Ба айвон чу хур буд партав фикан

به ایوان چو خور بود پرتو فکن

Чу анҷум ба гирди андараши анҷуман

چو انجم به گرد اندرش انجمن

Зхолигрон хост хону хӯриш

زخالیگران خواست خوان و خورش

Ки бо ёварон тан диҳад парвариш

که با یاوران تن دهد پرورش

Ба фармони он шоҳи холӣгарон

به فرمان آن شاه خالیگران

Ниҳоданд хон аз карон то карон

نهادند خوان از کران تا کران

Зисрб ба ногоҳ бархест ғў

زیثرب به ناگاه برخاست غو

Ту гуфтӣ ки омад яке ҷашни нав

تو گفتی که آمد یکی جشن نو

Ғўи гиряу ханда бо ҳам бхост

غو گریه و خنده با هم بخاست

Бдонсон ки гуфтӣ срчрхи кост

بدانسان که گفتی سرچرخ کاست

Гуруҳеи шукуфтаи руху шоди хор

گروهی شکفته رخ و شاد خوار

зи қатли ъбидолаҳи нобакор

ز قتل عبیداله نابکار

Гуруҳе чу не бо хурӯшу наво

گروهی چو نی با خروش و نوا

Ба ёди шаҳиди сафи нинаво

به یاد شهید صف نینوا

Яке омад ва гуфт : к-эии шаҳриёр

یکی آمد و گفت: کای شهریار

Чу ҷаду падари ҳуҷҷати кирдигор

چو جد و پدر حجت کردگار

Бидиҳ муждаи комад ба Ясриби замин

بده مژده کامد به یثرب زمین

Ба найзаи сари душмани шоҳи дайн

به نیزه سر دشمن شاه دین

Сари пӯр мараҷона омад зроаҳ

سر پور مرجانه آمد زراه

Ки ӯ кишти боби туро бигноаҳ

که او کشت باب تو را بیگناه

Ба ҳамроҳи он сари ҳазор аз сарон

به همراه آن سر هزار از سران

Ба найзаи дарунаи азкрон то карон

به نیزه درونه ازکران تا کران

Дар ин буд гӯяндаи нигаҳи здр

در این بود گوینده نگه زدر

Сари пӯр мараҷона шуд ҷилва гар

سر پور مرجانه شد جلوه گر

Чу чашми шаҳ дайн бидон срФтод

چو چشم شه دین بدان سرفتاد

Зшоҳншаҳ Карбало кард ёд

زشاهنشه کربلا کرد یاد

Ба рӯй ҳумоюн равон кард равад

به روی همایون روان کرد رود

Сипас дод сибти набиро дрўрд

سپس داد سبط نبی را درورد

Ки эй шоҳи лаби ташнаи рӯҳии Фдок

که ای شاه لب تشنه روحی فداک

Ки аз хӯни поки ту гули гашти хок

که از خون پاک تو گل گشت خاک

Сртў ки бади зеби дӯши расӯл ( с )

سرتو که بد زیب دوش رسول (ص)

Танати онкии пурвирди онрои батул ( с )

تنت آنکه پرورد آنرا بتول (س)

