Чист он пайкари наҳиф ва назор
چیست آن پیکر نحیف و نزار
Ки диҳад маликро низому қарор
که دهد ملک را نظام و قرار
Ҳам саҳобйаст осмони таъсир
هم سحابیست آسمان تأثیر
Ҳам шҳобисти офтоби осор
هم شهابیست آفتاب آثار
Май наад бар хати низоми ҷаҳон
می نهد بر خط نظام جهان
Сари андешаи кбору сғор
سر اندیشه کبار و صغار
Бас ки оварад шаби буруз чу субҳ
بس که آورد شب بروز چو صبح
Дар саводи умӯри лайл ва наҳор
در سواد امور لیل و نهار
Турра шаб фиканд бар рухи рӯз
طره شب فکند بر رخ روز
Рӯз равшан намӯд дар шаби тор
روز روشن نمود در شب تار
Гоҳ чун тўтӣӣ ки тоза шавад
گاه چون طوطئی که تازه شود
Нсқи дайну маликаш аз минқор
نسق دین و ملکش از منقار
Гуҳ фишонд зи машк бар рухи сим
گه فشاند ز مشک بر رخ سیم
Оби ҳайвони бимни ҳрҷўор
آب حیوان بیمن حرجوار
Мӯъҷизи дасти хоҷааш бмсир
معجز دست خواجه اش بمسیر
намекунад сари бурӣдаи ваҳии гузор
می کند سر بریده وحی گذار
Рӯҳ гуё чу васф хома шунид
روح گویا چو وصف خامه شنید
Гуфт к-эии нақди кунро меъёр
گفت کای نقد کون را معیار
Калак дастур бошад инки зи даст
کلک دستور باشد اینکه ز دست
Адлро бар дар ситами мсмор
عدل را بر در ستم مسمار
Онкӣ дар бндгиши хома чу дид
آنکه در بندگیش خامه چو دید
Космонҳо ҳаме кунанд иқрор
کاسمانها همی کنند اقرار
Басти пеши аномли халқаш
بست پیش انامل خلقش
Пайкар ӯ камари ду пайкари вор
پیکر او کمر دو پیکر وار
Соҳиби одил , офтоби судӯр
صاحب عادل، آفتاب صدور
Ҷони давлат , ҷаҳони ъзу Фхор
جان دولت، جهان عز و فخار
Мӯҷиби ҳафт аз астдорт на
موجب هفت از استدارت نه
Ғарази панҷ аз имтизоҷи чаҳор
غرض پنج از امتزاج چهار
Тоҷи дайни доварӣ ки дўронрост
تاج دین داوری که دورانراست
Бар замини кифояташи рухсор
بر زمین کفایتش رخسار
Онкӣ дар хилқаташи худои ҷаҳон
آنکه در خلقتش خدای جهان
Назми дунёу дайни бикради изҳор
نظم دنیا و دین بکرد اظهار
Хокпои замин ҳазрат ӯст
خاکپای زمین حضرت اوست
Фалаки тунду олами ғаддор
فلک تند و عالم غدّار
эй қазои қудрат , қадари тақдир
ای قضا قدرت، قدر تقدیر
Ваии фалаки ҳиммати малики дидор
وی فلک همت ملک دیدار
Фахри авлоди одамӣ , бҳнр
فخر اولاد آدمی، بهنر
Садри абноءи олимӣ , бтбор
صدر ابناء عالمی، بتبار
То замонро замон давлат туаст
تا زمان را زمان دولت توست
Вақти анъому мавсими идрор
وقت انعام و موسم ادرار
Карами хилқат аз ҷаҳони бардошт
کرم خلقت از جهان برداشت
Расми бедоду одати озор
رسم بیداد و عادت آزار
Ҳечкасро бақадр хор накард
هیچکس را بقدر خوار نکرد
Дмбдм дод айш дод бакор
دمبدم داد عیش داد بکار
Дайни пноҳо чу лутфи табъ тар аст
دین پناها چو لطف طبع تر است
Карамат дар диёру дайни диёр
کرمت در دیار و دین دیار
Ҳам дар аснои мадҳи ту ғазалӣ
هم در اثنای مدح تو غزلی
Хостам то адо кунам хушу хор
خواستم تا ادا کنم خوش و خوار