Шаҳбозаму шикор ҷаҳон нест дар хӯрам

شهبازم و شکار جهان نیست در خورم

Ногуҳ буд ки аз кафи айёми брпрм

ناگه بود که از کف ایام برپرم

Чун ме тавон зи дасти шаҳон туъма ёфтан

چون می‌توان ز دست شهان طعمه یافتن

Аз дасти рӯзгор чаро ғусса мехӯрам ?

از دست روزگار چرا غصه می‌خورم؟

Бар фарқи коинот чаро по наме нуҳум ?

بر فرق کاینات چرا پا نمی‌نهم؟

Охир на хоки пои азизи паямбарам ?

آخر نه خاک پای عزیز پیمبرم؟

Он комилӣ ки ртбтш аз ғояти камол

آن کاملی که رتبتش از غایت کمال

Гуяд : манам ки айн камоласт манзарам

گوید: منم که عین کمال است منظرم

Наварам ки аз зуҳӯри ман ашё вуҷӯд ёфт

نورم که از ظهور من اشیا وجود یافت

Зоҳир турост ҳар нафаси анфоси азҳарам

ظاهر تراست هر نفس انفاس اظهرم

ВсоФи лоязоли зи ман ошкор шуд

وصاف لایزال ز من آشکار شد

Бингар ба ман ки оинаи зоти анварам

بنگر به من که آینهٔ ذات انورم

Равшан тараст дам ба дами анвори коинот

روشن‌تر است دم به دم انوار کاینات

Аз нур бе ниҳояти рӯҳи мунавварам

از نور بی‌نهایت روح منورم

Равшантар аз вуҷӯди таҷаллии зоти ҳақ

روشن‌تر از وجود تجلی ذات حق

Бинмуда ончӣ буд ва буд ҷумла яксарам

بنموده آنچه بود و بود جمله یکسرم

Олам бисӯзад аз сбҳоти ҷалоли ман

عالم بسوزد از سبحات جلال من

Аз рӯй лутф агар ба ҷаҳон боз нанигарам

از روی لطف اگر به جهان باز ننگرم

Равшантар аз вуҷӯд шавад зулмати адам

روشن‌تر از وجود شود ظلمت عدم

Гар пардаи ҷамоли худ аз ҳам фурӯи дирам

گر پردهٔ جمال خود از هم فرو درم

Он дам ки буд муддати ғайбам шуҳуд ёфт

آن دم که بود مدت غیبم شهود یافت

Бинмуд ончӣ буд ва буд ҷумла яксарам

بنمود آنچه بود و بود جمله یکسرم

Пеш аз вуҷӯди халқ ба ҳафтсад ҳазор сол

پیش از وجود خلق به هفتصد هزار سال

Шуд илми охирин ва нахустин муқарарам

شد علم آخرین و نخستین مقررم

Бар лавҳи мумкиноти қалами ончӣ сабт кард

بر لوح ممکنات قلم آنچه ثبت کرد

Ҳарфӣ буд ҳамаи зи ҳавошии дафтарам

حرفی بود همه ز حواشی دفترم

Маънии ҳарфи оламу сари сифоти ҳақ

معنی حرف عالم و سر صفات حق

Шуд мнкшФи зи партави анвори ҷавҳарам

شد منکشف ز پرتو انوار جوهرم

Фии алҷмлаҳи вирд ҷумла ашёст зоти ман

فی‌الجمله ورد جملهٔ اشیاست ذات من

Бали исми аъзамам , на ки бали исми масдарам

بل اسم اعظمم، نه که بل اسم مصدرم

Зонҷо ки исми айн мсмост ме диҳанд

زانجا که اسم عین مسماست می‌دهند

Ҳар лаҳзаи халъат дигару тоҷи дигарам

هر لحظه خلعت دگر و تاج دیگرم

Султони манам ки аз сари майдони бад-ӣни сифат

سلطان منم که از سر میدان بدین صفت

Гӯии мурод аз хами чавгони ҳаме барам

گوی مراد از خم چوگان همی برم

Ҳар нур кошкор шуд аз машриқи шуҳуд

هر نور کاشکار شد از مشرق شهود

Айн манаст ҷумла ва зон низ бартарам

عین من است جمله و زان نیز برترم

Чун бингарам дар оинаи акси ҷамоли хеш

چون بنگرم در آینه عکس جمال خویش

Гардад ҳамаи ҷаҳон ба ҳақиқати мусаввирам

گردد همه جهان به حقیقت مصورم

Хуршеди осмони зуҳӯрам , аҷаби мадор

خورشید آسمان ظهورم، عجب مدار

Зарроти коинот агар гашти мазҳарам

ذرات کاینات اگر گشت مظهرم

Ҳақро надид онкии рухи хуб ман надид

حق را ندید آنکه رخ خوب من ندید

Борӣ назора кун рухи анвори густарам

باری نظاره کن رخ انوار گسترم

Анвори анбиёи ҳамаи осор рӯй ман

انوار انبیا همه آثار روی من

Анфоси авлиёи зи насими мутаҳҳарам

انفاس اولیا ز نسیم مطهرم

Арвоҳи қудси ҷумлаи намӯдори маънӣам

ارواح قدس جمله نمودار معنیم

Ашбоаҳи инси ҷумлаи нигаҳи дори пайкарам

اشباه انس جمله نگه‌دار پیکرم

