Онкӣ бар тахт мкрмт шоҳаст

آنکه بر تخت مکرمت شاهست

Шамси дайн ва дувал шаҳаншоҳаст

شمس دین و دول شهنشاهست

Разии алмалик каз дақоиқи ғайб

رضی الملک کز دقایق غیب

Манеҳӣ нӯк калакаш огоҳаст

منهی نوک کلکش آگاهست

Онкӣ то рӯз , рӯз давлат ӯст

آنکه تا روز، روز دولت اوست

Шаби бидўлтӣ саҳар гоҳаст

شب بیدولتی سحر گاهست

Онкӣ то адл , адл шомил ӯст

آنکه تا عدل، عدل شامل اوست

Каҳрабо дар ҳимоят коҳаст

کهربا در حمایت کاهست

Аз сари калак ӯ сахои гўӣӣ

از سر کلک او سخا گوئی

Дар сқнқўри қувва бо ҳаст

در سقنقور قوه با هست

Ғалатам , коФтоби ҳиммат ӯ

غلطم، کافتاب همت او

Бартар аз авҷ мосўӣ аллоҳаст

بر تر از اوج ماسوی اللهست

эй бузургӣ ки шоҳи ҷоҳи туро

ای بزرگی که شاه جاه ترا

Афсари моҳу поя ӣ ҷо ҳаст

افسر ماه و پایه ی جا هست

Ваии сахои густарӣ ки атласи чарх

وی سخا گستری که اطلس چرخ

Бар қади ҳиммат ту кӯтоҳаст

بر قد همت تو کوتاهست

Ҷом гетӣ намост аз чаҳ турост

جام گیتی نماست از چه تراست

Осмон дар паноҳ даргоҳаст

آسمان در پناه درگاهست

Офтобӣаст , коФтоби сипеҳр

آفتابیست، کافتاب سپهر

зи иқтибоси фурӯғ ӯ , моҳаст

ز اقتباس فروغ او، ماهست

Гўӣӣ аз ёди базму соғари ту

گوئی از یاد بزم و ساغر تو

Бодаи шодии Фзо ва ғам коҳаст

باده شادی فزا و غم کاهست

Гўӣӣ аз ҳрзи базлу гоҳи сахо

گوئی از حرض بذل و گاه سخا

Мътии дасти ту ато хоҳаст

معطی دست تو عطا خواهست

Лафзи ъзби ту дар низоми ҷаҳон

لفظ عذب تو در نظام جهان

Равнақи малик ва зевар ҷоҳаст

رونق ملک و زیور جاهست

Нӯки калаки ту дар маъонии ҷӯад

نوک کلک تو در معانی جود

Салби ақрону нафй ашё ҳаст

سلب اقران و نفی اشیا هست

Дайни пноҳои баҳри нафас ки занад

دین پناها بهر نفس که زند

Гарчи душманати нола ва оҳаст

گرچه دشمنت ناله و آهست

Шоҳи анҷум ки мураккабу буна аш

شاه انجم که مرکب و بنه اش

Шаш саворанд ва ҳафт харгоҳаст

شش سوارند و هفت خرگاهست

Бо сипаҳи дори осмон , ки азу

با سپه دار آسمان، که ازو

Марги ошуфта дар камӣн гоҳаст

مرگ آشفته در کمین گاهست

Гуяд аҳкоми моу ҷунбиш ӯ

گوید احکام ما و جنبش او

Маҳзи иҷбор ва айн икроҳаст

محض اجبار و عین اکراهست

Табъи ман гарчи мадҳати ту дар ӯ

طبع من گرچه مدحت تو در او

Юнусу ҳут ва , Юсуф ва чоҳаст

یونس و حوت و، یوسف و چاهست

Он дрхтисти борвар ки туро

آن درختیست بارور که ترا

Зикри боқии азу дар афвоҳаст

ذکر باقی ازو در افواهست

Мивааш норасида ме бирасад

میوه اش نارسیده می برسد

Зонка бебарг ва бар сар роҳаст

زانکه بی برگ و بر سر راهست

Дар дувуми мартабати з рӯй ҳисоб

در دوم مرتبت ز روی حساب

То тавон гуфт панҷ панҷоҳаст

تا توان گفت پنج پنجاهست

Шодмони зӣ ки соли умри туро

شادمان زی که سال عمر ترا

Муддати чархи рӯзӣ аз мо ҳаст

مدت چرخ روزی از ما هست

Буд маъмури ту ҷаҳон то буд

بود مأمور تو جهان تا بود

Ҳаст маҳкӯми ту ҷаҳон то ҳаст

هست محکوم تو جهان تا هست

Ки сахои туу тлкми хасм

که سخای تو و تلکم خصم

Садумати шер ва кед рӯбоҳаст

صدمت شیر و کید روباهست