Чу офтоби рахти соя бар ҷаҳони андохт

چو آفتاب رخت سایه بر جهان انداخت

Ҷаҳони кулоҳи зи шодӣ бар осмони андохт

جهان کلاه ز شادی بر آسمان انداخت

Сипоҳи ишқи ту аз гӯшае камӣн багушӯд

سپاه عشق تو از گوشه‌ای کمین بگشود

Ҳазор фитнау ошӯб дар ҷаҳони андохт

هزار فتنه و آشوب در جهان انداخت

Ҳадиси ҳасани ту , ҳар ҷо ки дар миён омад

حدیث حسن تو، هر جا که در میان آمد

зи завқ , ҳар ки дилӣ дошт , дар миёни андохт

ز ذوق، هر که دلی داشت، در میان انداخت

Қабули ту ҳамаи касро бар ошён ҷо кард

قبول تو همه کس را بر آشیان جا کرد

Марои зи баҳр чаҳ охир бар остони андохт ?

مرا ز بهر چه آخر بر آستان انداخت؟

Чу дар самоъи ироқии ҳадис дӯст шунид

چو در سماع عراقی حدیث دوست شنید

Биҷои хирқа ба қўоли ҷони тавон андохт

بجای خرقه به قوال جان توان انداخت