Кашиданд зон пас ду марди лъин

کشیدند زان پس دو مرد لعین

Ба дарбори солори нусрати қарин

به دربار سالار نصرت قرین

Ки шуд абди рҳмни слили Ақил

که شد عبد رحمن سلیل عقیل

Ба шамшери он нобакорони қтил

به شمشیر آن نابکاران قتیل

Ба фармони мейр оташ афрӯхтанд

به فرمان میر آتش افروختند

Тани дӯзахиро дар он сӯхтанд

تن دوزخی را در آن سوختند

Яке зишти мард аз нажоди ҳаром

یکی زشت مرد از نژاد حرام

Киаш буд зайди бен врқоши ном

که اش بود زید بن ورقاش نام

Маро ва чун сафи Карбалои гашти рост

مرا و چون صف کربلا گشت راست

Бияфканад аббосро дасти рост

بیفکند عباس را دست راست

Ҳамин нобакори ситами пеша ро

همین نابکار ستم پیشه را

Бади ойину хуии бади андеша ро

بد آیین و خوی بد اندیشه را

Ба кин рўзнобон кашиданд хор

به کین روزنابان کشیدند خوار

Ба даргоҳи мухтори Фрмонгзор

به درگاه مختار فرمانگزار

Чу бадхоҳро чашм солор дид

چو بدخواه را چشم سالار دید

Ба хашм омаду лаб ба дандон гузид

به خشم آمد و لب به دندان گزید

Ду рух бар замини суди шукрона ро

دو رخ بر زمین سود شکرانه را

Чу дид он зи додари бегона ро

چو دید آن ز دادار بیگانه را

Бифармуд то аз таниши ҳардуи даст

بفرمود تا از تنش هردو دست

Ба ханҷар фиканданд брхок , паст

به خنجر فکندند برخاک، پست

Нигунсор карданд аз он пас ба дор

نگونسار کردند از آن پس به دار

Задандаш ба тани сангу пайкони ҳазор

زدندش به تن سنگ و پیکان هزار

Сипас бо ҳамон дораш оташ заданд

سپس با همان دارش آتش زدند

Чунин кайфар кардаро бстднд

چنین کیفر کرده را بستدند

Ба минӯ шуд аз кори мухтори род

به مینو شد از کار مختار راد

Равони сипаҳдори аббос ( ъ ) шод

روان سپهدار عباس (ع) شاد