Дӯш чун барзади сар аз ҷайби уфуқи бадари мунир

دوش چون برزد سر از جیب افق بدر منیر

Заврақи заррини шитобони гашт дар дарёии қӣр

زورق زرین شتابان گشت در دریای قیر

Заврақӣ аз нуру дрёӣии зи зулмат , ҳамчунонк

زورقی از نور و دریائی ز ظلمت، همچنانک

Рой дастур оварад бадхоҳи ҷоҳаш дар замир

رای دستور آورد بدخواه جاهش در ضمیر

Домани дарё , аз он дарё , чу дарё , пургуҳар

دامن دریا، از آن دریا، چو دریا، پرگهر

Мрзъи айём аз он заврақ , чу заврақ , дар масир

مرزع ایام از آن زورق، چو زورق، در مسیر

Азм ъолиҳзртӣ кардам ки аз шавқи саноаш

عزم عالیحضرتی کردم که از شوق ثناش

Дар риёзи хулд оташ мешавад ҷони Заҳир

در ریاض خلد آتش می شود جان ظهیر

Толеъи саъду ҳавои мадҳи соҳиб чун намӯд

طالع سعد و هوای مدح صاحب چون نمود

Роҳи Кирмонами хушу осони бпои боди гир

راه کرمانم خوش و آسان بپای باد گیر

Моҳи меҳри афрӯзи ман дар корвон оварад рӯй

ماه مهر افروز من در کاروان آورد روی

Зулфу абрӯ чун камону ғамзау боло чу тир

زلف و ابرو چون کمان و غمزه و بالا چو تیر

Зулф чун бар лола , сунбул , хат чу бар оташи духон

زلف چون بر لاله، سنبل، خط چو بر آتش دخان

Лаб чу дар ёқӯти ҷон , рухсора чун дар бодаи шер

لب چو در یاقوت جان، رخساره چون در باده شیر

Рухи сабӯҳи андари баҳору лаби шароби андари сабӯҳ

رخ صبوح اندر بهار و لب شراب اندر صبوح

Хати абири андари гулистон , зулфи тоби андари абир

خط عبیر اندر گلستان، زلف تاب اندر عبیر

Чун шабам зу , рӯзи равшани гашти вази рӯзи Рахш

چون شبم زو، روز روشن گشت وز روز رخش

Корвон дар ҷунбиш омад , корвонӣ дар тъир

کاروان در جنبش آمد، کاروانی در تعیر

Гуфт к-эй дар ишқи ман қавлати сқим ва аҳдаст

گفت کای در عشق من قولت سقیم و عهدست

Гуфт к-эй дар кори худ рояти ҷавону бахти пер

گفت کای در کار خود رایت جوان و بخت پیر

Дар чунин фаслӣ ки гўӣии зи илтиҳоб амр дод

در چنین فصلی که گوئی ز التهاب امر داد

Ҷунбиши гардуни мизоҷи бодро табъи асир

جنبش گردون مزاج باد را طبع اثیر

Ҷавшани моҳии зи гармии ҳаво дар айни об

جوشن ماهی ز گرمی هوا در عین آب

Ҳамчунон сӯзад ки андари шуъла ӣ оташи ҳарир

همچنان سوزد که اندر شعله ی آتش حریر

Гар самандарро дар оташи парвариш будӣ кунун

گر سمندر را در آتش پرورش بودی کنون

намебисӯзад ҳадати гармоаши барадами змҳрир

می بسوزد حدّت گرماش بردم زمهریر

Кӯҳи оҳан , диҷла ӣ симоб шуд бар вай чу тофт

کوه آهن، دجله ی سیماب شد بر وی چو تافت

Барқи теғи офтоби андари миёни моҳи тир

برق تیغ آفتاب اندر میان ماه تیر

Гуфтам эй ҷинати зи боғи фазли ту хоки замин

گفتم ای جنت ز باغ فضل تو خاک زمین

Гуфтам эй дӯзахи зи тоби ҳиҷри ту ъушри ъшир

گفتم ای دوزخ ز تاب هجر تو عشر عشیر

Гар шабӣ бе меҳри рухсорати бурузи оради дилам

گر شبی بی مهر رخسارت بروز آرد دلم

Рӯзи айшаш чун шаби зулфати парешони боду тир

روز عیشش چون شب زلفت پریشان باد و تیر

Кард , чун кардам асоси узрҳои хушгувор

کرد، چون کردم اساس عذرهای خوشگوار

Гашт , чун гаштам бигард нуктаҳои дилпазир

گشت، چون گشتم بگرد نکته های دلپذیر

Наргисашро аз тҳсри тобу дил парвин фишон

نرگسش را از تحسّر تاب و دل پروین فشان

Фундуқаш дар бе бадӣлии назми парвини дастгир

فندقش در بی بدیلی نظم پروین دستگیر

