Рои маро чу шефта рӯй хеш кард

رای مرا چو شیفته روی خویش کرد

Рӯй дилами з рӯй карами сӯй хеш кард

روی دلم ز روی کرم سوی خویش کرد

Чандини ҳазор бори марои маст ҳар ду кун

چندین هزار بار مرا مست هر دو کون

Зулфаши ббўӣӣ аз сар ҳар мӯӣ хеш кард

زلفش ببوئی از سر هر موی خویش کرد

Гоҳами каманди лутфи зи гесуии васли сохт

گاهم کمند لطف ز گیسوی وصل ساخت

Гоҳами камони файзи ббозўӣ хеш кард

گاهم کمان فیض ببازوی خویش کرد

Гуҳ дар ҷаҳони ҷони нафаси қудси субҳ ӯам

گه در جهان جان نفس قدس صبح اوم

Мшгини нафас чу субҳдам аз мӯӣ хеш кард

مشگین نفس چو صبحدم از موی خویش کرد

Қалби марои шикаста ӣ пайкони дарди хост

قلب مرا شکسته ی پیکان درد خواست

Дар марои мабодии доруӣ хеш кард

درد مرا مبادی داروی خویش کرد

Рӯҳи маро ки гулбуни бустони қудс буд

روح مرا که گلبن بستان قدس بود

Хошоки роҳи оташи неруӣ хеш кард

خاشاک راه آتش نیروی خویش کرد

Бозам чу дар фанои фанои маҳв маҳв дид

بازم چو در فنای فنا محو محو دید

Дар қурби ишқи оина ӣ рӯй хеш кард

در قرب عشق آینه ی روی خویش کرد

Чаҳ ҷой оинааст кигар нек бишинавӣ

چه جای آینه است که گر نیک بشنوی

Мастам чу дид дар хами абрӯӣ хеш кард

مستم چو دید در خم ابروی خویش کرد

зи он ҳар нафаси зи нафаси имомӣ нафас занад

ز آن هر نفس ز نفس امامی نفس زند

Кўрои нафаси зи нафаси нафаси гӯй хеш кард

کورا نفس ز نفس نفس گوی خویش کرد