Ба ҳар номаи андар ки дидам чунин

به هر نامه اندر که دیدم چنین

Хабар дода ӯро бузургони дайн

خبر داده او را بزرگان دین

Ки мухтор , аз моам фаррухи нажод

که مختار، از مام فرخ نژاد

Ба соли нахустин ҳиҷрати бзод

به سال نخستین هجرت بزاد

Чу даҳ солаи гашт ӯ расӯли худоӣ

چو ده ساله گشت او رسول خدای

БиФрошти харгаҳ ба минӯи сарой

بیفراشت خرگه به مینو سرای

Падараш , он яли номбурдор буд

پدرش، آن یل نامبردار بود

Ки дар вақъа ӣ ҷсри сардор буд

که در وقعه ی جسر سردار بود

Дарони разм , он паҳлу бе ҳам?ил

درآن رزم، آن پهلو بی همال

Таниш дар паии пел , шуд поймол

تنش در پی پیل، شد پایمال

Ялиро бхўшиди дарёии нил

یلی را بخوشید دریای نیل

Чу ӯ гашти фарсӯда , дар пои пел

چو او گشت فرسوده، در پای پیل

Мароин пӯри дркўдкии род , буд

مراین پور درکودکی راد، بود

Гаронсангу стўори бунёд буд

گرانسنگ و ستوار بنیاد بود

Басии рӯзи диданд , кони биқрин

بسی روز دیدند، کان بیقرین

Нишаста ба зонуии зрғоми дайн

نشسته به زانوی ضرغام دین

Ҳаме гуфт ҳайдар ки кории бузург

همی گفت حیدر که کاری بزرگ

Падед ояд аз ин ҷавони сутург

پدید آید از این جوان سترگ

Бихоҳад збди хоҳи мо кини мо

بخواهد زبد خواه ما کین ما

Шавад пайрави расму ойини мо

شود پیرو رسم و آیین ما

Касеро ки ингуна ҳайдар ситуд

کسی را که اینگونه حیدر ستود

бад-инсон сутудан ки ёрад фузуд ?

بدینسان ستودن که یارد فزود؟

Яке банда буд аз чаҳорум , эмом

یکی بنده بود از چهارم، امام

Казу будӣ он шоҳи дайн , шодком

کزو بودی آن شاه دین، شادکام

Ба даргоҳи шери худоу ҳасан ( ъ )

به درگاه شیر خدا و حسن (ع)

Ҳамеи тобднди он ду шоҳи змн

همی تابدند آن دو شاه زمن

Бадӣ – роди мухтор , бастаи миён

بدی – راد مختار، بسته میان

Пазирои фармон , ҳамеи солиён

پذیرای فرمان، همی سالیان

Ба гоҳи шаҳи ташнаи коми он ҷавон

به گاه شه تشنه کام آن جوان

Чу май гашти мусаллам ба Кӯфаи равон

چو می گشت مسلم به کوفه روان

Ба бунгоҳи худ барад ва паймон намӯд

به بنگاه خود برد و پیمان نمود

Чу як чанд мусаллами даронҷои ббўд

چو یک چند مسلم درآنجا ببود

Шуд азкўФаҳи мухтори корди сипоҳ

شد ازکوفه مختار کآرد سپاه

Ба имдоди фаррухи сипаҳдори шоҳ

به امداد فرخ سپهدار شاه

Чу ӯ рафт мусаллам ба осонё

چو او رفت مسلم به آسانیا

Даромад ба кошона ӣ ҳонё

درآمد به کاشانه ی هانیا

Чу рӯҳи сипаҳдори мусаллам , чамед

چو روح سپهدار مسلم، چمید

Ба фирдавсу пеш расӯл орамид

به فردوس و پیش رسول آرمید

Бишуд роди мухтори неки эътиқод

بشد راد مختار نیک اعتقاد

Гирифтори зиндони ибни зиёд

گرفتار زندان ابن زیاد

Бимонад ӯ ба зиндони ҳаме то сипеҳр

بماند او به زندان همی تا سپهر

Зол паямбар бибаред меҳр

زآل پیمبر ببرید مهر

Ба пеш ниё рафт шоҳи биҳишт

به پیش نیا رفت شاه بهشت

Ба бади гавҳарон , малики гетӣ , биҳишт

به بد گوهران، ملک گیتی، بهشت

Вазони пас ки аз шоми сӯии ҳарам

وزان پس که از شام سوی حرم

Бирафтанд ол расӯламам ( с )

برفتند آل رسول امم (ص)

Ба занҷир , бозуӣ ӯ баста буд

به زنجیر، بازوی او بسته بود

Дил аз зиндаи ?гий , поки бигусаста буд

دل از زنده گی، پاک بگسسته بود

Саромад бирав чун замонии дароз

سرآمد برو چون زمانی دراز

Ба зиндони яке нома бинмуд соз

به زندان یکی نامه بنمود ساز

Касӣр муаллимаш бигирифту барад

کثیر معلمش بگرفت و برد

Ба ҳар кор , мухтор – ба пӯри умри дрмдинаҳи супурд

به هر کار، مختار – به پور عمر درمدینه سپرد

Чу пӯри умри шӯии хоҳараш буд

چو پور عمر شوی خواهرش بود

Ба ҳар кор , мухтори ёвараши паём

به هر کار، مختار یاورش پیام

Чу фарзанди форуқи ъбдоллҳо

چو فرزند فاروق عبداللها

Зозор мухтор шуд огҳо

زآزار مختار شد آگها

Фиристодаро , сӯии дорои шом

فرستاده را، سوی دارای شام

Фиристод ва додаш бднисони паём

فرستاد و دادش بدنیسان پیام

Ки мухторро гар нахоҳӣ фасод

که مختار را گر نخواهی فساد

Раҳо кун зи зиндони ибни зиёд

رها کن ز زندان ابن زیاد

Вагарна туро оварам ном , паст

وگرنه ترا آورم نام، پست

Ки фармони ман мспри даҳр ки ҳаст

که فرمان من مسپر دهر که هست

Битарсед дар дил , язиди палид

بترسید در دل، یزید پلید

Чу пайғоми пӯр Халифа шунид

چو پیغام پور خلیفه شنید

Сӯии пӯр мараҷона бинвишт зуд

سوی پور مرجانه بنوشت زود

Ки мухтори робнд – бояд гушӯд

که مختار رابند – باید گشود

Бишуд пӯри мараҷонаи фармонпазир

بشد پور مرجانه فرمانپذیر

Раҳо кардаш аз слсаҳ , ҳамчуи шер

رها کردش از سلسه، همچو شیر

Чу он шер – аз банд ва зиндон биҷуст

چو آن شیر – از بند و زندان بجست

Ба Макка бишуд – эмин онҷо нишаст

به مکه بشد – ایمن آنجا نشست

Чу бигузашт чанде бадви рӯзгор

چو بگذشت چندی بدو روزگار

Ҷаҳонро дигаргуна гардид кор

جهان را دگرگونه گردید کار

Ба шаст ва се азҳҷрти андари язид

به شصت و سه ازهجرت اندر یزید

Ки бодо ба дӯзахи азобаши мазид

که بادا به دوزخ عذابش مزید