БФолии саъду рӯзии саъди садру соҳиби дунё

بفالی سعد و روزی سعد صدر و صاحب دنیا

Ба пирӯзӣ мусаммам кард азми ҳазрати аъло

به پیروزی مصمم کرد عزم حضرت اعلا

Сипеҳр дод , фахри алмалики шамси давлату миллат

سپهر داد، فخر الملک شمس دولت و ملت

Ки ҳаст айвони даргоҳаши паноҳи гунбади хзро

که هست ایوان درگاهش پناه گنبد خضرا

Вазири олами одил ки гоҳи гавҳари афшонӣ

وزیر عالم عادل که گاه گوهر افشانی

Саҳоб аз шарми рӯи пӯшад чу бинмоед яди Байзо

سحاب از شرم رو پوشد چو بنماید ید بیضا

Паноҳи афсару хотам ки бар даргоҳ ӯ рӯзӣ

پناه افسر و خاتم که بر درگاه او روزی

Шавад ёқӯти румонӣ ва гардад лؤлؤи лоло

شود یاقوت رمانی و گردد لؤلؤ لالا

зи истиқболи анъомаши ҳамон соъат чунон гардад

ز استقبال انعامش همان ساعت چنان گردد

Ки пошади бадара ӣ дино рӯ бахшад разма ӣ дебо

که پاشد بدره ی دینا رو بخشد رزمه ی دیبا

Ҷаҳонро чун хирад бошад ҳавои амр ӯ дар сар

جهان را چون خرد باشد هوای امر او در سر

Хирадро чун меандозад наҳиф наҳй ӯ дар по

خرد را چون می اندازد نهیب نهی او در پا

Зиҳӣ рӯй накӯи хоҳати сипеҳри маликро ахтар

زهی روی نکو خواهت سپهر ملک را اختر

Зиҳии рои бади андешати димоғи ақлро савдо

زهی رای بد اندیشت دماغ عقل را سودا

Тўӣӣ каз партав раъйат бибинад дидаи акмаҳ

توئی کز پرتو رأیت ببیند دیده اکمه

Фурӯзон дар ниҳоди санги оташ дар шаби ялдо

فروزان در نهاد سنگ آتش در شب یلدا

Табиатро агар гўӣӣ ки хосият бигардонад

طبیعت را اگر گوئی که خاصیت بگرداند

Маишатро агар хоҳӣ ки бошад ақли по бар ҷо

معیشت را اگر خواهی که باشد عقل پا بر جا

Сқнқўрӣ кунад кофур , ва гардад заҳри ҷони дору

سقنقوری کند کافور، و گردد زهر جان دارو

На орад бе ҳшии афюн на ҳушёрӣ диҳад саҳбо

نه آرد بی هشی افیون نه هشیاری دهد صهبا

Дар олами хоки поятро замини гаштанди азин маънӣ

در عالم خاک پایت را زمین گشتند ازین معنی

Ки нури чашм имрӯзасту оби чашмаи фардо

که نور چشم امروز است و آب چشمه فردا

Ғубори наъл икронт кашад сар бар фалак яъне

غبار نعل یکرانت کشد سر بر فلک یعنی

Басӯии кул худ бошад ҳамеша ҷунбиши аҷзоъ

بسوی کل خود باشد همیشه جنبش اجزاء

Магари хасмат шабӣ мегуфт бо гардун ки дастурӣ

مگر خصمت شبی می گفت با گردون که دستوری

Ки хуршедӣаст дар рифъат ; сипеҳри динӣу дунё

که خورشیدیست در رفعت؛ سپهر دینی و دنیا

Чаро бе мӯҷибии дируз бар ман гарм шуд зи онсон

چرا بی موجبی دیروز بر من گرم شد ز آنسان

Ки хокистар шуд аз гармяши хӯнам дар ҳамаи аъзоъ

که خاکستر شد از گرمیش خونم در همه اعضاء

Сипеҳраш гуфт чашми дили бнўри хоҷа равшан кун

سپهرش گفت چشم دل بنور خواجه روشن کن

Ки аз хуршеди ҷуз гармӣ набинад чашми нобӣно

که از خورشید جز گرمی نبیند چشم نابینا

Агарчӣ кӣна вар буданду гарданкаши турои душман

اگرچه کینه ور بودند و گردنکش ترا دشمن

Агарчӣ оҳанӣн хасманду сангини дили турои аъдоء

اگرچه آهنین خصمند و سنگین دل ترا اعداء

Чунон дар чашм дил бинишаст тоби қаҳрати эшон ро

چنان در چشم دل بنشست تاب قهرت ایشان را

Ки оташ дар дили оҳан ки оҳан дар дили хоро

که آتش در دل آهن که آهن در دل خارا