Аз он шуд синони синони сари баланд

از آن شد سنان سنان سر بلند

Вазин лългўни наъли тозии саманд

وزین لعلگون نعل تازی سمند

Ҳамон ба згФтори бандами забон

همان به زگفتار بندم زبان

Нагӯям задаст туу сорибон

نگویم زدست تو و ساربان

Аз он миҳмони гаштанат дар танур

از آن میهمان گشتنت در تنور

Вазон карда ӣ мизбони шарӯр

وزان کرده ی میزبان شرور

Вазони дарди саҳбо ва он ташти зар

وزان درد صهبا و آن طشت زر

Злъли туу чӯби бидодгар

زلعل تو و چوب بیدادگر

Чу ин гуфт ёрони грстнди зор

چو این گفت یاران گرستند زار

Зкори язиду сари шаҳриёр

زکار یزید و سر شهریار

Аз он пас ба шукронаи пеши худоӣ

از آن پس به شکرانه پیش خدای

Ду рухи суди он довари раҳнамоӣ

دو رخ سود آن داور رهنمای

Кати орми сипос эй худованди пок

کت آرم سپاس ای خداوند پاک

Ки кардӣ бидонадяши моро ҳалок

که کردی بداندیش ما را هلاک

Ҳаме оҳ карду ҳаме нола кард

همی آه کرد و همی ناله کرد

зи абри мижаи чеҳраи пар жола кард

ز ابر مژه چهره پر ژاله کرد

Аз он пас чунин гуфт бо анҷуман

از آن پس چنین گفت با انجمن

Ки дил баргуморед бргФти ман

که دل برگمارید برگفت من

Чу дркўФаҳи мозору музтари шудем

چو درکوفه مازار و مضطر شدیم

Ба базми худованди ин сари шудем

به بزم خداوند این سر شدیم

Ба маҷлиси сари суфраи бигушода буд

به مجلس سر سفره بگشاده بود

Басии хон ба ҳар сӯй биниҳода буд

بسی خان به هر سوی بنهاده بود

Тани худ заҳри гӯнаи гӯнаи хӯриш

تن خود زهر گونه گونه خورش

Ҳаме дод бо анҷумани парвариш

همی داد با انجمن پرورش

Сари сибти пайғамбари тоҷдор

سر سبط پیغمبر تاجدار

Ба ташти андаруни пеши он нобакор

به طشت اندرون پیش آن نابکار

Ҳарими паямбари ҳамаи бастаи даст

حریم پیمبر همه بسته دست

Бар тахти он душмани бути параст

بر تخت آن دشمن بت پرست

Ман он рӯз пӯзиш биёростам

من آن روز پوزش بیاراستم

Чунин аз худои ҷаҳони хостам

چنین از خدای جهان خواستم

Ки ёрб бияфкан зпикри сараш

که یارب بیفکن زپیکر سرش

Ба бадтар уқубат бидиҳ кайфараш

به بدتر عقوبت بده کیفرش

Зқтлши маро Комрон кун ҳаме

زقتلش مرا کامران کن همی

Сарашро ба сӯем равон кун ҳаме

سرش را به سویم روان کن همی

Ба гоҳе ки ман тани даҳуми парвариш

به گاهی که من تن دهم پرورش

Зхўон наволу занону хӯриш

زخوان نوال و زنان و خورش

Кунун бо саромад ба сӯем ҳаме

کنون با سرآمد به سویم همی

Равои гашт он орзӯем ҳаме

روا گشت آن آرزویم همی

Худоёи броҳиму мухтор ро

خدایا براهیم و مختار را

Ду фарзонаи марди вафодор ро

دو فرزانه مرد وفادار را

Ба хулди барин ҷои даҳ ҷовдон

به خلد برین جای ده جاودان

Ки аз корашон шуд набии шодмон

که از کارشان شد نبی شادمان

Броҳиму мухторро офарин

براهیم و مختار را آفرین

Сазад аз худованди ҷони офарин

سزد از خداوند جان آفرین

Касе каш дуо кард чорами эмом

کسی کش دعا کرد چارم امام

Взў шодмон шуд расӯли аном

وزو شادمان شد رسول انام

Худо низ розӣ зкрдор ӯст

خدا نیز راضی زکردار اوست

Ба ҳар ду ҷаҳон , шоҳ ӯ ёр ӯст

به هر دو جهان، شاه او یار اوست

Шунидам ки саҷҷод ( ъ ) оли расӯл

شنیدم که سجاد (ع) آل رسول

Чароғи дилу нури чашми батул ( с )

چراغ دل و نور چشم بتول (س)

Ба ҳошим нажодон бидод огаҳӣ

به هاشم نژادان بداد آگهی

Ки шуд аз бидонадяши гетии тиҳӣ

که شد از بداندیش گیتی تهی

Шумо аз зану мард шодӣ кунед

شما از زن و مرد شادی کنید

Бен шоханда здли бркнид

بن شاخ انده زدل برکنید