Ба миқдори фарсангии азкўФаҳи давр
به مقدار فرسنگی ازکوفه دور
Буд маъдани ромишу ҷои сур
بود معدن رامش و جای سور
Кунун ҳафт рӯзу шаби андргзшт
کنون هفت روز و شب اندرگذشت
Ки ҷои бидонадяшу бегонаи гашт
که جای بداندیش و بیگانه گشت
Вазони бади сголони давр аз хирад
وزان بد سگالان دور از خرد
Буд бист афзӯнтар аз чорсд
بود بیست افزونتر از چارصد
Ҳамаи қотилони эмоми аном
همه قاتلان امام انام
Ҳамаи зодаи гон аз нажоди ҳаром
همه زاده گان از نژاد حرام
Бихоҳанд шуд сӯии мсъби ҳама
بخواهند شد سوی مصعب همه
Ту доне кунун эй шубони рама
تو دانی کنون ای شبان رمه
Шунид ин чу зу меҳтари покзод
شنید این چو زو مهتر پاکزاد
Яке халъат шоҳвораш бидод
یکی خلعت شاهوارش بداد
Бифармуд зон пас броҳим ро
بفرمود زان پس براهیم را
Ки бурдор мардон бебим ро
که بردار مردان بی بیم را
Бирав сӯии он боғ кин кори тест
برو سوی آن باغ کاین کار تست
Дили шер , тарсони зи пайкори тест
دل شیر، ترسان ز پیکار تست
Агар сад агар панҷсад , ар ҳазор ?
اگر صد اگر پانصد، ار هزار؟
Сроўр ба шамшерашони рӯзгор
سرآور به شمشیرشان روزگار
Сипаҳбад ба зини буришаду бораи тохт
سپهبد به زین برشد و باره تاخت
Ба ҳамраҳи саворон ба зини брншнохт
به همره سواران به زین برنشناخت
Бидон боғи бишкуфтаи қаҳраши вазон
بدان باغ بشکفته قهرش وزان
Гузар кард чун тунди боди хазон
گذر کرد چون تند باد خزان
Ялонро бифармуд : коидр наед
یلان را بفرمود: کایدر نهید
Бидонадяшро теғ бар сар наед
بداندیش را تیغ بر سر نهید
Намонад эй ӣнони тании зиндаи ҷон
نماند ای اینان تنی زنده جان
Ки ёбед музди накӯи ҷовдон
که یابید مزد نکو جاودان
Далерон бидон фирқаи теғи охтнд
دلیران بدان فرقه تیغ آختند
Мрони боғ аз эшон тиҳӣ сохтанд
مرآن باغ از ایشان تهی ساختند
Саронишон зада брснони баланд
سرانشان زده برسنان بلند
Сӯии Кӯфа ронданд тозон саманд
سوی کوفه راندند تازان سمند
Набша ба тӯмор шуд номашон
نبشه به طومار شد نامشان
Чунин кайфар омад ба фарҷомашон
چنین کیفر آمد به فرجامشان
Сипаҳбад чу омад сӯии боргоҳ
سپهبد چو آمد سوی بارگاه
Бадв офарин кард кишвари паноҳ
بدو آفرین کرد کشور پناه
Чу осуд мухтори зини доварӣ
چو آسود مختار زین داوری
Бишуд ҳафтае чанд азон аспр
بشد هفته ای چند ازان اسپری