Бадв боз гуфтанд фармони шоҳ

بدو باز گفتند فرمان شاه

Шукуфта рух омад яли рзмхўоаҳ

شکفته رخ آمد یل رزمخواه

Яке анҷуман чун яке бӯстон

یکی انجمن چون یکی بوستان

Ба кохаш биёрост аз дӯстон

به کاخش بیاراست از دوستان

Саломи шаҳи дайни бадишони расонад

سلام شه دین بدیشان رساند

Ҳамаи ончии фармӯдаи бад , боз ронад

همه آنچه فرموده بد، باز راند

Пазироӣ фармон шуданд он сарон

پذیرایی فرمان شدند آن سران

Бибастанд паймони карон то карон

ببستند پیمان کران تا کران

Бигуфтанд шери дижи оҳанг ро

بگفتند شیر دژ آهنگ را

Ки эй остин бар зада ҷанг ро

که ای آستین بر زده جنگ را

Дар ин марз бисёр ном оваранд

در این مرز بسیار نام آورند

Ки фармондиҳ ӣ Кӯфаро ёваранд

که فرمانده ی کوفه را یاورند

Ҳама теғ бозанаду ханҷари гузор

همه تیغ بازند و خنجر گزار

Ҳамаи шери гир ва набарда савор

همه شیر گیر و نبرده سوار

Сипоҳи ту кам лашгари кини фузун

سپاه تو کم لشگر کین فزون

Ту худ гӯи набарди озмоиим , чун ?

