Сабои вақти саҳар , гӯйӣ , зи кӯй ёр ме ояд

صبا وقت سحر، گویی، ز کوی یار می‌آید

Ки буи ӯ шифои ҷон ҳар бемор ме ояд

که بوی او شفای جان هر بیمار می‌آید

Насим ӯ магар дар боғ ҷилва медиҳад гул ро

نسیم او مگر در باغ جلوه می‌دهد گل را

Ки овози хуши булбули з ҳар сӯ зор ме ояд

که آواز خوش بلبل ز هر سو زار می‌آید

Магар аз зулфи дилдорами сабои бӯе ба боғ оварад

مگر از زلف دلدارم صبا بویی به باغ آورد

Ки аз боғу гулу гулзори буи ёр ме ояд

که از باغ و گل و گلزار بوی یار می‌آید

Аз он чун булбул бе дили зи рангу буии гули шодам

از آن چون بلبل بی‌دل ز رنگ و بوی گل شادم

Ки аз гулзор дар чашмами рух дилдор ме ояд

که از گلزار در چشمم رخ دلدار می‌آید

Гар ояд дар назари касро ба ҷузи рухсор ӯ рӯе

گر آید در نظر کس را به جز رخسار او رویی

Марои бории назари доим бар он рухсор ме ояд

مرا باری نظر دایم بر آن رخسار می‌آید

Маро аз ҳарчӣ дар олам ба чашм андар наомад ҳеҷ

مرا از هرچه در عالم به چشم اندر نیامد هیچ

Магари обӣ ки дар чашмами дамии сад бор ме ояд

مگر آبی که در چشمم دمی صد بار می‌آید

Чу андари оби акси ёр хуштар мешавад пайдо

چو اندر آب عکس یار خوشتر می‌شود پیدا

Аз онрўзи об дар чашмами магар бисёр ме ояд

از آنروز آب در چشمم مگر بسیار می‌آید

Ҷаҳон обаст ва ман дар ваии ҷамоли ёр май байнам

جهان آب است و من در وی جمال یار می‌بینم

Азинҷои хоб дар чашмами магар бисёр ме ояд

ازینجا خواب در چشمم مگر بسیار می‌آید

Ироқӣ дар чунин хобӣ ҳаме бинад чунон рӯе

عراقی در چنین خوابی همی بیند چنان رویی

Аз он дар хотираш ҳар дами ҳазорон кор ме ояд

از آن در خاطرش هر دم هزاران کار می‌آید