Нигаҳ чун сӯии хуби дидор ӯ
نگه چون سوی خوب دیدار او
Фикандам грстми зтимор ӯ
فکندم گرستم زتیمار او
Ба пӯзиши ббўсидмши поу даст
به پوزش ببوسیدمش پا و دست
Маро дид чун он шаҳи ҳақи параст
مرا دید چون آن شه حق پرست
Бифармуд эй пайрави икдлаҳ
بفرمود ای پیرو یکدله
Бигӯгар хабари дорӣ аз ҳармала
بگو گر خبر داری از حرمله
Ба ҷойаст ? он бади гуҳари зиндаи ҷон
به جای است؟ آن بد گهر زنده جان
Ва ё гашта пари духта аз вай , ҷаҳон
و یا گشته پر دخته از وی، جهان
Ба посух бадв гуфтам эй раҳнамоӣ
به پاسخ بدو گفتم ای رهنمای
Маниши зинда дар Кӯфа дидам ба ҷой
منش زنده در کوفه دیدم به جای
Вазон пас надонам чаҳ бар ваии гузашт
وزان پس ندانم چه بر وی گذشت
Чу аз гуфта ӣ ман шоҳи огоҳи гашт
چو از گفته ی من شاه آگاه گشت
Ба яздон барафрошт дасти ниёз
به یزدان برافراشت دست نیاز
Чунин гуфт : к-эии довари корсоз
چنین گفت: کای داور کارساز
Чашон гармии оташу оҳанаш
چشان گرمی آتش و آهنش
Ба сӯзанда дӯзах бисӯзон таниш
به سوزنده دوزخ بسوزان تنش
Чу ман давр аз он хусрав дайн шудам
چو من دور از آن خسرو دین شدم
Зисрби сӯии Кӯфаи бози омадам
زیثرب سوی کوفه باز آمدم
Шудам пеши мухтори шамшери зан
شدم پیش مختار شمشیر زن
Ки бинмши дидор дар анҷуман
که بینمش دیدار در انجمن
Чу чашми сипаҳдор бар ман фитод
چو چشم سپهدار بر من فتاد
Бихандед ва фармуд : к-эии марди род
بخندید و فرمود: کای مرد راد
Куҷои рафта будӣ дар ин чанд гоҳ
کجا رفته بودی در این چند گاه
Гумонами рисӣ инак аз гирди роҳ
گمانم رسی اینک از گرد راه
Бадв гуфтам : эй меҳтари шоди ком
بدو گفتم: ای مهتر شاد کام
Сафар карда будам ба байт улҳаром
سفر کرده بودم به بیت الحرام
Ки ногуҳ даромад здри ғулғула
که ناگه درآمد زدر غلغله
Кашон шуд сӯии анҷуман , ҳармала
کشان شد سوی انجمن، حرمله
Фурӯи бастаи дасту сари афкандаи пеш
فرو بسته دست و سر افکنده پیش
Таниши дардноку дил аз ғуссаи риш
تنش دردناک و دل از غصه ریش
Ба шукрона биниҳод брхок рӯй
به شکرانه بنهاد برخاک روی
Ҳаме гуфт фарзона ӣ номҷўӣ
همی گفت فرزانه ی نامجوی
Ки ҷони оФринои ситоиши ту рост
که جان آفرینا ستایش تو راست
Змн бар ба пӯзиши ниёйиши ту рост
زمن بر به پوزش نیایش تو راست
Ки кардӣ бад-ӣни душманами чираи даст
که کردی بدین دشمنم چیره دست
Чунин дидамаш баста дар зери даст
چنین دیدمش بسته در زیر دست
Вазони пас ба бадгавҳар оварад рӯй
وزان پس به بدگوهر آورد روی
Ки посух аз ончат бипурсам бигӯӣ
که پاسخ از آنچت بپرسم بگوی
Чаҳ кардӣ ту дар паҳна ӣ нинаво
چه کردی تو در پهنه ی نینوا
Ба разми шаҳаншоҳи фармонраво ?
به رزم شهنشاه فرمانروا؟
Бигӯ бо чаҳ неруи бадви тохтӣ ?
بگو با چه نیرو بدو تاختی؟
Тани хешро дӯзахии сохтӣ ?
تن خویش را دوزخی ساختی؟
На меҳмонатон буд он шаҳриёр ?
نه مهمانتان بود آن شهریار؟
Чаро пок меҳмон бикуштед зор ?
چرا پاک مهمان بکشتید زار؟
Бибастед бар рӯй шаҳ аз чаҳ об ?
ببستید بر روی شه از چه آب؟
Намудед бркштн ӯ шитоб
نمودید برکشتن او شتاب
Тўои баданашони мард , карт чаҳ буд ?
توای بدنشان مرد، کارت چه بود؟
Чаҳ кардӣ чу лашгар набард озмуд ?
