Тарки ман чун турраи анбари шикан парчин кунад

ترک من چون طره عنبر شکن پرچین کند

Арсаи чинро зи чини турраи мшг огӣн кунад

عرصه چین را ز چین طره مشگ آگین کند

Меҳри мо роФсоиро бар норван ҷавлон диҳад

مهر ما رافسای را بر نارون جولان دهد

Мори мҳронгизро бар Настаран парчин кунад

مار مهرانگیز را بر نسترن پرچین کند

Наргиси серобаши андари боғи ҳасан аз майли куфр

نرگس سیرابش اندر باغ حسن از میل کفر

Ҳам гул бтхонаҳ созад ҳам зи сунбул чин кунад

هم گل بتخانه سازد هم ز سنبل چین کند

То гулашро нофа ӣ машки хутан бистар шавад

تا گلش را نافه ی مشک ختن بستر شود

Сунбулашро тӯда ӣ барги саман болин кунад

سنبلش را توده ی برگ سمن بالین کند

Лолаи худ рӯйро дар соя ӣ анбар кашад

لاله خود روی را در سایه ی عنبر کشد

Сунбули серобро пероя насрин кунад

سنبل سیراب را پیرایه نسرین کند

Ҷазаъу лаълаш дар димоғи ақл ва дар айни басар

جزع و لعلش در دماغ عقل و در عین بصر

Сӯрати Фарҳоди бандад , шева ӣ ширин кунад

صورت فرهاد بندد، شیوه ی شیرین کند

Ҳамчунон ҷазаъаши бғмзаҳи ақлро неру диҳад

همچنان جزعش بغمزه عقل را نیرو دهد

Ҳамчунон лаълаши бихандаи рӯҳро таскин кунад

همچنان لعلش بخنده روح را تسکین کند

Космон аз нӯки калаки хоҷаи хусрави нишон

کآسمان از نوک کلک خواجه خسرو نشان

Интизом мамлакат созад , қавом дайн кунад

انتظام مملکت سازد، قوام دین کند

Садри фахриддини ърбшоаҳи онкӣ аз бадви вуҷӯд

صدر فخرالدین عربشاه آنکه از بدو وجود

Хомаи тақрирро тадбир ӯ талқин кунад

خامه تقریر را تدبیر او تلقین کند

Онкии акси гавҳари шамшер ӯро чун қазо

آنکه عکس گوهر شمشیر او را چون قضا

Зўзи ҳиҷо бар замину осмон таъйин кунад

زوز هیجا بر زمین و آسمان تعیین کند

Чархи минои рангро домани пар аз марҷон шавад

چرخ مینا رنگ را دامن پر از مرجان شود

Хоки марҷони пӯшро рухсораи пар парвин кунад

خاک مرجان پوش را رخساره پر پروین کند

Ҷираи бози теғаш ар хоҳад бурузи интиқом

جره باز تیغش ار خواهد بروز انتقام

Ошёни съўаҳи андари дида шоҳин кунад

آشیان صعوه اندر دیده شاهین کند

Шоҳи чархи нилгуни арсаи амнаши бтбъ

شاه چرخ نیلگون عرصه امنش بطبع

Рух наад то дар рикобаши бидқӣ фарзин кунад

رخ نهد تا در رکابش بیدقی فرزین کند

Зонкаҳи гирди хоки поишро брғбт дар биҳишт

زآنکه گرد خاک پایش را برغبت در بهشت

Дасти ризвони тўтёии чашми ҳур алъайн кунад

دست رضوان توتیای چشم حور العین کند

ЛФтш ар ёди орад аз Ҳиндӯстон , чун обнӯс

لفطش ار یاد آرد از هندوستان، چون آبنوس

Оҷи раведи зи он замини ҳндўстонро чин кунад

عاج روید ز آن زمین هندوستانرا چین کند

То назояд мисли ӯ ҳифзаши пас аз чандини қарор

تا نزاید مثل او حفظش پس از چندین قرار

Табъро бикрӣ диҳад ; афлокро анин кунад

طبع را بکری دهد؛ افلاک را عنین کند

эй сарафрозӣ ки мавҷи лутфат аз дарёии ҷӯад

ای سرافرازی که موج لطفت از دریای جود

Дӯзахи андеша ӣ аФлосро таскин кунад

دوزخ اندیشه ی افلاسرا تسکین کند

Андарин давлат ки боқии бод бар мо рӯзгор

اندرین دولت که باقی باد بر ما روزگار

Шиддати димоаҳро зи алтоф фарвардин кунад

شدت دیماه را ز الطاف فروردین کند

зи оташи табъ аз на бигушоем бсҳри оби ҳаёт

ز آتش طبع از نه بگشایم بسحر آب حیات

Шояд ар бар ман ҷаҳон чун офарин нафрин кунад

شاید ار بر من جهان چون آفرین نفرین کند

Даии змни байтӣ касе бишунид ва бар гардид ва гуфт

دی زمن بیتی کسی بشنید و بر گردید و گفت

Кас наёрад кин суханро дар сухан тазмин кунад

کس نیارد کاین سخن را در سخن تضمین کند

Ман ки калакам дар сробстони маънии гоҳи назм

من که کلکم در سرابستان معنی گاه نظم

Гар гузорӣ оварад чун қасд алӣин кунад

گر گذاری آورد چون قصد علیین کند

Кӣ бад-ӣн маънӣ шавам муҳтоҷ кандар назму наср

کی بدین معنی شوم محتاج کاندر نظم و نثر

Хотири дроки ман даъвии сад чандин кунад

خاطر دراک من دعوی صد چندین کند

Срўро , садро , ту худ доне ки дар малики сухан

سرورا، صدرا، تو خود دانی که در ملک سخن

Бандаро дастӣаст кӯ . . . Қстнтин кунад

بنده را دستیست کو... قسطنطین کند

Гар фишонам остини нутқ бар пешинагон

گر فشانم آستین نطق بر پیشینگان

Дасти сяти ҷумларо дар хоки гавҳар чин кунад

دست صیت جمله را در خاک گوهر چین کند

То бадви неки ҷаҳонро наси қуръон дар вуҷӯд

تا بدو نیک جهان را نص قرآن در وجود

Аввал аз оташи намояди ибтидо аз тин кунад

اول از آتش نماید ابتدا از طین کند

Дар бадви неки ҷаҳони дасти ҳасудати бастаи бод

در بدو نیک جهان دست حسودت بسته باد

То на ҳаргизи он бар андеша на ҳаргиз ин кунад

تا نه هرگز آن بر اندیشه نه هرگز این کند

Чашми ақронти бадӣдори ту равшани боду бод ,

چشم اقرانت بدیدار تو روشن باد و باد،

Умрашон чанд онкии эҳсонро хирад таҳсин кунад

عمرشان چند آنکه احسان را خرد تحسین کند

Хатм кардам бар дуо , кандар дуои мадҳи ту

ختم کردم بر دعا، کاندر دعای مدح تو

Худ иҷобати истионатро зи табъ ойин кунад

خود اجابت استعانت را ز طبع آئین کند