتر غلامی به زر

Хридстӣ эй бихаради номвар

خریدستی ای بخرد نامور

Чу гуфт ин ва он кӣна густар чакид

چو گفت این و آن کینه گستر چکید

Сиришкаши змжгон ба риши палид

سرشکش زمژگان به ریش پلید

Бадв гуфт ъбдолаҳи ҳӯшманд

بدو گفت عبداله هوشمند

Ки мгарии ту каз мо набинӣ газанд

که مگری تو کز ما نبینی گزند

Ман инак равонам ба сӯии амир

من اینک روانم به سوی امیر

Бихоҳам зи солори пӯзиш пазир

بخواهم ز سالار پوزش پذیر

Ки бахшад ба ман бар , гуноҳи ту ро

که بخشد به من بر،گناه تو را

Кунад сурх рӯй сиёҳи ту ро

کند سرخ روی سیاه تو را

Вазони пас бпимўди роҳ аз сарой

وزان پس بپیمود راه از سرای

Ба даргоҳи мухтори фархундаи рой

به درگاه مختار فرخنده رای

Бигуфт : эй сипаҳдори кишвари паноҳ

بگفت: ای سپهدار کشور پناه

Ба даргоҳат омад яке додхоҳ

به درگاهت آمد یکی دادخواه

Маро орзӯеаст дар дил барор

مرا آرزویی است در دل برآر

Макун дар бар анҷумани шармсор

مکن در بر انجمن شرمسار

Бдонсон ки додӣ ба домоди хеш

بدانسان که دادی به داماد خویش

Амон , эй сарафрози фархундаи кеш

امان، ای سرافراز فرخنده کیش

Бибахшоӣ асҳқро ҳам ба ман

ببخشای اسحق را هم به من

Бикун сурх рӯем бар анҷуман

بکن سرخ رویم بر انجمن

Ки акнӯн ниҳонаст дар хони ман

که اکنون نهانست در خان من

Паноҳанда гаштаасту меҳмони ман

پناهنده گشته است و مهمان من

Чу фархундаи мухтори азу ин шунид

چو فرخنده مختار ازو این شنید

Бдздиди ёлу дам андар кашид

بدزدید یال و دم اندر کشید

Наме хости озурдаи он мард ро

نمی خواست آزرده آن مرد را

Ки бади шери найзори новирд ро

که بد شیر نیزار ناورد را

Бигуфто : кунам ман равои коми ту

بگفتا: کنم من روا کام تو

Барорам ба хуршед бар номи ту

برآرم به خورشید بر نام تو

Яке кор пеш омад акнӯн бузург

یکی کار پیش آمد اکنون بزرگ

Бидон дил гуморд далери сутург

بدان دل گمارد دلیر سترگ

Ба асби андроӣ ва биҷунбон синон

به اسب اندرآی و بجنبان سنان

Аз эдар бирав сӯии хрмобнон

از ایدر برو سوی خرمابنان

Шнидстм эй гирди фархундаи ном

شنیدستم ای گرد فرخنده نام

Ки аз қотилони шаҳи ташнаи ком

که از قاتلان شه تشنه کام

Дар онҷо ниҳонанд даҳ нобакор

در آنجا نهانند ده نابکار

Ҳаросону тарсону осемаи кор

هراسان و ترسان و آسیمه کار

Бабанд он даҳ аҳрӣман шавам ро

ببند آن ده اهریمن شوم را

Бипардоз аз эшон бирав бум ро

بپرداز از ایشان برو بوم را

Бабўсед ъбдолаҳ бе назир

ببوسید عبداله بی نظیر

Ба фармони мухтори фархундаи рой

به فرمان مختار فرخنده رای

Ба ангушт дидаш як ангуштарӣ

به انگشت دیدش یک انگشتری

Дурахшон чу дар осмони муштарӣ

درخشان چو در آسمان مشتری

БдўгФт : кин пари баҳои хотмо

بدوگفت: کاین پر بها خاتما

Ки монад ба ангуштарин ҷмо

که ماند به انگشترین جما

Марои даҳ ки бар санъаташ бингарам

مرا ده که بر صنعتش بنگرم

Якегар чуну бошад андар хӯрам

یکی گر چنو باشد اندر خورم

Бигӯям ки устоди прдоздш

بگویم که استاد پردازدش

Сазовори ангушт ман созадаш

سزاوار انگشت من سازدش

Бурун кард хотами зонгшти мард

برون کرد خاتم زانگشت مرد

Бадв дод ва аз кох шуд раҳнавард

بدو داد و از کاخ شد رهنورد

Або ҳамРаҳон сӯии хрмонбон

ابا همرهان سوی خرمانبان

Бигардонад ӯ борагиро Аннан

بگرداند او بارگی را عنان