То кӣ аз мо ёри мо пинҳон буд ?

تا کی از ما یار ما پنهان بود؟

Чашми мо то кӣ чунин гирён буд ?

چشم ما تا کی چنین گریان بود؟

То кӣ аз васлаши насиби бахти мо

تا کی از وصلش نصیب بخت ما

Меҳнату дарди дилу ҳиҷрон буд ?

محنت و درد دل و هجران بود؟

Ин чунин каз ёри давр афтода ам

این چنین کز یار دور افتاده‌ام

Гар бгриди дида , ҷои он буд

گر بگرید دیده، جای آن بود

Чун дили мо хӯн шуд аз ҳиҷрон ӯ

چون دل ما خون شد از هجران او

Чашми мо шояд ки хӯни афшон буд

چشم ما شاید که خون افشان بود

Аз фироқаши дили з ҷон омад ба ҷон

از فراقش دل ز جان آمد به جان

Худ гаронии ёри марги ҷон буд

خود گرانی یار مرگ جان بود

Бар умедӣ зиндаам , варна ки ро

بر امیدی زنده‌ام، ورنه که را

Тоқати он ҳиҷр бепоён буд ?

طاقت آن هجر بی‌پایان بود؟

Печ бар печаст бе ӯ кори мо

پیچ بر پیچ است بی او کار ما

Кори мо то кӣ чунин печон буд ?

کار ما تا کی چنین پیچان بود؟

Меҳнати ободи дили пари дарди мо

محنت آباد دل پر درد ما

То кӣ аз ҳиҷрон ӯ вайрон буд ?

تا کی از هجران او ویران بود؟

Дарди моро нест дармон дар ҷаҳон

درد ما را نیست درمان در جهان

Дарди моро рӯй ӯ дармон буд

درد ما را روی او درمان بود

Чун дили мо аз сари ҷони брнхост

چون دل ما از سر جان برنخاست

Лоҷарами пайвастаи саргардон буд

لاجرم پیوسته سرگردان بود

Чун ироқӣ ҳар ки давр аз ёр монад

چون عراقی هر که دور از یار ماند

Чашм ӯ гирён , дилаши бирён буд

چشم او گریان، دلش بریان بود