Он шунидӣ ки хор дар гулзор

آن شنیدی که خار در گلزار

Гули хушбӯиро бародар хонд

گل خوشبوی را برادر خواند

Рост мегуфт лекин аз паии хор

راست می گفت لیکن از پی خار

Ҳеҷ донои дарахт гул нанишонд

هیچ دانا درخت گل ننشاند

Балки доно чу гулбунии пурвирд

بلکه دانا چو گلبنی پرورد

Чун бар андом авлиё ифшоанд

چون بر اندام اولیا افشاند

эй имомӣ бгл нагардад хор

ای امامی بگل نگردد خار

Чашми идрокат аз чаҳ хира бимонад

چشم ادراکت از چه خیره بماند

Гул бехор кас накишт ва нараст

گل بی خار کس نکشت و نرست

Ҳечкас ҳеҷ ҷо надид ва нахонд

هیچکس هیچ جا ندید و نخواند

Буии гул , гул ба лутф ёр диҳад

بوی گل، گل به لطف یار دهد

Булбулиро ки дили з хор бимонад

بلبلی را که دل ز خار بماند