Баҳри муҳӣти ршҳаҳ эй аз файзи фоизам

بحر محیط رشحه‌ای از فیض فایضم

Нури басити лмъаҳ эй аз нури азҳрм

نور بسیط لمعه‌ای از نور ازهرم

Аз ман камол ёфт набувват ки хотамам

از من کمال یافت نبوت که خاتمم

Бар ман тамоми гашти вилоят ки сарварам

بر من تمام گشت ولایت که سرورم

Олитарин мъорҷи арвоҳи комилон

عالی‌ترین معارج ارواح کاملان

Нозуктарин мадориҷи волои минбарам

نازک‌ترین مدارج والای منبرم

Баҳри зуҳӯру баҳри бутуни қадами баҳам

بحر ظهور و بحر بطون قدم بهم

Дар ман бибин ки маҷмаъи Баҳрайни Акбарам

در من ببین که مجمع بحرین اکبرم

Мӯсоу Хизр дар талаби маҷмаъии чунин

موسی و خضر در طلب مجمعی چنین

Лаб ташнаанд бар лаби дарёии ахзарам

لب تشنه‌اند بر لب دریای اخضرم

Ҷисми рухам ба сӯрати одам падед шуд

جسم رخم به صورت آدم پدید شد

Дар ҳол саҷда кард фириштаи баробарам

در حال سجده کرد فرشته برابرم

Киштии Нӯҳ аз назари ман наҷот ёфт

کشتی نوح از نظر من نجات یافت

Нори халили сӯхти ҳам аз тоби озарам

نار خلیل سوخت هم از تاب آذرم

Исо ки мурдаи зинда ҳаме кард аз нафас

عیسی که مرده زنده همی کرد از نفس

Буд он нафаси ҳам аз нафаси рӯҳи пурварам

بود آن نفس هم از نفس روح پرورم

Имрӯз ҳар ки салтанату ҷоҳ ман бидид

امروز هر که سلطنت و جاه من بدید

Бинад чу офтоби аёни рӯзи маҳшарам

بیند چو آفتاب عیان روز محشرم

Бар тахт ихтиёр нишаста ба ъзу ноз

بر تخت اختیار نشسته به عز و ناز

Гашта ҳамаи муроди з давлат месерум

گشته همه مراد ز دولت میسرم

Бар даргаи хилофати ман саф зада русул

بر درگه خلافت من صف زده رسل

Дар сояи ливои ман осӯдаи лашкарам

در سایهٔ لوای من آسوده لشکرم

Ҳам восифони шаръам ва ҳам ҳомилони арш

هم واصفان شرعم و هم حاملان عرش

Ҷумла ба як забон шудаи онҷои сногрм

جمله به یک زبان شده آنجا ثناگرم

Дар баҳр бе ниҳояти авсофи Мустафо

در بحر بی‌نهایت اوصاف مصطفی

Гуфтам ки ошно кунаму ғӯта Эй хӯрам

گفتم که آشنا کنم و غوطه‌ای خورم

Ҳам дар шаб фурӯз азал оядам ба каф

هم در شب فروز ازل آیدم به کف

Ҳам гавҳари ҳаёти абад зу бароварам

هم گوهر حیات ابد زو برآورم

Норафта дар миёна ки мавҷем дар рабӯд

نارفته در میانه که موجیم در ربود

ВоФкнд дар миёнаи лӣу гавҳарам

وافکند در میانه لی و گوهرم

намехоҳам ин замон ки барорам дамӣ аз он

می‌خواهم این زمان که برآرم دمی از آن

Лекин наме тавон , ки гашти об аз серум

لیکن نمی‌توان، که گشت آب از سرم

Як қатра нест зи дарёии наът ӯ

یک قطره نیست ز دریای نعت او

Васфӣ ки гашта зоҳир азин гуфта терм

وصفی که گشته ظاهر ازین گفتهٔ ترم

Сари сифоти зоҳир бе миннатҳои ӯ

سر صفات ظاهر بی‌منتهای او

Пайдо намекунам , ки надоранд боварам

پیدا نمی‌کنم، که ندارند باورم

Аз ман ки май барад бар он раҳмати худоӣ ?

از من که می‌برد بر آن رحمت خدای؟

Он кӯаст сӯии ҷумлаи камолоти раҳбарам

آن کوست سوی جمله کمالات رهبرم

Онҷо ки ӯст кист ки пайғоми ман барад ?

آنجا که اوست کیست که پیغام من برد؟

ё арза дорад ин суханони мбтрм

یا عرضه دارد این سخنان مبترم

Ҳам лутф ӯ магари назарии сӯй ман кунад

هم لطف او مگر نظری سوی من کند

Гирад анояташи зи карами боз дар барам

گیرد عنایتش ز کرم باز در برم

Гуяд қабул ӯ ки : ироқӣ аз он мост

گوید قبول او که: عراقی از آن ماست

Эҳсон ӯ Анди зи шафоати тавонгарам

احسان او آند ز شفاعت توانگرم

Бахшад нўолаҳ эй з сар хон хоси худ

بخشد نواله‌ای ز سر خوان خاص خود

Ва обӣ диҳад ба коси худ аз ҳавзи кавсарам

و آبی دهد به کاس خود از حوض کوثرم