Соқӣ , зи шукри хандаи шароби тараби ангез

ساقی، ز شکر خنده شراب طرب انگیز

Дар даҳ , ки ба ҷони омадам аз тавбау парҳез

در ده، که به جان آمدم از توبه و پرهیز

Дар базми зи рухсори ду сад шамъ барафрӯз

در بزم ز رخسار دو صد شمع برافروز

Вази лаъли шкрбор майу нақли фурӯи рез

وز لعل شکربار می و نقل فرو ریز

Ҳар соъатӣ аз ғамзаи фиребӣ дигар оғоз

هر ساعتی از غمزه فریبی دگر آغاز

Ҳар дами зи киришмаи шару шурӣ дигар ангез

هر دم ز کرشمه شر و شوری دگر انگیز

Он дил ки ба рухсори ту дуздида назар кард

آن دل که به رخسار تو دزدیده نظر کرد

ӯро ба сари зулфи нигунсори дроўиз

او را به سر زلف نگونسار درآویز

Ва он ҷом ки ба доми сари зулфи ту дарафтод

و آن جام که به دام سر زلف تو درافتاد

Қайдаш кун ва бисипор бидон ғамзаи хўнриз

قیدش کن و بسپار بدان غمزهٔ خونریز

Дар шаҳри зи ишқи ту басии фитна ва ғавғост

در شهر ز عشق تو بسی فتنه و غوغاست

Аз хонаи буруни о , бинишон шӯри шағаби хез

از خانه برون آ، بنشان شور شغب خیز

Чун тинати ман аз май меҳр ту сириштанд

چون طینت من از می مهر تو سرشتند

Кӣ тавба кунам аз май ноби тараби ангез ?

کی توبه کنم از می ناب طرب انگیز؟

эй фитна , ки омухти туро каз рух чун моҳ

ای فتنه، که آموخت تو را کز رخ چون ماه

БФриби дили аҳли ҷаҳони ногуҳ ва бигурез ?

بفریب دل اهل جهان ناگه و بگریز؟

Хоҳӣ ки биёбӣ дил гум карда , ироқӣ ?

خواهی که بیابی دل گم کرده، عراقی؟

Хок дар майхона ба ғарболи фурӯи без

خاک در میخانه به غربال فرو بیز