Ки барад аз ман бедил бар ҷонони хабарӣ ?

که برد از من بی‌دل بر جانان خبری؟

ё ки оради зи насими сари кӯяши асарӣ ?

یا که آرد ز نسیم سر کویش اثری؟

Ҷуз сабо кист казин хастаи баради пайғомӣ ?

جز صبا کیست کزین خسته برد پیغامی؟

Ҷузи насим аз бар дилдор ки оради хабарӣ ?

جز نسیم از بر دلدار که آرد خبری؟

эй сабо , чанд рӯзии гирди гулистону чаман ?

ای صبا، چند رَوی گِردِ گلستان و چمن؟

Чанд ошуфта кунӣ турра ҳар хуши писарӣ ?

چند آشفته کنی طرهٔ هر خوش پسری؟

эй сабо , субҳи дамӣ бар сар кӯяш бигузар

ای صبا، صبح دمی بر سر کویش بگذر

То муаттар шавад офоқи зи ту ҳар саҳарӣ

تا معطر شود آفاق ز تو هر سحری

Бӯсаи зани хоки кафи пои ҳмидолдин ро

بوسه زن خاک کف پای حمیدالدین را

Ки чуну ёр надорам ба ҷаҳони дгарӣ

که چنو یار ندارم به جهان دگری

Рӯи саҳари хоки кафи пои Карими аддӣни бӯс

رو سحر خاک کف پای کریم‌الدین بوس

То муаттар шавад офоқи зи ту ҳар саҳарӣ

تا معطر شود آفاق ز تو هر سحری

Онкӣ чун ман ҳамаи кас аз дилу ҷон банда ӯст

آنکه چون من همه کس از دل و جان بندهٔ اوست

Гарчи дар хотир ӯ нест касеро хатарӣ

گرچه در خاطر او نیست کسی را خطری

Хизмати банда ба ваҷҳе ки туоне бирасон

خدمت بنده به وجهی که توانی برسان

Ки : биё , каз ғам ҳиҷронат шудам дрбдрӣ

که: بیا، کز غم هجرانت شدم دربدری

Дар ғами ҳиҷри ту танҳо на манам , каз ёрон

در غم هجر تو تنها نه منم، کز یاران

Ҳар касе рост ба қадари худ азин ғам қадре

هر کسی راست به قدر خود ازین غم قدری

Бирасон хизмату гӯ : эй рахт аз ҷони хуштар

برسان خدمت و گو: ای رخت از جان خوشتر

Чанд нолад зи фироқи рухи ту лобагарӣ ?

چند نالد ز فراق رخ تو لابه‌گری؟

Ту чаҳ доне ки чҳо кард фироқат бо ман ?

تو چه دانی که چها کرد فراقت با من؟

Донад ин онкии азин ғам буд ӯро қадре

داند این آنکه ازین غم بود او را قدری

Ғами ҳиҷрони ту , эй дӯст , чунон кард маро

غم هجران تو، ای دوست، چنان کرد مرا

Ки бибинӣ нашиносӣ ки манам ё дгарӣ ?

که ببینی نشناسی که منم یا دگری؟

Ба ду чашми ту , ки чун чашми ту бемори туам

به دو چشم تو، که چون چشم تو بیمار توام

Чаҳ шавад гар бифиристӣ зи ду олами шукрӣ ?

چه شود گر بفرستی ز دو عالم شکری؟

Дӯстони мунтазири мақдам маймун тавонад

دوستان منتظر مقدم میمون تواند

Беш азин худ ншкибнд , биёи зӯдтарӣ

بیش ازین خود نشکیبند، بیا زودتری

Гар азимат кунӣ эй дӯст , ба сӯии миллатон

گر عزیمت کنی ای دوست، به سوی ملتان

Чаҳ муборак буд он азм ва чаҳ некӯи сафарӣ ?

چه مبارک بود آن عزم و چه نیکو سفری؟

Бар хаёли ту шабу рӯз ҳаме гарем зор

بر خیال تو شب و روز همی گریم زار

Чаҳ кунам ? ҳмрҳм ва май даҳумаши дардисарӣ

چه کنم؟ همرهم و می‌دهمش دردسری

То нагӯйӣ ки чаро рафт саросемаи мо

تا نگویی که چرا رفت سراسیمهٔ ما

Дар нмонми зи ҷавобат , бишинав моҳзрӣ

در نمانم ز جوابت، بشنو ماحضری

Бар худу дидаи худ ғайритем омад , рафтам

بر خود و دیدهٔ خود غیرتم آمد، رفتم

То набинад рухи зебои ту ҳар мухтасарӣ

تا نبیند رخ زیبای تو هر مختصری

Ман ки бар дидаи худ рашк барам чун байнам ?

من که بر دیدهٔ خود رشک برم چون بینم؟

Ки бибинад рухи ту дидаи кӯтаҳи назарӣ ?

که ببیند رخ تو دیدهٔ کوته‌نظری؟

Аз барои дили ман рӯй ба ҳар кас манимоӣ

از برای دل من روی به هر کس منمای

Кони рух , инсоф , дареғаст ба ҳар дидаи варӣ

کان رخ، انصاف، دریغ است به هر دیده‌وری

Аз дарат хастаи ироқии сабаб ғайрат рафт

از درت خسته عراقی سبب غیرت رفت

Варна будӣ ба сари роҳи ту ҳар бе басарӣ

ورنه بودی به سر راه تو هر بی‌بصری