Паноҳи теғу қалами офтоби машриқи малик

پناه تیغ و قلم آفتاب مشرق ملک

Тўӣӣ ки нури ту хуршедро бапушанд

توئی که نور تو خورشید را بپوشاند

Тўӣӣ ки ҳарфи мудӣри ту ҳар саҳар , гетӣ

توئی که حرف مدیر تو هر سحر، گیتی

Барои рафъи ҳаводис бар осмон хонд

برای رفع حوادث بر آسمان خواند

Канор баҳр занад мавҷи зи оби дида ӣ абр

کنار بحر زند موج ز آب دیده ی ابر

Бгоҳ онкии баёни ту шукр ифшоанд

بگاه آنکه بیان تو شکر افشاند

Ҳазор бори баҳри дами замонаи дарё ро

هزار بار بهر دم زمانه دریا را

зи шарми бахшиши дасти ту об гирданд

ز شرم بخشش دست تو آب گرداند

Ҷаҳони пноҳои мадҳи туу маъонии ман

جهان پناها مدح تو و معانی من

Бдўлти абаду умр ҷовдон монад

بدولت ابد و عمر جاودان ماند

Ту осмони ҷалолии раво буд ки маро

تو آسمان جلالی روا بود که مرا

Анояти ту зи дом замона барраанд

عنایت تو ز دام زمانه برهاند

Чу дар ъриءи шикваати сипеҳр сайр шавад

چو در عریء شکوهت سپهر سیر شود

Замини ҳазрати ту бидқӣ фурӯ ронад

زمین حضرت تو بیدقی فرو راند

Ки бе муроди марои доим аз чаҳ рӯ дод

که بی مراد مرا دائم از چه رو داد

Ки бигноаҳи маро ҳар дам аз чаҳ ранҷоанд

که بیگناه مرا هر دم از چه رنجاند

з ҳазратем чаро чанд гоҳ нагузорад

ز حضرتیم چرا چند گاه نگذارد

Бгўшаҳем чаро чанд рӯз нанишонд

بگوشه ایم چرا چند روز ننشاند

Чаро зи чарх шикоят кунам ки гирди ҷаҳон

چرا ز چرخ شکایت کنم که گرد جهان

Басон дояам гирд нуқта гирданд

بسان دایه ام گرد نقطه گرداند

Шавад мулозими ҳазрати дилам ба бунёдӣ

شود ملازم حضرت دلم به بنیادی

Низоми малики маонгар сиррӣ биҷунбанд

نظام ملک مهان گر سری بجنباند

Ҳамеша то бқёси хирад дуруст шавад

همیشه تا بقیاس خرد درست شود

Ки чарх дода ӣ хеш аз замона бастанд

که چرخ داده ی خویش از زمانه بستاند

Замини қадари туро бар сипеҳри дастии бод

زمین قدر ترا بر سپهر دستی باد

Ки дар маротиби ту осмон фурӯ монад

که در مراتب تو آسمان فرو ماند

Мабод хотири маддоҳат аз мдиҳи ту хирад

مباد خاطر مداحت از مدیح تو خرد

Ки гандаи пери ҷаҳони қадар ӯ наме донад

که گنده پیر جهان قدر او نمی داند

Бнъмти ту ки боди онкии зи остони тўош

بنعمت تو که باد آنکه ز آستان تواش

Шикваи ҷоҳи ту гуҳи гуҳ чаҳ кунам ме ронад

شکوه جاه تو گه گه چه کنم می راند

Ки пои ҷонаш то дар рикоби ҷисм буд

که پای جانش تا در رکاب جسم بود

Аннани ҳиммати азин остон нигараданд

عنان همت ازین آستان نگرداند

Ту Комрону накӯи ном дар замонаи бимон

تو کامران و نکو نام در زمانه بمان

Ки дар ҷаҳони зи ту номи накӯ ҳаме монад

که در جهان ز تو نام نکو همی ماند