Дилу дасти сухани гӯии схндони гардӣу мътӣ

دل و دست سخن گوی سخندان گردی و معطی

Руху зулфи вазоратро мунаввар кардӣу бўё

رخ و زلف وزارت را منور کردی و بویا

БлФзи ъзби гавҳари пошу дастати родкон парвар

بلفظ عذب گوهر پاش و دستت رادکان پرور

Бнўки калаки машки афшону раъии офтоби осо

بنوک کلک مشک افشان و رأی آفتاب آسا

Худовандо намегӯям ки яздоне , маози аллоҳ

خداوندا نمی گویم که یزدانی، معاذ الله

Валикин фош мегӯям ки бе мислии ва бе ҳамто

ولیکن فاش می گویم که بی مثلی و بی همتا

Чунон дар канаи авсофи ту оҷиз гашта идрокам

چنان در کنه اوصاف تو عاجز گشته ادراکم

Ки аз баси даҳшат ва ваҳшат наёрам дам задани ёро

که از بس دهشت و وحشت نیارم دم زدن یارا

Ҳаме гӯям ки лои аҳсӣ чаро : зеро ки ме донам

همی گویم که لا احصی چرا: زیرا که می دانم

Ки аз пероя мустағнӣаст гӯшу гардани ҳўро

که از پیرایه مستغنی است گوش و گردن حورا

Вале мстзҳрми зинрў ки ҷузи мадҳи ту дар Кирмон

ولی مستظهرم زینرو که جز مدح تو در کرمان

Нагуфтам то бад-ӣн ғоят нагӯям баъд аз ин ҳқо

نگفتم تا بدین غایت نگویم بعد از این حقاً

Сазадгар зода ӣ табъам шуд аз мавҷи ту парварда

سزد گر زاده ی طبعم شد از موج تو پرورده

Ки дар парвардани гавҳари туро дастӣаст чун дарё

که در پروردن گوهر ترا دستی است چون دریا

Хирадро дӯш мегуфтам бар он медорадам давлат

خرد را دوش می گفتم بر آن می داردم دولت

Ки чун по дар рикоби оради паноҳу млҷоءи дунё

که چون پا در رکاب آرد پناه و ملجاء دنیا

Расонамгар буд ёрами бимни қӯти хотир

رسانم گر بود یارم بیمن قوت خاطر

Ба бандам гар диҳад фармони бъўни мубдиъи ашёъ

به بندم گر دهد فرمان بعون مبدع اشیاء

Сухан дар ҳазрати дастури шарқу ғарб бар гардун

سخن در حضرت دستور شرق و غرب بر گردون

Камар дар хизмати хуршеди дайну малик чун ҷавзо

کمر در خدمت خورشید دین و ملک چون جوزا

Чу ақли ин моҷаро бишунид ҳоле дар ҷавоб омад

چو عقل این ماجرا بشنید حالی در جواب آمد

Ки эй мурғи замиратро нишемани қурб ӯ аднӣ

که ای مرغ ضمیرت را نشیمن قرب او ادنی

Агар бахтат диҳад ёрии зиҳии давлат вале хоҳам

اگر بختت دهد یاری زهی دولت ولی خواهم

Ки иксоът нигарадоне рух аз хуршед чун ҳрбо

که یکساعت نگردانی رخ از خورشید چون حربا

На моҳи андар сафар гирад фурӯғ аз хусрави анҷум

نه ماه اندر سفر گیرد فروغ از خسرو انجم

На чархи андар смр ёбад шиква аз олами боло

نه چرخ اندر سمر یابد شکوه از عالم بالا

Худовандо ту хуршедӣу зарра дар ҳавояти ман

خداوندا تو خورشیدی و ذره در هوایت من

Гарм бе нури худ дорӣ шавам дар ҳоли нопидо

گرم بی نور خود داری شوم در حال ناپیدا

Ҳамеша то бигард қутб бошад чрхро , даврон

همیشه تا بگرد قطب باشد چرخرا، دوران

Ҳамеша то фурӯди чарх , арконро буд моўоء

همیشه تا فرود چرخ، ارکانرا بود ماواء

Бигард қутби даргоҳи ту даврии боди давлат ро

بگرد قطب درگاه تو دوری باد دولت را

Ки созад охир ҳар давр , даври дайгарии мбдоء

که سازد آخر هر دور، دور دیگری مبداء

Масири хомаи ?утро бод бар арқони чунон ҳукмӣ

مسیر خامه ات را باد بر ارکان چنان حکمی

Ки бе нақадир ӯ тадбири номумкин буд уқало

که بی نقدیر او تدبیر ناممکن بود عقلا