Ки эдар шитоби ори фармони ту рост

که ایدر شتاب آر فرمان تو راست

Ҳамаи ганҷу шаҳру тану ҷони ту рост

همه گنج و شهر و تن و جان تو راست

Броҳими ҷангӣ ба Мӯсил дарост

براهیم جنگی به موصل دراست

Сипаҳи давр ва , мухтор беёвар аст

سپه دور و، مختار بی یاور است

Ҳамаи кўФённд бо вай ба кин

همه کوفیانند با وی به کین

Ту худ гӯ чаҳ ояд зумуррадии чунин ?

تو خود گو چه آید زمردی چنین؟

Биёи коми худро баровардаи байн

بیا کام خود را برآورده بین

Рухи бахти мухтор дар пардаи байн

رخ بخت مختار در پرده بین

Фиристодааш барад ва мсъб бихонад

فرستاده اش برد و مصعب بخواند

Ҳмонгаҳи сӯии шаҳр лашгар баранд

همانگه سوی شهر لشگر براند

Бадви кӯфӣони брнбстнди роҳ

بدو کوفیان برنبستند راه

Гушӯданд дарвозаи барони сипоҳ

گشودند دروازه برآن سپاه

Ғўи кӯс азкўФаҳ шуд бар сипеҳр

غو کوس ازکوفه شد بر سپهر

Бибаред гардуни змхтори меҳр

ببرید گردون زمختار مهر

Ҳама шаҳр шуд пари дирафшу синон

همه شهر شد پر درفش و سنان

Саворони ҷангии Аннан дар Аннан

سواران جنگی عنان در عنان

Ғўи гови дами наъра ӣ бораи ?гий

غو گاو دم نعره ی باره گی

Фалакро бадаред якбораи ?гий

فلک را بدرید یکباره گی

Заҳри сӯи фурӯзон ба сари машъала

زهر سو فروزان به سر مشعله

зи бонг даро шаҳри пари ғулғула

ز بانگ درا شهر پر غلغله

Сипаҳбад чу бишунид онҳоиу ҳўӣ

سپهبد چو بشنید آن های و هوی

Бидонаст кўро чаҳ омад ба рӯй

بدانست کورا چه آمد به روی

Ҳамоно бадв аз сурӯши огаҳӣ

همانا بدو از سروش آگهی

Биёмад ки кох аз ту ояд тиҳӣ

بیامد که کاخ از تو آید تهی

Гузид аз паии бандаи ?гиии гӯша Эй

گزید از پی بنده گی گوشه ای

Ки гирад паии он сафари тӯша Эй

که گیرد پی آن سفر توشه ای

Дарон гӯша бинишаст ва зорӣ гирифт

درآن گوشه بنشست و زاری گرفت

Ба худ барҳамӣ ашкборӣ гирифт

به خود برهمی اشکباری گرفت

БиФрошти дасту худоро бихонад

بیفراشت دست و خدا را بخواند

Ситоиш бигуфт ва ниёйиш баранд

ستایش بگفت و نیایش براند

Ки эй бартар аз фикр ва ва ҳаму қиёс

که ای برتر از فکر و و هم و قیاس

Змои бандаи гон бар ту збиди сипос

زما بنده گان بر تو زبید سپاس

Ту додӣ марои поя ӣ арҷманд

تو دادی مرا پایه ی ارجمند

Кашидӣ зхокм ба чархи баланд

کشیدی زخاکم به چرخ بلند

Ба Кӯфаи марои меҳтарӣ аз ту буд

به کوفه مرا مهتری از تو بود

Згрднкшони бартарӣ аз ту буд

زگردنکشان برتری از تو بود

Ту додӣ мари ин ҳамаи баргу соз

تو دادی مر این همه برگ و ساز

Ту кардӣ ба ҳар кори дастами дароз

تو کردی به هر کار دستم دراز

Ба некии ту ин ном додӣ маро

به نیکی تو این نام دادی مرا

Ба душмани кашӣ ком додӣ маро

به دشمن کشی کام دادی مرا

Ту кардӣ маро инчунин чирдст

تو کردی مرا اینچنین چیردست

Ки ҳар чирдстми бадии зери даст

که هر چیردستم بدی زیر دست

Пас аз куштани душманони эмом

پس از کشتن دشمنان امام

Марои ҷуз шаҳодат намондааст ком

مرا جز شهادت نمانده است کام

Бипайвандам акнӯн ба шоҳи шаҳид

بپیوندم اکنون به شاه شهید

Ҷигари банду сибти расӯли Маҷид

جگر بند و سبط رسول مجید

Ба минӯи дарун шодмон кун змн

به مینو درون شادمان کن زمن

Алӣ ( ъ )у батулу ҳусайн ( ъ ) вҳсн ( ъ )

علی (ع) و بتول و حسین(ع) وحسن (ع)

Бибахшо ҳамаи тираи ?гийҳои ман

ببخشا همه تیره گی های من

Ҳамон бргнаҳи хираи ?гийҳои ман

همان برگنه خیره گی های من

Чу ман банда ӣ дӯда ӣ ҳайдарам

چو من بنده ی دوده ی حیدرم

Парастанда ӣ оли пайғамбарам

پرستنده ی آل پیغمبرم

Бидон дудмон ва бидон шаҳриёр

بدان دودمان و بدان شهریار

Бибахшо гуноҳам ба рӯзи шумор

ببخشا گناهم به روز شمار

Дарони шаб ба яктои худованди фард

درآن شب به یکتا خداوند فرد

Ҳаме гуфт аз ингуна бо доғу дард

همی گفت از اینگونه با داغ و درد

Чаҳ гӯям ки мухтор чун мегирист ?

چه گویم که مختار چون می گریست؟

На ашки равон балки хӯн ме гирист

نه اشک روان بلکه خون می گریست

Сипедаи пас аз аҷзу розу ниёз

سپیده پس از عجز و راز و نیاز

Збъди дуруду сипосу намоз

زبعد درود و سپاس و نماز

Ҳамоно ба гӯши дил ӯ сурӯш

همانا به گوش دل او سروش

Бигуфт аз шаҳи Карбало бо хурӯш

بگفت از شه کربلا با خروش

Ки ман дар биҳишт эй яли разми хоҳ

که من در بهشت ای یل رزم خواه

Барои ту бошад ду чашмам ба роҳ

برای تو باشد دو چشمم به راه

Миёни ту ва ман ҳамин ҷон буд

میان تو و من همین جان بود

Бидиҳ ҷони ?герати майли ҷонон буд

بده جان گرت میل جانان بود

Пас аз ҷонстонии збдхўоаҳи ман

پس از جانستانی زبدخواه من

Гуҳ ҷонфишонӣаст дар роҳи ман

گه جانفشانی است در راه من

Чу мухтори солори пирӯзи рӯз

چو مختار سالار پیروز روز

Яли кишвари афрӯзи бади хоҳи сӯз

یل کشور افروز بد خواه سوز

бад-инсон шунид аз хуҷастаи сурӯш

بدینسان شنید از خجسته سروش

ЗкФ дод ҷону дилу сабру ҳуш

زکف داد جان و دل و صبر و هوش

Ба пеши худо хок бӯсед ва гуфт :

به پیش خدا خاک بوسید و گفت:

Ки акнӯн гул орзӯем шкФт

که اکنون گل آرزویم شکفت