зи иштиёқами рехт бар зари тлӣ аз сими музоб

ز اشتیاقم ریخت بر زر طلی از سیم مذاب

Дар видоъаши гашти гулбарги трии бадари мунир

در وداعش گشت گلبرگ طری بدر منیر

Бар гули насрин равон кард ӯ гулобии гарм ва ман

بر گل نسرین روان کرد او گلابی گرم و من

Ронадам аз хӯни ҷигари сайлоб бар барги зрир

راندم از خون جگر سیلاب بر برگ زریر

Барграфтам зу дил ва чун давлат оварадам бтбъ

برگرفتم زو دل و چون دولت آوردم بطبع

Рӯй дил дар қибла ӣ иқбол дар гоҳи вазир

روی دل در قبله ی اقبال در گاه وزیر

Осмон дод Фхролмлки шамси аддӣн , ки дод

آسمان داد فخرالملک شمس الدین، که داد

Дайну дунёро ҳаёт аз ҳукм ӯ ҳии қадир

دین و دنیا را حیات از حکم او حی قدیر

Соҳиби калаку қалами садрӣ ки даст ва калак ӯст

صاحب کلک و قلم صدری که دست و کلک اوست

Мӯҷиби дарёу гавҳар , моя ӣ хуршеду тир

موجب دریا و گوهر، مایه ی خورشید و تیر

Бастаашро дар тафаккури танги шукри поймол

بسته اش را در تفکر تنگ شکر پایمال

Қандро дар таъаҷҷуби ақди гавҳари дастгир

قند را در تعجب عقد گوهر دستگیر

Онкӣ то парвона ӣ рӯзӣаст дасташи халқ ро

آنکه تا پروانه ی روزیست دستش خلق را

Кону дрёӣии намояд аз назари хору ҳақир

کان و دریائی نماید از نظر خوار و حقیر

Ва онкӣ то нусрати з калак ӯст теғи шоҳ ро

و آنکه تا نصرت ز کلک اوست تیغ شاه را

Вирд авқотаст дайну маликро нъми алнсир

ورد اوقاتست دین و ملک را نعم النصیر

Бо хирад , дар мадҳ ӯ гуфтам ту майдонӣ ки ҳаст

با خرد، در مدح او گفتم تو میدانی که هست

эй ҷаҳонро аз ту чун ҷонро зи ҷонони ногузир

ای جهان را از تو چون جان را ز جانان ناگزیر

Абри эҳсонро бмънии даст ӯ баҳри муҳӣт

ابر احسان را بمعنی دست او بحر محیط

Кишти давлатро ббрҳони калак ӯ абри мтир

کشت دولت را ببرهان کلک او ابر مطیر

Ақл гуфт огаҳи нӣии гўӣӣ ки даст ва калак ӯст

عقل گفت آگه نئی گوئی که دست و کلک اوست

Даври гардунро мшору сайри анҷумро мушир

دور گردون را مشار و سیر انجم را مشیر

Дасти дарёи парваришро баъди азин тавфиқ хон

دست دریا پرورش را بعد ازین توفیق خوان

Калаки фармони густаришро зин сипас тақдири гир

کلک فرمان گسترش را زین سپس تقدیر گیر

эй бнсбти босаботи ҳалами ту хорои бухор

ای بنسبت باثبات حلم تو خارا بخار

Ваии баҳамат бо вуҷӯди ҷӯади ту дарёи ғадир

وی بهمت با وجود جود تو دریا غدیر

Нофизи амри ту ҳоким чун қазо ва чун қадар

نافذ امر تو حاکم چون قضا و چون قدر

Наҳй калаки ту огоҳ аз қалил ва аз касӣр

نهی کلک تو آگاه از قلیل و از کثیر

Ҳамчуи ту қбът ҷҳондорӣ кунад амри туро

همچو تو قبعت جهانداری کند امر ترا

Ҳар ки сар бар хат наад , чун хома аз дасти дабир

هر که سر بر خط نهد، چون خامه از دست دبیر

Гарна аз нили сари калаки ту Аммони қатраи ист

گرنه از نیل سر کلک تو عمان قطره ایست

Дар макнун аз чаҳ маънӣ нест дар ҳар обгир

در مکنون از چه معنی نیست در هر آبگیر

Гарна аз айвони даргоҳи ту гардуни ғурфаи ист

گرنه از ایوان درگاه تو گردون غرفه ایست

Пас чаро дар ҳар асари даргоҳи тест ӯро асир

پس چرا در هر اثر درگاه تست او را اثیر

Кӣ тавонистӣ табоиъ ки гардии зери пой

کی توانستی طبایع که گردی زیر پای

Гар нагаштӣ хоки даргоҳати сипеҳри мстдир

گر نگشتی خاک درگاهت سپهر مستدیر

