Бе ҷамоли ту , эй ҷаҳони афрӯз

بی‌جمال تو، ای جهان افروز

Чашми ушшоқ , тира бинад рӯз

چشم عشاق، تیره بیند روز

Дил ба айвони ишқ бор наёфт

دل به ایوان عشق بار نیافت

То ба куллӣ з худ накард буруз

تا به کلی ز خود نکرد بروز

Дар биёбони ишқи паии набард

در بیابان عشق پی نبرد

Хонаи пурвирди лоиҷўзу иҷўз

خانه پرورد لایجوز و یجوز

Чаҳ бало буд кон ба ман нарасед ?

چه بلا بود کان به من نرسید؟

Зини дили ҷонгдози дрдондўз

زین دل جانگداز درداندوز

Ишқ гуяд маро ки : эй толиб

عشق گوید مرا که: ای طالب

Чоки зани тилсон ва хирқа бисӯз

چاک زن طیلسان و خرقه بسوز

Дигар аз фаҳми хеш қисса махон

دگر از فهم خویش قصه مخوان

Қиссаи хоҳӣ ? биёи з мо омӯз

قصه خواهی؟ بیا ز ما آموز

Бинишон , эй ироқӣ , оташи хеш

بنشان، ای عراقی، آتش خویش

Пас чароғии зи ишқи мо афрӯз

پس چراغی ز عشق ما افروز