چه کردی چو لشگر نبرد آزمود؟
Бигуфташ : дар он разми сахт эй амир
بگفتش: در آن رزم سخت ای امیر
Ба таркиши дирам буд ҳафтод тир
به ترکش درم بود هفتاد تیر
Чу шуд шуълаи хези оташи корзор
چو شد شعله خیز آتش کارزار
зи ҳафтод , ман ҳафт барадам ба кор
ز هفتاد، من هفت بردم به کار
Се зонҳо се паҳлавии заҳри обгун
سه زآن ها سه پهلوی زهر آبگون
Дар он рзмгаҳ шуд зи шастами бурун
در آن رزمگه شد ز شستم برون
Сипаҳдори ёрони ҷонбози шоҳ
سپهدار یاران جانباز شاه
Сарафрози аббоси новирди хоҳ
سرافراز عباس ناورد خواه
Чу омад ба майдон ва мардон бикушт
چو آمد به میدان و مردان بکشت
Фузун аз шимур ҳмнбрдон бикушт
فزون از شمر همنبردان بکشت
Аз он пас ки аз тани ду дасташи бкост
از آن پس که از تن دو دستش بکاست
Задам зони се тираши брчшми рост
زدم زآن سه تیرش برچشم راست
Дигар тири бркўдки ширхор
دگر تیر برکودک شیرخوار
Задам кӯи бадии шоҳро даркинори
زدم کو بدی شاه را درکنار
Чу бар зўи алҷноҳи он шаҳи коинот
چو بر ذو الجناح آن شه کاینات
Биёмад змидон ба равад Фурот
بیامد زمیدان به رود فرات
Яке санг зад бўолҳнўқи палид
یکی سنگ زد بوالحنوق پلید
Ба пешониаш токаи хӯн зу чакид
به پیشانی اش تاکه خون زو چکید
Ба домони пероҳани ани шоҳи фард
به دامان پیراهن ان شاه فرد
зи пешониаш хӯни ҳаме пок кард
ز پیشانی اش خون همی پاک کرد
Ба қалби ҳумоюни он шаҳриёр
به قلب همایون آن شهریار
Задам ман сими тири заҳри обдор
زدم من سیم تیر زهر آبدار
Бикуштам бидон чори тир дигар
بکشتم بدان چار تیر دگر
Золи алӣ ( ъ ) чори фаррухи гуҳар
زآل علی (ع) چار فرخ گهر
Чу гуфт ин сухани марди пурбанди вриў
چو گفت این سخن مرد پربند وریو
зи мухтору ёрони баромади ғарив
ز مختار و یاران برآمد غریو
Фаровони грстнд ва бар сар заданд
فراوان گرستند و بر سر زدند
Ҳамеи зор бо мӯяи дам бар заданд
همی زار با مویه دم بر زدند
Сипаҳдори мухтори фархундаи ном
سپهدار مختار فرخنده نام
Стонндаҳ ӣ хӯни шоҳи аном
ستاننده ی خون شاه انام
Бифармуд кўрои зиҳами бндбнд
بفرمود کورا زهم بندبند
Гстнду таниши андар оташ фиканд
گستند و تنش اندر آتش فکند
Чу ин дид мнҳол хира бимонад
چو این دید منهال خیره بماند
Худоро ба такбир ва тасбеҳ хонд
خدا را به تکبیر و تسبیح خواند
Бадв гуфт мухтор кинат шигифт
بدو گفت مختار کاینت شگفت
Забонат аз чаҳ тасбеҳ рондан гирифт ?
زبانت از چه تسبیح راندن گرفت؟
Чунин гуфт мнҳоли к-эии покзод
چنین گفت منهال کای پاکزاد
Маро гуфт саҷҷод омад ба ёд
مرا گفت سجاد آمد به یاد
Бидидам ки ҳақро ба пӯш бихонад
بدیدم که حق را به پوش بخواند
Чунин бар забон муборак баранд
چنین بر زبان مبارک براند
Ки яздон чашонд бад-ӣни дшмно
که یزدان چشاند بدین دشمنا
Ҳамеи гармии оташу оҳно
همی گرمی آتش و آهنا
Ба дасти ту яздон чу ӣнкор кард
به دست تو یزدان چو اینکار کرد
Чунин кайфари мард хунхор кард
چنین کیفر مرد خونخوار کرد
Ба тасбеҳ аз он баргушодам забон
به تسبیح از آن برگشادم زبان
Чунон чун буд мард тасбеҳ хон
چنان چون بود مرد تسبیح خوان
Пар аз ханда лаб кард мухтор ва гуфт
پر از خنده لب کرد مختار و گفت
Чу ман бо зафари гаштами имрӯзи ҷуфт
چو من با ظفر گشتم امروز جفت
Ба шукрона май боядам рӯза дошт
به شکرانه می بایدم روزه داشت
Ҳамеи шукри неъмат бибояд гузошт
همی شکر نعمت بباید گذاشت
Худованди мухтор музд накӯй
خداوند مختار مزد نکوی
Бубахшад ба мухтори озодаи хуй
ببخشد به مختار آزاده خوی
Кно аз сазо додани ҳармала
کنا از سزا دادن حرمله
Дили аҳли дӯзахи пар аз ғулғула
دل اهل دوزخ پر از غلغله
Паии кайфари бад чу навбат расед
پی کیفر بد چو نوبت رسید
Ба бадхоҳи Амру сбиҳи палид
به بدخواه عمرو و صبیح پلید