Кӣ фикандӣ бар Асои одами назар , сами аҷтбоаҳ

کی فکندی بر عصا آدم نظر، ثم اجتباه

Гар набӯдӣ гавҳаратро тинати одами хабир

گر نبودی گوهرت را طینت آدم خبیر

Чун ниёз аз ҳиммати хасми ту андар парда рафт

چون نیاز از همت خصم تو اندر پرده رفت

Пеш аз ин , пӯсти хасмат бурун омад чу сайр

پیش از این، پوست خصمت برون آمد چو سیر

Дар азали гардуни танури хотиратро гарм дид

در ازل گردون تنور خاطرت را گرم دید

Бо кавокиб гуфт вақт омад ки дар бандами фатир

با کواکب گفت وقت آمد که در بندم فطیر

Дар чунон рӯзӣ ки гўӣии осмон дар шаън ӯ

در چنان روزی که گوئی آسمان در شأن او

Бар ҷаҳон мехонд « иўмои кони шараи мсттир »

بر جهان می خواند «یوماً کان شره مستطیر»

Билк аз садри тани гарданкашон , май ҷусти ҷой

بیلک از صدر تن گردنکشان، می جست جای

Ханҷар аз қалби димоғи пари дилон , май ҷусти тир

خنجر از قلب دماغ پر دلان، می جست تیر

Бе сипари гаштии мамолик сар кашидандӣ сипоҳ

بی سپر گشتی ممالک سر کشیدندی سپاه

Дар хатар будӣ раият бехатар монадӣ хатир

در خطر بودی رعیت بی خطر ماندی خطیر

Шуд баланди ахтар чу меҳр роят омад дар фурӯғ

شد بلند اختر چو مهر رایت آمد در فروغ

Гашт беравнақ чу нӯк калак омад дар срир

گشت بی رونق چو نوک کلک آمد در صریر

Аз срири калаки душмани сӯзи ту , теғу сипоҳ

از صریر کلک دشمن سوز تو، تیغ و سپاه

Дар паноҳи рои меҳри афрӯз , ту тоҷу сарир

در پناه رای مهر افروز، تو تاج و سریر

Дайни пноҳо , соҳбо , ман бандаро з онру ки нест

دین پناها، صاحبا، من بنده را ز آنرو که نیست

Дар сухан чун дар сахои дасти ту дар олами назир

در سخن چون در سخا دست تو در عالم نظیر

Ақл напасандад ки аз роҳи ҳасади соҳиби ғараз

عقل نپسندد که از راه حسد صاحب غرض

Ҳар замон таънӣ кунад дар лафзу маънӣ , хайр , хайр

هر زمان طعنی کند در لفظ و معنی، خیر، خیر

Гар схндонсту соҳиби табъу фозили пас чаро

گر سخندانست و صاحب طبع و فاضل پس چرا

Хирмани таркиби ашъораш нир зад як шъир ?

خرمن ترکیب اشعارش نیر زد یک شعیر؟

Вар намедонад сухан , гӯи даст аз даъвӣ бидор

ور نمی داند سخن، گو دست از دعوی بدار

Хурда аз бехурдагӣ бар мадҳи ин ҳазрати мгир

خرده از بی خردگی بر مدح این حضرت مگیر

Паст ва бемаънӣаст бо ҷӯади туу алфози ман

پست و بی معنی است با جود تو و الفاظ من

Ҳиммати яҳёу ҷаъфар - шеъри аъшӣу ҷрир

همت یحیی و جعفر - شعر اعشی و جریر

Ҳазрат дастур шарқаст эй имомӣ дам мазан

حضرت دستور شرقست ای امامی دم مزن

наменаяндешӣ зи нақди қалбу наққоди насир

می نیندیشی ز نقد قلب و نقاد نصیر

То бнсбт бо чаҳор арқон набошад назд ақл

تا بنسبت با چهار ارکان نباشد نزد عقل

Ҷурми ҳафт ахтари қайсару қаср на гирдӯи қсир

جرم هفت اختر قیصر و قصر نه گردو قصیر

Ахтару афлоку арқони бод дар кули камол

اختر و افلاک و ارکان باد در کل کمال

Сақфу саҳну соҳати айвони ҷоҳи турои бшир

سقف و صحن و ساحت ایوان جاه ترا بشیر

Сайри калакро мтобъи ҳам мулӯк ва ҳам судӯр

سیر کلک را متابع هم ملوک و هم صدور

Даври ҳикматро мусоиди ҳам сағир ва ҳам кабӣр

دور حکمت را مساعد هم صغیر و هم کبیر

Чеҳра ӣ миллати зи нур , рӯйу роят бо фурӯғ

چهره ی ملت ز نور، روی و رایت با فروغ

Дидаи давлати зи кӯҳли хоки пояти мстнир

دیده دولت ز کحل خاک پایت مستنیر