Бузургон ки буданд дар он диёр
بزرگان که بودند در آن دیار
Ба дайни пайрави шери парвардгор
به دین پیرو شیر پروردگار
Наоне паии аҳду паймони ӯй
نهانی پی عهد و پیمان اوی
Ба кошонаи гаштанди меҳмони ӯй
به کاشانه گشتند مهمان اوی
Ҳаме буд фарзона дар фикри кор
همی بود فرزانه در فکر کار
Ки нақш дигар чарх , кард ошкор
که نقش دگر چرخ، کرد آشکار
Фиристод пайкии зубайрии нажод
فرستاد پیکی زبیری نژاد
Збтҳо ба абди аллоҳи бади ниҳод
زبطحا به عبد الله بد نهاد
Ки пӯр қтиъаст Фрмонгзор
که پور قطیع است فرمانگذار
Ба ҷои ту дар он хуҷастаи диёр
به جای تو در آن خجسته دیار
Чу ӯ омад онҷо , ту зини сӯй , тоз
چو او آمد آنجا، تو زین سوی، تاز
Ки моро ба рой ту омад ниёз
که ما را به رای تو آمد نیاز
Чу Абдуллоҳи ибни мутӣъи палид
چو عبدالله ابن مطیع پلید
Биёмад шуд азкўФаҳи ибни язид
بیامد شد ازکوفه ابن یزید
Ҳамеи хост мухтор ҷӯяд набард
همی خواست مختار جوید نبرد
براردи збнёди бади хоҳ , гирд
برآرد زبنیاد بد خواه، گرد
Бузургон ки буданд ёрони ӯй
بزرگان که بودند یاران اوی
Намуданд бо ҳам чунин гуфтугӯӣ
نمودند با هم چنین گفتگوی
Ки мухтор гуяд зи дорои дайн
که مختار گوید ز دارای دین
Маро ҳаст фармон дар ин ҷанги кин
مرا هست فرمان در این جنگ کین
Ндонем бошад дурусти ин сухан
ندانیم باشد درست این سخن
Ва ё ҷӯяд ӯ подшоҳӣ ба фан ?
و یا جوید او پادشاهی به فن؟
Ҳамон ба ки мо худ ба бтҳо шавем
همان به که ما خود به بطحا شویم
Бар пӯри ҳайдар Муҳамад рӯем
بر پور حیدر محمد رویم
ГроўгФт бояд ки ҷанги оварем
گراوگفت باید که جنگ آوریم
Набоист дигари диранги оварем
نبایست دیگر درنگ آوریم
Вагарна чаҳ бояд ки мо ройгон
وگرنه چه باید که ما رایگان
Бибозем ҷон , кўшўди Комрон
ببازیم جان، کوشود کامران
Чаҳ ин гуфта омад ба пои хостнд
چه این گفته آمد به پا خاستند
Ҳамеи кор рафтан биёростанд
همی کار رفتن بیاراستند
Супурданд раҳи сӯии бтҳои замин
سپردند ره سوی بطحا زمین
Ба даргоҳи фарзанди зрғоми дайн
به درگاه فرزند ضرغام دین
Ба айвони фарзонаи фарзанди шоҳ
به ایوان فرزانه فرزند شاه
Чу осӯдаи гаштанд аз ранҷи роҳ
چو آسوده گشتند از رنج راه
Яке рӯз дар назд он сарфароз
یکی روز در نزد آن سرفراز
Зкрдори мухтори ронданд , роз
زکردار مختار راندند، راز
Бифармуд ҳамноми хиролоном ( ъ )
بفرمود همنام خیرالانام (ع)
Ялӣ то дижи оҳанги ширкном
یلی تا دژ آهنگ شیرکنام
Ки моро пас аз сибти хиролбшр
که ما را پس از سبط خیرالبشر
Эмомаст фарзанди он тоҷўр
امام است فرزند آن تاجور
Ҳамон ба казин , дар ба Ясриб шавем
همان به کزین، در به یثرب شویم
Дарин кори фармон ӯ бишинавем
درین کار فرمان او بشنویم
Бигуфтанд ёрон : ки фармони ту рост
بگفتند یاران: که فرمان تو راست
Ҳама ончӣ гуфтӣ дурустасту рост
همه آنچه گفتی درست است و راست
Пас онгоҳ ба Ясриб замин омаданд
پس آنگاه به یثرب زمین آمدند
Сӯй сидолсоҷдин омаданд
سوی سیدالساجدین آمدند
Муҳамад чу гул дар чаман бушковед
محمد چو گل در چمن بشکفید
Чу дидори пӯр бародар бидид
چو دیدار پور برادر بدید
БдўгФт зон пас ки додаш дуруд
بدوگفت زان پس که دادش درود
Ки эй шаҳриёри фарозу фурӯд
که ای شهریار فراز و فرود
Ман ва ин бузургон , ғуломи тўоим
من و این بزرگان، غلام توایم
Ба ҳар кори дарбанди коми тўоим
به هر کار دربند کام توایم
Дили ҷумлаи дарбанди паймон , ту рост
دل جمله دربند پیمان، تو راست
Ҳама банда гонему фармони ту рост
همه بنده گانیم و فرمان تو راست
Дарини кори мухтор , эй раҳнамоӣ
دراین کار مختار، ای رهنمای
Бидиҳ рухсатии гртўро ҳаст рой
بده رخصتی گرتو را هست رای
Ту беҳтари змои донеи ин роз ро
تو بهتر زما دانی این راز را
Ки огоҳии анҷому оғоз ро
که آگاهی انجام و آغاز را
Чу ин кори хўнхўоҳӣ боб туаст
چو این کار خونخواهی باب توست
Наёсоед онкас ки зоҳбоб туаст
نیاساید آنکس که زاحباب توست
БдўгФти фармондиҳ ӣ инсу ҷон :
بدوگفت فرمانده ی انس و جان:
Ки эй шодмонами з рӯй ту ҷон
که ای شادمانم ز روی تو جان
Ту аз Муртазои зодаи гони ёдгор
تو از مرتضی زاده گان یادگار
Мароеи пас аз боби фаррухи табор
مرایی پس از باب فرخ تبار
Бидон эй сарфароз ъам сутург
بدان ای سرفراز عم سترگ
Ки хўнхўоҳии мости кории бузург
که خونخواهی ماست کاری بزرگ
Гар аз душмани мо ғуломии сиёҳ
گر از دشمن ما غلامی سیاه
Ба хўнхўоҳӣ мо шавад рзмхўоаҳ
به خونخواهی ما شود رزمخواه
Ба ёрони мо ёриаш воҷиб аст
به یاران ما یاری اش واجب است
Ки ҳақро дарини кор , ӯ толиб аст
که حق را دراین کار، او طالب است
Дарини кор - фармондиҳии мртўи рост
دراین کار- فرماندهی مرتو راست
Ба поёни расони ончии доне ; равост
به پایان رسان آنچه دانی؛ رواست
Шуниданд чун ин бузургону шоҳ
شنیدند چون این بزرگان و شاه
з Ясриб супурданд зии Кӯфаи роҳ
ز یثرب سپردند زی کوفه راه
Зукомӣ ки ҷустанд шод омаданд
زکامی که جستند شاد آمدند
Дмони сӯии мухтор род омаданд
دمان سوی مختار راد آمدند