Фикри бикрам чу рӯй бинмоед

فکر بکرم چو روی بنماید

Ҳуши зи арбоб ақл бирабоед

هوش ز ارباب عقل برباید

Хосса дар мадҳати ҷаҳони ҳунар

خاصه در مدحت جهان هنر

Ки зи шукраш ; шукр ҳаме хоед

که ز شکرش؛ شکر همی خاید

Шарафи аддӣни Музаффар , онкии сипеҳр

شرف الدین مظفر، آنکه سپهر

Ҳазраташро бФхр бастоед

حضرتش را بفخر بستاید

Онкӣ ҳар дами ҳазор саҳари ҳалол

آنکه هر دم هزار سحر حلال

Калакаш аз назм ва наср бинмоед

کلکش از نظم و نثر بنماید

Ва онкии гоҳи атои зи дида ӣ кон

و آنکه گاه عطا ز دیده ی کان

Карамаши хӯн лаъл бигушоед

کرمش خون لعل بگشاید

Ҷунбиши чарх бо сарир дараш

جنبش چرخ با سریر درش

Назанад дам ки бод паймоед

نزند دم که باد پیماید

Мо дар табъ бо саҳоби кафш

ما در طبع با سحاب کفش

Бар дили баҳр ва кон бибахшоед

بر دل بحر و کان ببخشاید

эй бузургӣ ки рӯзи аҳли ҳунар

ای بزرگی که روز اهل هنر

Ҷузи зи хок дар ту бар ноед

جز ز خاک در تو بر ناید

Лафзи ъзбт чу гавҳар ифшоанд

لفظ عذبت چو گوهر افشاند

Абри азуи ҷузи бгриаҳи нгроид

ابر ازو جز بگریه نگراید

Нӯки калакат чу анбар омезад

نوک کلکت چو عنبر آمیزد

Машк бар ориз саман сояд

مشک بر عارض سمن ساید

Рӯҳ вола шавад чу гоҳи масир

روح واله شود چو گاه مسیر

Парниёнро бънбр олоед

پرنیان را بعنبر آلاید

Ваҳй манзил кунад чу саҳари мубин

وحی منزل کند چو سحر مبین

Бзбон срир фармоед

بزبان صریر فرماید

Гар заминро бсбзаҳи фазли рабиъ

گر زمین را بسبزه فضل ربیع

Офтоб аз шараф , биорояд

آفتاب از شرف، بیاراید

Ту назар бар замин фикан , ки замин

تو نظر بر زمین فکن، که زمین

Зини шарафи сар бар осмон сояд

زین شرف سر بر آسمان ساید

Вари замирати зи зарраи боди орад

ور ضمیرت ز ذره باد آرد

Зарраро зи офтоб нанг ояд

ذره را ز آفتاب ننگ آید

Қаламати дида ӣ маъонӣ ро

قلمت دیده ی معانی را

Равшанӣ дар саводи бФзоид

روشنی در سواد بفزاید

Карамати махзани Аёдӣ ро

کرمت مخزن ایادی را

Дар биравӣ умед бигушоед

در بروی امید بگشاید

Дасти идрок гарчи натавонад

دست ادراک گرچه نتواند

Ки ниҳоли саноати пироид

که نهال ثنات پیراید

Нави арӯси замири ман ки зи ҳасан

نو عروس ضمیر من که ز حسن

Сари мўӣиш дар наме бояд

سر موئیش در نمی باید

Бод дар ҳукми мадҳати ту казу ,

باد در حکم مدحت تو کزو،

Бе гумони умр ҷовдон зояд

بی گمان عمر جاودان زاید

То басити замини зи ранги ситам

تا بسیط زمین ز رنگ ستم

Адлати ойӣна вор бизадойад

عدلت آیینه وار بزداید

Бади сголт дар андҳӣ ки муқӣм

بد سگالت در اندهی که مقیم

Хӯни ҳасрати зи дидаи полоид

خون حسرت ز دیده پالاید

Даври ҳукми турои асосии бод

دور حکم ترا اساسی باد

Ки зи давр фалак нафарсоед

که ز دور فلک نفرساید

Ту зи рифъат бар осмон ки адуат ,

تو ز رفعت بر آسمان که عدوت،

Бар замини гирд фурӯ шавад , шояд

بر زمین گرد فرو شود، شاید