Взинсўии солори фирӯзи рӯз
وزینسوی سالار فیروز روز
Диловари амири бидонадяши сӯз
دلاور امیر بداندیش سوز
Ба хайри парастанда андар наҳуфт
به خیر پرستنده اندر نهفت
Мари он нағз ангуштарӣ дод ва гуфт
مر آن نغز انگشتری داد و گفت
Ки эй номҷуи банда ӣ покхўӣ
که ای نامجو بنده ی پاکخوی
Бирав сӯии асҳқ Ашъас бигӯӣ
برو سوی اسحق اشعث بگوی
Ки мандяши дигари туро муждаи бод
که مندیش دیگر تو را مژده باد
Амират бубахшед ва зинҳор дод
امیرت ببخشید و زنهار داد
Нишоне биоварадаам ҳамраҳо
نشانی بیاورده ام همرها
Мароин нағзи хотами зъбдоллҳо
مراین نغز خاتم زعبداللها
Биё то амират ба ташриф бар
بیا تا امیرت به تشریف بر
Биорояд андеша дар дил мабар
بیاراید اندیشه در دل مبر
Ба дастон чу осӯда дил кардӣ аш
به دستان چو آسوده دل کردی اش
Вазони пас ки ҳамраҳ биоварадӣ аш
وزان پس که همره بیاوردی اش
Биё ва ба ман бозгу зу хабар
بیا و به من بازگو زو خبر
Ки гӯям чаҳ мекун бидон бади гуҳар
که گویم چه می کن بدان بد گهر
Бурун рафт хайр ва ба дастону банд
برون رفت خیر و به دستان و بند
Кашонадаш сӯии пешгоҳи баланд
کشاندش سوی پیشگاه بلند
Чу чашми стмгстри кажи ниҳод
چو چشم ستمگستر کژ نهاد
Ба даргоҳи солор кишвар фитод
به درگاه سالار کشور فتاد
Бузади панҷа бар домани хайр ва гуфт
بزد پنجه بر دامن خیر و گفت
Кат аз ман яке роз бояд шнФт
کت از من یکی راز باید شنفت
Ман аз хашми мухтори трсонмӣ
من از خشم مختار ترسانمی
зи бади кории худ ҳросонмӣ
ز بد کاری خود هراسانمی
Ба даргаи дарунами яке боздор
به درگه درونم یکی بازدار
Бирав сӯии солори фаррухи табор
برو سوی سالار فرخ تبار
Бадви бозгуи к-эии амири сутург
بدو بازگو کای امیر سترگ
Ҷаҳонҷӯии фарзонаи хуии бузург
جهانجوی فرزانه خوی بزرگ
Бибахшоӣ асҳқи бечора ро
ببخشای اسحق بیچاره را
Балокаши гирифтори овора ро
بلاکش گرفتار آواره را
Гарми мейр кишвар диҳад зинҳор
گرم میر کشور دهد زینهار
зи динори бахшами туро даҳ ҳазор
ز دینار بخشم تو را ده هزار
Дмон рафт хайр ва ба мухтор гуфт
دمان رفت خیر و به مختار گفت
Ки эй дар бузургӣ беанбозу ҷуфт
که ای در بزرگی بی انباز و جفت
Нишаста ба даргоҳи осема сор
نشسته به درگاه آسیمه سار
Ситами пешаи асҳқи бади рӯзгор
ستم پیشه اسحق بد روزگار
Кунун чист фармону рои амир
کنون چیست فرمان و رای امیر
Ки душман фикан боду бадхоҳи гир
که دشمن فکن باد و بدخواه گیر
Бадв гуфт мухтори к-эии покроӣ
بدو گفت مختار کای پاکرای
Бипардоз азу бо дами теғи ҷой
بپرداز ازو با دم تیغ جای
Бияфкан сари пари ғурур аз таниш
بیفکن سر پر غرور از تنش
Марои шодмонии даҳ аз куштанаш
مرا شادمانی ده از کشتنش
Чу хайри ин ниўшдии бардошти гом
چو خیر این نیوشدی برداشت گام
Сӯии душмани сибти хиролоном
سوی دشمن سبط خیرالانام
Чу омад сабки бршкиби остин
چو آمد سبک برشکیب آستین
Паии куштани марди нопоки дайн
پی کشتن مرد ناپاک دین
Ситамгари бдўгФт : солори род
ستمگر بدوگفت: سالار راد
Бигӯ рост бо ман чаҳ фармонат дод
