Чу зон кор шуд аспр чанд гоҳ
چو زان کار شد اسپری چند گاه
Бифармуд мухтори кишвари паноҳ
بفرمود مختار کشور پناه
Сари пӯри мараҷонау хоста
سر پور مرجانه و خواسته
Ҳамон зевару ганҷи ороста
همان زیور و گنج آراسته
Бузургони Кӯфа ба бтҳо баранд
بزرگان کوفه به بطحا برند
Ба фарзанди шер худо биспуранд
به فرزند شیر خدا بسپرند
Яке номаи бнгошти он комёб
یکی نامه بنگاشت آن کامیاب
Ба сӯии Муҳамад ба машку гулоб
به سوی محمد به مشک و گلاب
Сари номаи бади номи некии диҳиш
سر نامه بد نام نیکی دهش
Ки ӯ медиҳад бандаро парвариш
که او می دهد بنده را پرورش
Қадӣмӣ ки пеш аз ҳамаи пеш ҳост
قدیمی که پیش از همه پیش هاست
Буруни зотш аз фикру андеша ҳост
برون ذاتش از فکر و اندیشه هاست
Чу на аввалаш ҳаст ва на охираш
چو نه اولش هست و نه آخرش
Набинӣ ту дар ботину зоҳираш
نبینی تو در باطن و ظاهرش
Баради паии ҳамин қадари дониш ки ҳаст
برد پی همین قدر دانش که هست
Худои кзўисти болоу паст
خدایی کزویست بالا و پست
Барии зотш аз иттиҳоду ҳулӯл
بری ذاتش از اتحاد و حلول
Мубаррост зотши здрки уқул
مبراست ذاتش زدرک عقول
Худоро яке дону яктои шинос
خدا را یکی دان و یکتا شناس
Яке кӯ набошад зи навъи қиёс
یکی کو نباشد ز نوع قیاس
Ҳам аз ӯст шодии ҳам аз ӯст ғам
هم از اوست شادی هم از اوست غم
Ҳам аз ӯст умеду бим ва надам
هم از اوست امید و بیم و ندم
Вуҷӯд азуӣасту адам азуӣ аст
وجود ازوی است و عدم ازوی است
Буд ҳар чаҳ аз беш ва кам аз вай аст
بود هر چه از بیش و کم از وی است
Ҳар онкаш ба покӣ ситоиш кунад
هر آنکش به پاکی ستایش کند
Дилашро ба нур озмоиш кунад
دلش را به نور آزمایش کند
Ба корӣ ки хоҳад надорад шарик
به کاری که خواهد ندارد شریک
Туро карда мухтор бар зишту нек
تو را کرده مختار بر زشت و نیک
Ба неку бадаш чунки мухтор кард
به نیک و بدش چونکه مختار کرد
Зиҳии кори некӯ ки мухтор кард
زهی کار نیکو که مختار کرد
Чунин дод он номаро пас тароз
چنین داد آن نامه را پس طراز
Ки эй пӯри домоди шоҳи ҳиҷоз
که ای پور داماد شاه حجاز
Дарун аз худоу салом аз миннат
درون از خدا و سلام از منت
Фиристодам инак сари душманат
فرستادم اینک سر دشمنت
Чунон чун бибояд сазои додмш
چنان چون بباید سزا دادمش
Ба сӯии ту бо сари Фрстодмш
به سوی تو با سر فرستادمش
Мароин харгаҳу хаймау хоста
مراین خرگه و خیمه و خواسته
Мароин гавҳару ганҷи ороста
مراین گوهر و گنج آراسته
Бигир ва бубахшаш ки арзон туаст
بگیر و ببخشش که ارزان توست
Набошад змн , ман кӣм ? зон туаст
نباشد زمن، من کیم؟زان توست
Ба шукрона ӣ инки бадхоҳи шоҳ
به شکرانه ی اینکه بدخواه شاه
Саромади бадви рӯз дар размгоҳ
سرآمد بدو روز در رزمگاه
Агар ҷон фишонам на шоиста аст
اگر جان فشانم نه شایسته است
Ба азҷони бад-ӣн кор боиста аст
به ازجان بدین کار بایسته است
Замона знў ёфт фар баӣ
زمانه زنو یافت فر بهی
Чу аз пӯр мараҷона омад тиҳӣ
چو از پور مرجانه آمد تهی
Дар он номаи мухтори фаррухи ниҳод
در آن نامه مختار فرخ نهاد
ЗФрзнди уштур басӣ кард ёд
زفرزند اشتر بسی کرد یاد
Вазони разм ва он ҷанги кӯшиш ки кард
وزان رزم و آن جنگ کوشش که کرد
Вазони найза ёзидани андари набард
وزان نیزه یازیدن اندر نبرد
Сари душману номау ганҷу мол
سر دشمن و نامه و گنج و مال
Ба бтҳо фиристод он биҳмол
به بطحا فرستاد آن بیهمال
Муҳамад чу зон нома огоҳ шуд
محمد چو زان نامه آگاه شد
Ки рӯзи бидонадяш кӯтоҳ шуд
که روز بداندیش کوتاه شد
Ба шукронаи пеши худованди пок
به شکرانه پیش خداوند پاک
Бсўди он ду рухсори фаррух ба хок
بسود آن دو رخسار فرخ به خاک
Сипас сӯии додари бардошти даст
سپس سوی دادار برداشت دست
Бигуфт : эй худованди болоу паст
بگفت: ای خداوند بالا و پست
Ба раҳмат бибахшоӣ мухтор ро
به رحمت ببخشای مختار را
Бишӯй аз дилашандау бим ро
بشوی از دلش انده و بیم را
Вазон пас бифармуд бо ёварон
وزان پس بفرمود با یاوران
Српўри мараҷона ва дигарон
سرپور مرجانه و دیگران
зи бтҳои сӯии марзи Ясриби замин
ز بطحا سوی مرز یثرب زمین
Ббрднди зии сидолсоҷдин
ببردند زی سیدالساجدین
Яке рӯзи чорами эмоми аном
یکی روز چارم امام انام
Ки бад ъаму фарзанду бобаши эмом
که بد عم و فرزند و بابش امام