تو خود گو نبرد آزماییم، چون؟

Туро бояд андари сипаҳ чун худӣ

تو را باید اندر سپه چون خودی

Далерӣу марди афкани аспаҳбудӣ

دلیری و مرد افکن اسپهبدی

Броҳими молик далерӣ гӯаст

براهیم مالک دلیری گوست

Ки ширхдоро ба ҷон пайрав аст

که شیرخدا را به جان پیرو است

Саворӣаст уштури нажоду сутург

سواری است اشتر نژاد و سترگ

Ки дртозён нест чун ӯ бузург

که درتازیان نیست چون او بزرگ

Алӣ ( ъ )ро яке даст парварда аст

علی(ع) را یکی دست پرورده است

Басии коркин барсар оварда аст

بسی کارکین برسر آورده است

Гар ӯро сӯии хештани хўонё

گر او را سوی خویشتن خوانیا

Ба ёрӣ аз ӯ дасти бстонё

به یاری از او دست بستانیا

Амӣрӣ чу ту номдору ҳажир

امیری چو تو نامدار و هژیر

зи чунин сипаҳбад буд ногурез

ز چونین سپهبد بود ناگریز

Писандид гуфторашон , миррод

پسندید گفتارشان، میرراد

Аз он рой фарзона гардид шод

از آن رای فرزانه گردید شاد

Фиристод аз анҷуман чанд тан

فرستاد از انجمن چند تن

Ба овардани марди шамшери зан

به آوردن مرد شمشیر زن

Бирафтанд ва бо пари дили сарфароз

برفتند و با پر دل سرفراز

Ҳамаи гуфтанӣ ҳо бигуфтанд боз

همه گفتنی ها بگفتند باز

Яли уштурии гавҳари ин чун шнФт

یل اشتری گوهر این چون شنفت

Ба посухи фиристодаи гонро бигуфт

به پاسخ فرستاده گان را بگفت

Ки бандами камари баҳри ин сахти кор

که بندم کمر بهر این سخت کار

Чу бошам дар ин кори Фрмонгзор

چو باشم در این کار فرمانگزار

Дилу зӯру рой амӣрӣ марост

دل و زور و رای امیری مراست

Ҳамон неруи шер гирӣ марост

همان نیرو شیر گیری مراست

Ба ҷое ки ман бошам андрҷҳон

به جایی که من باشم اندرجهان

Раво нест фармондиҳии Бирмаон

روا نیست فرماندهی برمهان

Бигуфтанд : ин ҷуз гуфта ҷуз рост нест

بگفتند: این جز گفته جز راست نیست

Туро гар бигӯянд ҳамтост , нест

تو را گر بگویند همتاست، نیست

Ту дории дилу рои аспаҳбудӣ

تو داری دل و رای اسپهبدی

Туоне зи мо давр кардани бадӣ

توانی ز ما دور کردن بدی

Чунинӣ ва аз ин ҳам аФзўнтрӣ

چنینی و از این هم افزونتری

Ки парварда ӣ дасти ҳақи ҳайдарӣ

که پرورده ی دست حق حیدری

Вале гашта мухтори фармонраво

ولی گشته مختار فرمانروا

Ба фармони пӯри шаҳи нинаво

به فرمان پور شه نینوا

Худ аз чорумин шуд ба Ясриб даро

خود از چارمین شد به یثرب درا

Шунидем кӯ ҳаст сари лшгро

شنیدیم کو هست سر لشگرا

зи ҳайдар буд ин ҳадиси шариф

ز حیدر بود این حدیث شریف

Ки хўнхўоаҳ мо ҳаст марди сқиФ

که خونخواه ما هست مرد ثقیف

Ту низ ойу солор лашгараш бош

تو نیز آی و سالار لشگرش باش

Ба фармондиҳии ёр ва ҳамсараш бош

به فرماندهی یار و همسرش باش

НпзрФти марди афкани шери гир

نپذرفت مرد افکن شیر گیر

Ки мухтор бошад мар ӯро , амир

که مختار باشد مر او را، امیر

Бадви меҳтаронро фиристод , боз

بدو مهتران را فرستاد، باز

Чу мухтор гардид огаҳи зи роз

چو مختار گردید آگه ز راز

Шуд аз гуфтугӯи бастаи дам то се рӯз

شد از گفتگو بسته دم تا سه روز

Чаҳоруми баромад чу гетӣ фурӯз

چهارم برآمد چو گیتی فروز

зи кошонааш роҳ бигирифт пеш

ز کاشانه اش راه بگرفت پیش

зи ёрони басии баради ҳамроҳи хеш

ز یاران بسی برد همراه خویش

Ба кохи броҳими молики шитофт

به کاخ براهیم مالک شتافت

Чу меҳмони нав , мизбон боз ёфт

چو مهمان نو، میزبان باز یافت

Бузургонаи пзрФту бнўохтш

بزرگانه پذرفت و بنواختش

Ба як ҷой бо хеши бншохтш

به یک جای با خویش بنشاختش

Бадв дод мухтори фаррух , дуруд

بدو داد مختار فرخ، درود

Яке номвари нома ӯро намӯд

یکی نامور نامه او را نمود

Ки зии ман зисрби фиристодаи ин

که زی من زیثرب فرستاده این

Муҳамад гузин пӯри зрғоми дайн

محمد گزین پور ضرغام دین

Дар ин номвари номау аҳди нав

در این نامور نامه و عهد نو

Марои хонда бар пайравони пешрав

مرا خوانده بر پیروان پیشرو

Туро гуфта то ҳқгзорӣ кунӣ

تو را گفته تا حقگزاری کنی

Маро дар чунин кор , ёрӣ кунӣ

مرا در چنین کار، یاری کنی

Броҳим чун номаро баргушод

براهیم چون نامه را برگشاد

Бихонад ва бабўседу барсари ниҳод

بخواند و ببوسید و برسر نهاد

Зҷоиӣ ки будаш фурӯ барнишаст

زجایی که بودش فرو برنشست

Ба паймон мухтор багушӯд даст

به پیمان مختار بگشود دست

Худу ҳаркас аз ёваронаш ки буд

خود و هرکس از یاورانش که بود

Ба ҷонбозии он рӯз байъат намӯд

به جانبازی آن روز بیعت نمود

Бузургон ки онҷо фароҳам баданд

بزرگان که آنجا فراهم بدند

Аз он кори хандон ва хуррам шуданд

از آن کار خندان و خرم شدند

Ду фаррухи сипаҳбади ду некӯи гуҳар

دو فرخ سپهبد دو نیکو گهر

Чу бастанди фармондиҳиро камар

چو بستند فرماندهی را کمر

Ба Кӯфаи даруни ҳртн аз шиъён

به کوفه درون هرتن از شیعیان

Бибаст он дуро баҳри ёрии миён

ببست آن دو را بهر یاری میان

Чу мухтор шуд кораши ороста

چو مختار شد کارش آراسته

зи аспаҳбуду лашгару хоста

ز اسپهبد و لشگر و خواسته

Ҳаме бо сипаҳбади шубони рӯз чанд

همی با سپهبد شبان روز چند

Нишаст ваз ҳар дар сухан дарфиканд

نشست وز هر در سخن درفکند

Ба фарҷом , рои ду ҷангии савор

به فرجام، رای دو جنگی سوار

бадингуна дар кори гашти устувор

بدینگونه در کار گشت استوار

Ки гардад чу ду ҳафт рӯзи аспр

که گردد چو دو هفت روز اسپری

зи дуюми ҷамодӣ ба фаррухи фарӣ

ز دویم جمادی به فرخ فری

Ба шаст ва се аз ҳиҷрати Аҳмадӣ

به شصت و سه از هجرت احمدی

Ки бодаши дуруд аз худои сармадӣ

که بادش درود از خدا سرمدی

Паии кӣнаи ҷӯӣ муҳайё шаванд

پی کینه جویی مهیا شوند

Ба осӯдагии лаҳзае нғнўнд

به آسودگی لحظه ای نغنوند

Яке мард насутӯда номаши аёс

یکی مرد نستوده نامش ایاس

Ки шаби Кӯфаро ӯ ҳаме дошт пос

که شب کوفه را او همی داشت پاس

Чу огоҳӣ аз кори мухтори ҷуст

چو آگاهی از کار مختار جست

Ки бигрифта байъати зи мардуми дуруст

که بگرفته بیعت ز مردم درست