بگو راست با من چه فرمانت داد
Аз аинсон ки ту барзании остин
از اینسان که تو برزنی آستین
Гумонам ба хӯнам башуе замин
گمانم به خونم بشویی زمین
Бадв хайр гуфт : эй палиди шарир
بدو خیر گفت: ای پلید شریر
Мари ин муждаи коўрдм аз ман бигир
مر این مژده کاوردم از من بگیر
Бигуфт ину теғ аз миён баркашид
بگفت این و تیغ از میان برکشید
Бузади рости андари миёни палид
بزد راست اندر میان پلید
Вазони пас сар аз пайкараш давр кард
وزان پس سر از پیکرش دور کرد
Ҷаҳонро зсўгши пар аз сур кард
جهان را زسوگش پر از سور کرد
БиФрўхти пас оташии ҳамчуи кӯҳ
بیفروخت پس آتشی همچو کوه
Ки аз тобиши он ҷаҳон шуд сутӯҳ
که از تابش آن جهان شد ستوه
Ту дӯзахиро дар оташи афканд
تو دوزخی را در آتش افکند
Бену бехаш аз рӯй гетии бикунад
بن و بیخش از روی گیتی بکند
Бурӣдаи срхсмро зии амир
بریده سرخصم را زی امیر
Биоварад ва биниҳод пеши сарир
بیاورد و بنهاد پیش سریر
Амири он сари бихрдро чу дид
امیر آن سر بیخرد را چو دید
Бихандед ва чун гул зиҳам бушковед
بخندید و چون گل زهم بشکفید
Дарини бад ки ъбдолаҳи сарфароз
دراین بد که عبداله سرفراز
Зхрмостон сӯяш омад фароз
زخرماستان سویش آمد فراز
Бабўсед пеши сарири амир
ببوسید پیش سریر امیر
Бадв гуфт к-эии сарвар бе назир
بدو گفت کای سرور بی نظیر
Ба хрмостон дар тании кӣнаи хоҳ
به خرماستان در تنی کینه خواه
Надидам сабки бори гаштами зи роҳ
ندیدم سبک بار گشتم ز راه
Бадв посух оварад кишвар фурӯз
بدو پاسخ آورد کشور فروز
Ки эй пари ҳунари марди пирӯзи рӯз
که ای پر هنر مرد پیروز روز
Биёмад ба дастами як аҳриман
بیامد به دستم یک اهرمن
Ки бади душмани шоҳу бадхоҳи ман
که بد دشمن شاه و بدخواه من
Накардам ман аз куштан ӯ дареғ
نکردم من از کشتن او دریغ
Сарашро зи тан бар гирифтам ба теғ
سرش را ز تن بر گرفتم به تیغ
Ба шодии яке маҷлис оростам
به شادی یکی مجلس آراستم
Взўи кайфари Карбалои хостам
وزو کیفر کربلا خواستم
Кунун бингар эй пари дили шери гир
کنون بنگر ای پر دل شیر گیر
Бурӣдаи сарашро ба пеши сарир
بریده سرش را به پیش سریر
Ҳунарманди ёли далерии фарохат
هنرمند یال دلیری فراخت
Сар бехирадро бидиду шинохт
سر بی خرد را بدید و شناخت
Чу гул аз насими сабо бар шкФт
چو گل از نسیم صبا بر شکفت
Бабўсед хок ва ба мухтор гуфт
ببوسید خاک و به مختار گفت
Ки аҳсант эй мейр бо дайн ва дод
که احسنت ای میر با دین و داد
Дуруди ҷаҳони офарини бртўи бод
درود جهان آفرین برتو باد
зи кирдор ту шуд дилами шоди хор
ز کردار تو شد دلم شاد خوار
Рухами гашти бишкуфта ҳамчун баҳор
رخم گشت بشکفته همچون بهار
Бигуфт ин ва он марди фаррухи ниҳод
بگفت این و آن مرد فرخ نهاد
Ба кошона ӣ хештани пои ниҳод
به کاشانه ی خویشتن پا نهاد
Ҳамон хоҳари душмани пари нифоқ
همان خواهر دشمن پر نفاق
Ки бади ҷуфт ӯ дод дар дами талоқ
که بد جفت او داد در دم طلاق
Фарӣ аз расӯли аминаши расоад
فری از رسول امینش رساد
Дуруд аз ҷаҳони офариниши расоад
درود از جهان آفرینش رساد