Ки эй фироқи ту ҷон аз танам ҷудо карда
که ای فراق تو جان از تنم جدا کرده
Ғам туам бблои ту мубтало карда
غم تو ام ببلای تو مبتلا کرده
Лабати бихандаи равони марои равони барда
لبت بخنده روان مرا روان برده
Рахти бтираҳи сабоҳи маро мсо карда
رخت بطیره صباح مرا مسا کرده
На дар туфи шаби ҳиҷрони бмждаҳи шукрӣ
نه در تف شب هجران بمژده شکری
Табиби васли ту дарди маро даво карда
طبیب وصل تو درد مرا دوا کرده
Қазо чу теғ бичишам ситамгарат дода
قضا چو تیغ بچشم ستمگرت داده
Ҷаҳони зи банд чу зулфи туро раҳо карда
جهان ز بند چو زلف ترا رها کرده
Ҳамин сабот ҷҳонро кашида дар занҷир
همین ثبات جهانرا کشیده در زنجیر
Ҳамон бтиғ , камӣн дар раҳ қазо карда
همان بتیغ، کمین در ره قضا کرده
Шиканҷи сунбулати он бар змондаҳи шӯрида
شکنج سنبلت آن بر زمانده شوریده
Фиреб ?наргаст ин масти хоб но карда
فریب نرگست این مست خواب نا کرده
Лаби марои бшби тира ӣ ҷафои баста
لب مرا بشب تیره ی جفا بسته
Дили марои ҳадафи новак бало карда
دل مرا هدف ناوک بلا کرده
Чу тоби зулф туам гашта табъи оби ҳаёт
چو تاب زلف توام گشته طبع آب حیات
зи мадҳи ҳазрати дастур подшо карда
ز مدح حضرت دستور پادشا کرده
На дар ғами шаби ҳиҷрони бҷръаҳ ӣ назарӣ
نه در غم شب هجران بجرعه ی نظری
Шароби лаъли ту коми маро раво карда
شراب لعل تو کام مرا روا کرده
Ҷаҳони паноҳи вазирӣ ки аз ҷаҳони ҳунар
جهان پناه وزیری که از جهان هنر
Малик чу гирд бар оварда ӯ само карда
ملک چو گرد بر آورده او سما کرده
Карими бори хдоӣӣ ки кону дарё ро
کریم بار خدائی که کان و دریا را
Бгоҳ базли кафу калак ӯ гадо карда
بگاه بذل کف و کلک او گدا کرده
Зиҳии бтқўити малик ҳар дами инсофат
زهی بتقویت ملک هر دم انصافت
Ҳазор солаи ҷафои фалак қазо карда
هزار ساله جفای فلک قضا کرده
Зиҳӣ ба тарбияти оби лутфи табъи маро
زهی به تربیت آب لطف طبع مرا
Мадоеҳи ту , чу оина бо сафо карда
مدایح تو، چو آینه با صفا کرده
Замона гарчи гуҳи назм , дар макнун ро
زمانه گرچه گه نظم، در مکنون را
Чу гавҳари суханами дида бебаҳо карда
چو گوهر سخنم دیده بی بها کرده
Марои сипеҳри ҷалоли ту дар ҷаҳони сухан
مرا سپهر جلال تو در جهان سخن
Асири даҳшати даргоҳ кибриё карда
اسیر دهشت درگاه کبریا کرده
Ҳамеша то ки бдоси сипеҳри гашти бқоء
همیشه تا که بداس سپهر گشت بقاء
Шавад дарави даҳ ва дар хирман фано карда
شود درو ده و در خرمن فنا کرده
Чу хӯша бо даҳри он сар ки дар ҳавоӣ ту нест
چو خوشه با دهر آن سر که در هوای تو نیست
Бдоси ҳодисаи чарх аз таниш ҷудо карда
بداس حادثه چرخ از تنش جدا کرده