Муҳӣту нуқтаи миллат , савору мураккаби дайн

محیط و نقطه ملت، سوار و مرکب دین

Хдоигони шариъати дарин чаҳ фармоед

خدایگان شریعت درین چه فرماید

Чу гурбае сари даҳ қамарӣу кабӯтар ро

چو گربه ای سر ده قمری و کبوتر را

Бқрби ҳафтае аз тан бқҳр бирабоед

بقرب هفته ای از تن بقهر برباید

зи роҳи шаръ , бҳкми қисоси соҳиби мурғ

ز راه شرع، بحکم قصاص صاحب مرغ

Ду дасти гурба , аз тан ҷудо кунад шояд

دو دست گربه، از تن جدا کند شاید

Зиҳии латифи суолӣ ки тӯтии қаламат

زهی لطیف سئوالی که طوطی قلمت

Бгоҳ назми бадоеъи шукр ҳаме хоед

بگاه نظم بدایع شکر همی خاید

Надонамат ки , ки эй ӣнқадар ҳаме донам

ندانمت که، که ای اینقدر همی دانم

Ки аз баёни ту об ҳаёт ме зояд

که از بیان تو آب حیات می زاید

На кам зи гурба ӣ бедаст гурбаи айёр

نه کم ز گربه ی بید است گربه عیار

Ки мурғ бинад бар шох ва панҷа накушояд

که مرغ بیند بر شاخ و پنجه نگشاید

Хдоигони ҳунарро агар дарин фатво

خدایگان هنر را اگر درین فتوی

Ба хӯни гурбаи зи ман рухсатии ҳаме бояд

به خون گربه ز من رخصتی همی باید

Чугар ба ҳеҷ ғаромат надорад он беҳтар

چو گر به هیچ غرامت ندارد آن بهتر

Ки дасти хеши бхўнии чунин нёлоид

که دست خویش بخونی چنین نیالاید

Бақои қамарӣу умри кабӯтар ар хоҳад

بقای قمری و عمر کبوتر ار خواهد

Қароргоҳи қафасро баланд фармоед

قرارگاه قفس را بلند فرماید